“...bij Allah, als zij de zon in mijn rechterhand zouden leggen en de maan in mijn linkerhand, op de voorwaarde dat ik deze zaak opgeef, dan zou ik deze niet opgeven totdat Allah deze dominant heeft gemaakt of ik erin omkom”

“...by Allah, if they were to put the sun in my right hand and the moon in my left, on condition that I relinquish this matter, I would not relinquish it until Allah has made it dominant or I perish therein”

Het overlevingsinstinct maakt het noodzakelijk voor elke natie in de wereld en elk volk op aarde om eigen vitale kwesties te hebben, waarvoor een natie of een volk met instemming en met de grootste passie zijn bloed zou geven, zonder enige aarzeling of enige discussie of debat. Deze kwesties zijn diegene die betrekking hebben op hetzij het vergaan of het in leven blijven, of die betrekking hebben op het verwijderen van een volk uit het bestaan of het waarborgen van zijn overleving. Dergelijke maatregelen zijn uniek en bijna identiek voor alle mensen, en de maatregelen die jegens hen worden ondernomen zijn vergelijkbaar of zeer vergelijkbaar voor alle mensen, omdat ze tastbaar levensbedreigend zijn. Daarom is de maatregel hetzelfde en zijn de kwesties ook hetzelfde. Deze kwesties die betrekking hebben op het overlevingsinstinct zijn echter niet alle vitale kwesties, noch zijn de vitale kwesties enkel diegene die betrekking hebben op het overlevingsinstinct; want er zijn andere vitale kwesties die betrekking hebben op het spirituele instinct of op het voortplantingsinstinct. Mensen verschilden echter in deze kwesties volgens het verschil in hun visie op het leven; daarom verschilden zij in de maatregelen die jegens hen werden ondernomen. Dit komt doordat datgene wat deze kwesties vitaal maakt, de specifieke visie op het leven is; daarom verschillen zij en verschilt de maatregel ook. Daarom verschilden de vitale kwesties tussen volkeren en naties volgens dit verschil in de visie op het leven. De moslims zijn één moslimgemeenschap (Ummah) en zij hebben ongetwijfeld een reeks vitale kwesties. De vitale kwesties van de moslimgemeenschap (Ummah), of deze nu betrekking hebben op het overlevingsinstinct, het spirituele instinct of het voortplantingsinstinct, zouden overeen moeten stemmen met hun visie op het leven. Hun visie op het leven wordt uitsluitend door de Islam bepaald. Daarom is het de Islam die de vitale kwesties bepaalt en ook de maatregel bepaalt.

The instinct of survival makes it incumbent upon every nation in the world and every people on earth to have its own vital issues, for which a nation or a people would give its blood with consent and with utmost fervour, without any hesitation or any argument or debate. These issues are those related to either perishing or staying alive, or related to the removal of a people from existence or the safeguard of its survival. Such measures are unique and almost identical to all people and the measures undertaken towards them are similar or very similar to all people, because they are tangibly life threatening. Hence, the measure is the same and the issues are also the same. However, these issues related to the survival instinct are not all the vital issues, nor are the vital issues only those related to the survival instinct; for there are other vital issues related to the spiritual instinct or to the procreation instinct. However, people differed in these issues according to the difference in their viewpoint about life; thus they differed in the measures undertaken towards them. This is because what makes these issues vital is the specific viewpoint about life; thus they differ and the measure also differs. Therefore, the vital issues differed between peoples and nations according to this difference in the viewpoint about life. The Muslims are one Ummah and they undoubtedly have a host of vital issues. The Ummah’s vital issues, whether these are related to the survival instinct, the spiritual instinct or the procreation instinct, should be according to their viewpoint about life. Their viewpoint about life is determined by Islam alone. Hence, it is Islam that determines the vital issues and also determines the measure.

De Islam heeft de essentiële kwesties aan de mensen uitgelegd en de maatstaf van leven en dood daartegenover een verplichting gemaakt. Daarom hebben de moslims geen keuze in het bepalen van hun essentiële kwesties. Datgene wat door de Islam als een essentiële kwestie wordt beschouwd, moet door de moslims als zodanig worden beschouwd. Evenzo hebben zij geen keuze in de maatstaf van leven en dood die tegen dergelijke kwesties wordt ondernomen; want wanneer de Islam de essentiële kwesties bepaalde, bepaalde zij ook de maatstaf die moslims daartegenover moeten ondernemen. Het was onvermijdelijk dat de Islam te maken kreeg met gebeurtenissen die haar bedreigden en dat moslims te maken kregen met wat hun bestaan bedreigde, in hun hoedanigheid als moslims. Het is vanzelfsprekend voor elke beweging in het leven om zich te facing tegen datgene wat haar bestaan bedreigt, in het bijzonder de hervormingsbewegingen en meer specifiek de gezonde bewegingen.

Islam has explained to people the vital issues and made the measure of life and death towards them an obligation. Hence, the Muslims have no choice in determining their vital issues. That which is considered by Islam to be a vital issue must be viewed by the Muslims as such. Likewise, they have no choice in the measure of life and death undertaken towards such issues; because when Islam determined the vital issues, it also determined the measure that Muslims should undertake towards them. For Islam to have faced events which threatened it and for Muslims to have come up against what threatened their existence, in their capacity as Muslims, was inevitable. It is self evident for any movement in life to face that which threatens its existence, especially the movements of reform and more specifically the sound movements.

Sinds het aanbreken van de islam is de strijd het felst geweest tussen de islam en ongeloof (Kufr). Deze strijd is gegaan over het lot van ongeloof (Kufr) en het lot van de islam. De bloedige strijd die aan de intellectuele strijd is toegevoegd sinds de vestiging van de Islamitische Staat in Madinah, was in verdediging van de vitale kwesties. Daarom was het bestaan van vitale kwesties voor de moslims onvermijdelijk en axiomatisch, en was hun ondernemen van de maatstaf van leven en dood jegens deze kwesties ook onvermijdelijk en axiomatisch. Het is een zaak waarvoor jihad een van de belangrijkste plichten is gemaakt, waarin de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “De kern van de zaak is de islam, de zuil ervan is het gebed (Salah) en de top van de bult ervan is jihad”. Het is ook een zaak waarvoor jihad zal voortduren tot het Uur komt, want hij ﷺ zei: “En jihad is constant geweest sinds Allah mij heeft gezonden totdat de laatste generatie van mijn moslimgemeenschap (Ummah) de Dajjal bevecht; het zal niet worden ingetrokken door de tirannie van een tiran noch door de rechtvaardigheid van een rechtvaardige”. De Boodschapper van Allah ﷺ zei ook: “Jihad is constant bij de vromen en de goddelozen”. Daarom hebben de moslims geen moment nagelaten om op te staan voor de vitale kwesties, noch hebben zij ooit geaarzeld om de maatstaf van leven en dood te ondernemen jegens elke vitale kwestie.

Ever since the dawn of Islam, the struggle has been at its fiercest between Islam and Kufr. This struggle has been about the fate of Kufr and the fate of Islam. The bloody struggle that has been added to the intellectual struggle since the establishment of the Islamic State in Madinah was in defence of the vital issues. Hence, the existence of vital issues was to the Muslims inevitable and axiomatic, and their undertaking of the measure of life and death towards them was also inevitable and axiomatic. It is a matter for which Jihad has been made one of the most important duties, in which the Messenger of Allah (saw) said: “The head of the matter is Islam, its pillar is the Salah and the peak of its hump is Jihad”. It is also a matter for which Jihad will continue until the Hour comes, for he (saw) said: “And Jihad has been constant since Allah sent me until the last generation of my Ummah fight the Dajjal, it will not be revoked by the tyranny of a tyrant nor by the justness of a just”. The Messenger of Allah (saw) also said: “Jihad is constant with the pious and the dissolute”. Hence, the Muslims did not slacken for one moment in standing for the vital issues, nor did they ever hesitate in undertaking the measure of life and death towards every vital issue.

Daarom, toen zij werden geconfronteerd met wat hun lot als moslimgemeenschap (Ummah) en als staat bedreigde tijdens de Kruistochten, ondernamen zij hiertegen de maatregel van leven of dood; zo gingen zij de ongelovige (Kafir) Kruisvaarders een hevige oorlog aan die meer dan een eeuw duurde. De islamitische moslimgemeenschap (Ummah) slaagde erin de fatale slag die haar bedreigde af te slaan. Op dezelfde manier handelden de moslims toen de Mongolen de islamitische landen binnenvielen. De islamitische moslimgemeenschap (Ummah) beschouwde deze invasie als een zaak die haar bestaan bedreigde, en daarom ondernamen zij hiertegen de maatregel van leven of dood, en de moslims gingen de Mongolen een oorlog aan waarin zij hun levens opofferden zonder enige wereldse winst na te streven, totdat de beslissende overwinning de hunne was.

Therefore, when they were faced with what threatened their fate as an Ummah and as a State during the Crusades, they undertook towards this the measure of life and death; thus they engaged the Kuffar Crusaders in a fierce war for more than a century. The Islamic Ummah managed to repel the fatal blow that threatened her. Likewise, the Muslims acted in the same way when the Mongols invaded the Islamic lands. The Islamic Ummah considered this invasion as a matter that threatened her existence, thus she undertook towards it the measure of life and death, and the Muslims engaged the Mongols in a war in which they sacrificed their lives without seeking any worldly gains until the decisive victory was theirs.

Daarom waren de moslims gewend om de vitale kwesties te waarnemen en de verplichtingen die zij daarvoor hadden te vervullen, wat de maatstaf van leven en dood was. Dit kwam doordat datgene wat de Islam had uitgelegd met betrekking tot vitale kwesties door de moslims als een feit werd beschouwd, waaraan zij zich stevig vasthielden, en het gevaar van het verwaarlozen ervan duidelijk was. Daarom was het voor hen onvoorstelbaar om een situatie te ontmoeten die hun bestaan bedreigde zonder de verplichtingen te vervullen die de Islam hen had opgelegd, zijnde de maatstaf van leven en dood. Noch de islamitische moslimgemeenschap (Ummah), noch de islamitische staat is in het verleden erin geslaagd de vitale kwesties niet te waarnemen en ervan bewust te zijn, noch de maatstaven niet te waarnemen en ervan bewust te zijn. Zo verwaarloosden zij deze nooit. Echter, toen de waarneming van de Islam terugweek tot het niveau van afwijking en toen de vroomheid in de zielen verzwakte tot het niveau van het zwijgen over het flagrante ongeloof (Kufr), verloren deze vitale kwesties hun belang als zijnde vitaal, en werd de maatstaf van leven en dood niet toegepast op deze kwesties. Gevolgelijk dreigde de bedreiging voor hun bestaan en faalden de moslims om hun bloed en hun levens vrijgevig te geven om deze dreiging af te weren. Hierdoor werd het kalifaat vernietigd, het systeem van de Islam afgeschaft en werd de gehele islamitische moslimgemeenschap (Ummah) bedreigd met uitsterven.

Therefore, the Muslims used to perceive the vital issues and used to undertake towards them what was obligatory upon them, that is the measure of life and death. This was because that which Islam had explained in terms of vital issues was considered as fact by the Muslims, which they clutched with a tight grip, and the danger of neglecting them was clear. Hence, it was inconceivable for them to face a situation that threatened their existence without undertaking towards it that which Islam had obliged upon them, that is the measure of life and death. Neither the Islamic Ummah, nor the Islamic State ever failed in the past to perceive and be aware of the vital issues, nor failed to perceive and be aware of the measures. Thus they never neglected them. However, when the perception of Islam receded to the level of deviation and when the piety in the souls weakened to the level of keeping silent over the flagrant Kufr, these vital issues lost their consideration as being vital, and the measure of life and death was not undertaken towards them. Consequently, the threat to their existence loomed and the Muslims failed to give their blood and their lives generously in order to repel this threat. Hence, the Khilafah was destroyed, the system of Islam was abolished and the whole of the Islamic Ummah was threatened with extinction.

Daarom is het noodzakelijk om de vitale kwesties te bekijken vanuit het islamitische standpunt, zoals de islam heeft bepaald in het Boek en de profetische traditie (Sunnah). Het is eveneens noodzakelijk om de verplichte maatregelen te begrijpen die jegens hen genomen moeten worden, zoals uiteengezet door de Qur’an en door de overlevering (Hadith) van de Boodschapper van Allah ﷺ. Pas dan zal er bewustzijn ontstaan over de vitale kwesties en over de verplichte maatregelen jegens hen, waardoor hun verwaarlozing ondenkbaar wordt.

Hence, it is imperative to perceive the vital issues from the Islamic viewpoint as Islam decreed in the Book and the Sunnah. It is also imperative to perceive the compulsory measures which ought to be undertaken towards them as outlined by the Qur’an and by the Hadith of the Messenger of Allah (saw). Only then will awareness of the vital issues and of the compulsory measure towards them be generated and their neglect then become inconceivable.