Het nieuws bereikte de Boodschapper van Allah ﷺ dat de Romeinen zich voorbereidden om het noorden van het Arabisch Schiereiland binnen te vallen, om de herinnering aan de spectaculaire tactische terugtocht die het moslimleger had uitgevoerd in de slag van Mu’tah uit te wissen. Deze keer besloot hij ﷺ de buitenlandse dreiging zelf het hoofd te bieden, dus stelde hij ﷺ een plan op dat bedoeld was om definitief elke ambitie die de Romeinse leiders hadden met betrekking tot inmenging in de zaken van de moslims, of welke gedachten zij ook hadden koesterd over het plunderen van hun land, te smoren.

News reached the Messenger of Allah (pbuh) that the Romans were preparing to raid the North of the Arabian Peninsula in order to wipe out the memory of the spectacular tactical withdrawal which the Muslim army had staged in the battle of Mu’tah. This time he (pbuh) decided to face the foreign threat himself, so he (pbuh) drew up a plan designed to finally kill off any ambitions that the Roman leaders held about interfering in the affairs of the Muslims or any thoughts that they may have entertained about raiding their lands.

Het was het einde van de zomer, de hitte was intens en er heerste een droogte. De afstand tussen Madinah en al-Sham was groot en zwaar, en het was niet het seizoen om te reizen. Daarom zou de reis uithoudingsvermogen vereisen. De Boodschapper van Allah ﷺ hield, rekening houdend met deze factoren, het ongebruikelijke besluit om de bestemming aan zijn mannen te onthullen, zodat zij adequate voorbereidingen konden treffen. In zijn andere militaire ontmoetingen hield de Boodschapper van Allah ﷺ zijn doelen altijd geheim, waarbij hij de vijand misleidde door een strategie van misleidende manoeuvres toe te passen.

It was the end of the summer, the heat was intense and there was a drought in effect. The distance between Madinah and al-Sham was long and hard and it was not the season for traveling. Therefore, the journey would require endurance. The Messenger of Allah (pbuh), taking these factors into account, uncharacteristically disclosed the destination to his men in order for them to make adequate preparations. In his other military encounters the Messenger of Allah (pbuh) always kept his aims a secret, misleading the enemy by adopting a strategy of deceptive maneuvers.

Echter, bij deze gelegenheid, in het licht van de verzachtende omstandigheden, verklaarde de Boodschapper van Allah ﷺ zijn voornemen om de Romeinen langs hun grenzen te bestrijden vanaf de eerste dag. Hij ﷺ stuurde bericht naar alle stammen met het verzoek zich voor te bereiden op de oorlog, zodat er zoveel mogelijk mujahideen verzameld konden worden. Hij ﷺ beval de rijke moslims om te spenderen uit datgene wat Allah (SWT) hen ruimhartig had geschonken, om indien mogelijk het moslimleger tot in de puntjes te bewapenen. De Boodschapper van Allah ﷺ begon ook mensen aan te zetten en aan te moedigen om deel te nemen aan de jihad. Als reactie hierop varieerde de moslimrespons. Degenen die de islam hadden aanvaard met hun harten vol leiding en licht, haastten zich met grote ijver en moed naar de oproep van de Boodschapper van Allah ﷺ. Sommigen van hen waren arm en bezaten niet eens een muile om op te rijden, terwijl anderen rijk waren; zij brachten al hun bezittingen en overhandigden deze aan de Boodschapper van Allah ﷺ. Het waren zij die zich uit vrije wil en met heel hun hart aanboden om in de weg van Allah (SWT) te strijden, terwijl zij voortdurend verlangden naar het martelaarschap. Maar degenen die de islam hadden aanvaard om geen andere reden dan uit angst of persoonlijk gewin — angst voor de moslims of de verwachting van een deel van de buit — die waren lauw in hun reactie en zij waren degenen die excuses begonnen te zoeken. Zij fluisterden onderling over de inval die zou plaatsvinden in dit verre land dat kookte in de brandende hitte. Dit waren de hypocrieten. Zij zeiden tegen elkaar: “Vecht niet in deze hitte.” Allah (SWT) openbaarde het volgende met betrekking tot hun predicament,

However, on this occasion, in view of the extenuating circumstances, the Messenger of Allah (pbuh) declared his intention to fight the Romans alongside their borders from the first day. He (pbuh) sent for all the tribes asking them to prepare for war so that as many Mujahideen as possible could be gathered. He (pbuh) ordered the wealthy Muslims to spend from what Allah (swt) had generously provided them with in order to arm, if possible, the Muslim army to the teeth. The Messenger of Allah (pbuh) also began inciting and exhorting people to join in the Jihad. In reply the Muslim response varied. Those who had embraced Islam with their hearts full of guidance and light hurried to the call of Allah’s Messenger (pbuh) with great zeal and courage. Some of them were poor, not even possessing a mule to ride on, and others were rich, they brought all their possessions and handed them to the Messenger of Allah (pbuh). It was these who volunteered wholeheartedly to fight in the way of Allah (swt), longing all the while for martyrdom. But those who had embraced Islam for no other reason than out of fear or personal gain - fear of the Muslims or anticipation of gaining a share of the booty - those were lukewarm in their response and they were the ones who began finding excuses. They whispered among themselves about the raid that was to take place in this far off land that cooked in the burning heat. These were the hypocrites. They said to each other, “Do not fight in this heat.” Allah (swt) revealed the following concerning their predicament,

“En zij zeiden: ‘Trek niet uit in de hitte.’ Zeg: ‘Het vuur van de Hel is intenser in de hitte, indien zij maar zouden begrijpen’” [At-Tauba, 9:81].

“And they said: “March not forth in the heat.” Say: “The Fire of Hell is more intense in heat, if only they could understand” [At-Tauba, 9:81].

De Boodschapper van Allah ﷺ zei tegen Jadd ibn Qays: “Zou je tegen de Banu Asfar willen vechten, Jadd?” Jadd antwoordde: “Zou u mij toestaan om achter te blijven en mij niet te verleiden, want iedereen weet dat ik een sterke verslaving aan vrouwen heb en ik ben bang dat als ik de Romeinse vrouwen zie, ik mezelf niet in bedwang zal kunnen houden?” Toen de Boodschapper van Allah ﷺ dit hoorde, keerde hij zich van hem af. Over hem onthulde Allah (SWT) het volgende vers,

The Messenger of Allah (pbuh) said to Jadd ibn Qays, “Would you like to fight the Banu Asfar, Jadd?” Jadd replied, “Will you allow me to stay behind and not tempt me, for everyone knows that I am strongly addicted to women and I am afraid that if I see the Roman women I shall not be able to control myself ?” On hearing this the Messenger of Allah (pbuh) turned away from him. It was about him that Allah (swt) revealed the following verse,

“En onder hen is degene die zegt: ‘Verleen mij verlof (om vrijgesteld te worden van jihad) en stel mij niet op de proef.’ Voorwaar, zij zijn op de proef gesteld. En voorwaar, de Hel omringt de ongelovigen.” [At-Tauba, 9:49].

“And among them is he who says: “Grant me leave (to be exempted from Jihad) and put me not into trial” Surely, they have fallen into trial. And verily, Hell is surrounding the disbelievers.” [At-Tauba, 9:49].

De hypocrieten stopten daar niet; zij begonnen mensen aan te zetten om niet deel te nemen aan de jihad, en daarom besloot de Boodschapper van Allah ﷺ hen streng aan te pakken en hen een les te leren. Toen het nieuws hem bereikte dat sommigen van de hypocrieten bijeenkwamen in het huis van Suwaylim de Jood, waar zij plotten en twijfel zaaiden in de geesten van de mensen door hen aan te moedigen achter te blijven en niet te vechten, stuurde hij ﷺ Talhah ibn ‘Ubaydullah naar hen samen met een groep van zijn (ﷺ) metgezellen (Sahabah) en zij staken het huis in brand. Iedereen vluchtte van de plaats en een van hen brak zijn been tijdens de vlucht uit het gebouw. Dit diende als een waarschuwing voor anderen en geen van de hypocrieten durfde dergelijke opruiing nogmaals te herhalen.

The hypocrites did not stop there, they began inciting people not to join in the Jihad and so the Messenger of Allah (pbuh) decided to deal with them harshly and teach them a lesson. When news reached him that some of the hypocrites were meeting in the house of Suwaylim the Jew, where they were plotting and introducing doubt into the peoples’ minds by urging them to stay behind and not fight, he (pbuh) sent Talhah ibn ‘Ubaydullah to them along with a group of his (pbuh) Sahabah and they burned the house down. Everyone fled the scene and one of them broke his leg while escaping from the building. This served as a warning to others and none of the hypocrites dared to repeat such sedition again.

De standvastigheid en kracht waarmee de Boodschapper van Allah ﷺ de voorbereidingen voor het leger aanpakte, wekte een diepe indruk bij het publiek en een zeer groot aantal troepen werd verzameld. In totaal beantwoordden ongeveer dertigduizend mensen de oproep tot jihad. Het leger werd het leger van ‘al-‘Usrah (crisis of ontbering) genoemd, omdat het werd gevraagd om in de zomerhitte ver weg van Madinah een formidabele Byzantijnse macht te trotseren. Het leger vereiste ook massale financiering. Het verzamelde leger werd geleid in het gebed door Abu Bakr, terwijl de Boodschapper van Allah ﷺ zijn onvoltooide zaken in Madinah afhandelde en tijdens zijn afwezigheid zijn instructies gaf. Dit was dat Muhammad ibn Maslamah verantwoordelijk zou zijn voor Madinah en dat ‘Ali achter zou blijven om voor de vrouwen van de Boodschapper van Allah ﷺ te zorgen. De Boodschapper van Allah ﷺ sloot zich vervolgens weer aan bij het leger en nam het bevel over. Daarna ging het bevel uit om op te rukken. Ze trokken in massa op in een spectaculaire vertoning van kracht en macht, die werd aanschouwd door de mensen die in Madinah achterbleven. Vrouwen klommen op de daken om deze massale macht van Mujahideen uit te zwaaien.

The firmness and forcefulness with which the Messenger of Allah (pbuh) went about preparing the army produced a deep effect on the public and a very large number of troops were gathered. In all, about thirty thousand people answered the call to Jihad. The army was named the army of ‘al-‘Usrah (crisis or hardship) because it was asked to face a formidable Byzantine force in the summer heat far away from Madinah. The army also required massive financing. The assembled army was led in prayer by Abu Bakr, while the Messenger of Allah (pbuh) sorted out his unfinished business in Madinah and issued his instructions during his absence. These were that Muhammad ibn Maslamah would be in charge of Madinah and ‘Ali would remain behind to look after the wives of Allah’s Messenger. The Messenger of Allah (pbuh) then rejoined the army and took command. Thereupon, the order went out to move forward. They proceeded to advance en masse in a spectacular display of strength and might which was witnessed by the people remaining in Madinah. Women climbed onto the rooftops to see off this massive force of Mujahideen.

Het leger bewoog onvermoeibaar richting al-Sham, zonder enige twijfel, onverstoord door de hitte, dorst of hongersnood. Sommigen van hen die achterbleven, werden bewogen door deze vertoning van kracht en moed, en zo sloten zij zich spoedig aan bij de strijdmacht en marcheerden zij naar Tabuk, waar de Romeinse legers gekampeerd hadden, klaar om de moslims aan te vallen. Echter, toen de Romeinen hoorden over de omvang en de kracht van het moslimleger, flitste de herinnering aan Mu’tah voor hun ogen voorbij. Zij herinnerden zich de dapperheid en vastberadenheid van de moslims, ondanks hun minderwaardige wapens en gebrek aan aantallen. Het feit dat de Boodschapper van Allah ﷺ ditmaal aan het hoofd van het moslimleger stond, deed hen rillen. Zij waren simpelweg doodsbang, wat ertoe leidde dat zij zich haastten terug naar het binnenland van al-Sham en de veiligheid van hun vestingen. Na hun terugtrekking uit Tabuk raakten de Romeinse posities op de grens van al-Sham verlaten. Toen de Boodschapper van Allah ﷺ dit hoorde, trok hij ongestoord naar Tabuk, bezette het zonder strijd en kampte daar. Hij ﷺ koos ervoor om de Romeinen niet te achtervolgen, maar wenste zich tevreden te stellen met de bezetting van Tabuk en de controle over de nabijgelegen grensregio's. De moslimmacht bleef ongeveer een maand in Tabuk om zich bezig te houden met de resterende strijdkrachten die wilden vechten of weerstand wilden bieden. Hij ﷺ stuurde boodschappen naar de leiders en gouverneurs die in het gebied onder Romeinse controle stonden. Hij ﷺ schreef aan Yuhanna ibn Ru’mah, de gouverneur van Aylah, de mensen van al-Jarba’ en van Adhrah, waarbij hij hen opdroeg zich over te geven of een invasie te riskeren, en zij gaven zich aan hem over en gehoorzaamden hem. Zij sloten vrede met de Boodschapper van Allah ﷺ en betaalden de hoofdelijke belasting (Jizyah). Nadat hij zijn doel volledig had bereikt, keerde de Boodschapper van Allah ﷺ terug naar Madinah.

The army moved relentlessly towards al-Sham, not entertaining any second thoughts, unperturbed by the heat, thirst or famine. Some of those who lagged behind were moved by this display of strength and courage and so they soon joined the force and marched towards Tabuk where the Roman armies were encamped ready to raid the Muslims. However, when the Romans heard about the size and strength of the Muslim army, the recollection of Mu’tah flashed before their eyes. They recalled the bravery and resolve of the Muslims despite their inferior weapons and lack of numbers. The fact that this time the Messenger of Allah (pbuh) was at the head of the Muslim army sent shivers down their spines. They were simply terrified and this led to them rushing back into the interior of al-Sham and the safety of their fortresses. After their withdrawal from Tabuk the Roman positions on the border of al-Sham became deserted. When the Messenger of Allah (pbuh) heard this he moved unmolested into Tabuk, occupied it without a fight and encamped there. He (pbuh) chose not to chase the Romans, but contented himself with the occupation of Tabuk and control of the nearby border regions. The Muslim force remained in Tabuk for about a month dealing with those remaining forces who wished to fight or resist them. He (pbuh) sent messages to the leaders and governors who were under Roman control in the area. He (pbuh) wrote to Yuhanna ibn Ru’mah governor of Aylah, the people al-Jarba’ and of Adhrah telling them to submit or face invasion and they yielded to him and obeyed. They made peace with the Messenger of Allah (pbuh) and paid the Jizyah. Having completely fulfilled his objective the Messenger of Allah (pbuh) then returned to Madinah.

In zijn afwezigheid maakten de hypocrieten gebruik van de situatie om geruchten te verspreiden en verdeeldheid onder de gelovigen te zaaien. Zij versterkten hun opruiende activiteiten binnen de samenleving door een "moskee" te bouwen in Thu Awan, een stad op ongeveer een uur reizen (tijdens de daglichturen) van Madinah. De "moskee" werd gebruikt om de hypocrieten te huisvesten die probeerden de woorden van Allah te verdraaien en die probeerden verdeeldheid in de samenleving te zaaien door het verspreiden van giftige verhalen. De eigenaren van de "moskee" hadden de Boodschapper van Allah ﷺ benaderd terwijl hij zich voorbereidde op de expeditie naar Tabuk, met het verzoek om daarheen te komen en te bidden. Hij ﷺ vroeg hen om te wachten tot hij terugkeerde van zijn reis. Bij zijn terugkeer hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ over hun kwaadwillige daden en de waarheid over de "moskee" werd aan hem onthuld. Er werd bevolen dat de "moskee" vernietigd moest worden en deze werd categorisch platgebrand. De hypocrieten werden inderdaad zeer streng aangepakt. In het licht van hun ervaring raakten zij doodsbang en dachten zij nooit meer aan het aangaan van dergelijke avonturen.

In his absence, the hypocrites took advantage of the situation to spread rumors and cause division among the believers. They strengthened their seditious operations within the society by building a “masjid” in Thu Awan, a town about an hour journey (during daylight hours) from Madinah. The “masjid” was used to shelter the hypocrites who tried to distort the words of Allah and who attempted to cause division in society by spreading poisonous tales. The owners of the “masjid” had approached the Messenger of Allah (pbuh) as he was preparing for the expedition to Tabuk asking him to come and pray there. He (pbuh) asked them to wait until he returned from his trip. On returning the Messenger of Allah (pbuh) heard of their mischievous deeds and the truth about the “masjid” was revealed to him. The “masjid” was ordered to be destroyed and it was categorically burned down. The hypocrites were dealt with very harshly indeed. In light of their experience they became terrified and never again thought to indulge in such ventures.

De expeditie naar Tabuk markeerde de voltooiing van de autoriteit van de moslims over het gehele Arabisch Schiereiland. Het woord van Allah verspreidde zich over het hele land en de Boodschapper van Allah ﷺ verzekerde zijn dominantie en vestigde zijn autoriteit zonder dat er iemand overbleef om hem uit te dagen. Na deze tijd kwamen de groepen Arabische stammen in grote menigten naar hem toe om hun gehoorzaamheid te beloven en hun Islam te verklaren.

The Tabuk expedition marked the completion of the Muslims’ authority over the whole of the Arabian Peninsula. The word of Allah spread all over the land and Allah’s Messenger (pbuh) secured his (pbuh) dominance and established his (pbuh) authority without anyone remaining to challenge him. After this time, the congregations of Arab tribes came to him in crowds pledging their obedience and declaring their Islam.