Toen de mensen van de eerste eed van al-‘Aqabah terugkeerden naar Madinah en de islam zich verspreidde naar elk huishouden onder de helpers (Ansar), stuurden zij een man naar de Boodschapper van Allah ﷺ met een brief waarin hij hem vroeg iemand naar hen te sturen die hen de religie (Deen) en de Qur’an zou onderwijzen. De Boodschapper van Allah ﷺ liet degenen die de islam hadden aanvaard nooit onverrichter zake zonder hen de regels te onderwijzen en hen te voeden met de gezonde islamitische cultuur die hen in staat zou stellen de islam te begrijpen en de essentie ervan te beseffen. Want de islamitische cultuur is essentieel voor elke moslim, en is een middel om de geloofsleer (Aqeedah) te versterken en de boodschap van de islam te begrijpen, en garandeert daarmee de consistente toepassing van de islam. Degenen die de islam hadden aanvaard, hadden dit gevoeld; daarom vroegen zij om iemand om hen te onderwijzen, en de Boodschapper van Allah ﷺ stuurde Mus’ab ibn ‘Umayr naar hen.

When the people of the first pledge of al-‘Aqabah returned to Madinah and Islam spread to every single household among the Ansar, they sent a man to the Messenger of Allah (pbuh) with a letter asking him to send them someone who would teach them the Deen and the Qur’an. The Messenger of Allah (pbuh) never used to leave those who embraced Islam without teaching them the rules and nurturing them with the sound Islamic culture which would enable them to understand Islam and realize its essence. For the Islamic culture is vital to every Muslim, and is a means of strengthening the ‘Aqeedah and of understanding the Message of Islam, and thereby guarantees the consistent application of Islam. Those who embraced Islam had sensed this, therefore, they asked for someone to teach them, and the Messenger of Allah (pbuh) sent Mus’ab ibn ‘Umayr to them.

Bij aankomst verbleef Mus’ab bij As’ad ibn Zurarah; hij begon vervolgens mensen in hun huizen en kampen te bezoeken, riep hen tot de islam en reciteerde de Qur’an, en als gevolg daarvan bekeerde een man of twee zich tot de islam, totdat de islam zich manifesteerde en zich verspreidde naar elk huishouden van de helpers (Ansar), behalve de huishoudens van Khatmah, Wa’il en Waqif, die behorend tot (de clan van) Aws-Allah waren. Mus’ab ibn ‘Umayr leerde hen de religie (Deen) en de recitatie van de Qur’an. Daarna schreef hij aan de Boodschapper van Allah ﷺ om zijn toestemming te vragen hen te verzamelen. De Boodschapper van Allah ﷺ verleende hem toestemming en schreef terug: “Wacht tot de Joden hun sabbat verklaren, en benader Allah in de middag met twee Rak’at en spreek daarna je Khutbah.” Mus’ab ibn ‘Umayr verzamelde hen in het huis van Sa’d ibn Khaythamah; het waren twaalf mannen en hij slachtte een geit voor hen. Mus’ab was de eerste in de geschiedenis van de islam die de Jum’uah-gebed hield. Mus’ab bleef rondgaan in Madinah om mensen tot de islam te roepen en hen de religie (Deen) te onderwijzen. Op een dag ging As’ad ibn Zurarah met Mus’ab ibn ‘Umayr naar de gebieden van Banu al-Ashhal en van Banu Zafar (Sa’d ibn Mu’adh was toevallig de neef van moederszijde van As’ad ibn Zurarah). Ze gingen een van de tuinen van Banu Zafar binnen bij een put genaamd Maraq en zaten daar, waar sommigen van de mannen die de islam hadden aanvaard, waren samengekomen. Sa’d ibn Mu’adh en Usayd ibn Hudayr waren op dat moment de leiders van hun clan, de Banu ‘Abd al-Ashhal, en beiden volgden het polytheïsme van hun stam. Toen zij over Mus’ab hadden gehoord, zei Sa’d tegen Usayd: “Ga naar deze mannen die onze wijken zijn binnengegaan om onze kameraden belachelijk te maken, verdrijf hen en verbied hen onze wijken binnen te gaan.”

. On arrival, Mus’ab lodged with As’ad ibn Zurarah, he then began visiting people in their homes and camps, calling them to Islam and reciting the Qur’an and consequently a man or two would embrace Islam, until Islam manifested itself and spread to every household of the Ansar, except the households of Khatmah, Wa’il and Waqif who were from (the clan of) Aws-Allah. Mus’ab ibn ‘Umayr was teaching them the deen and recitation of the Qur’an. Then he wrote to the Messenger of Allah (pbuh) asking his permission to gather them. Allah’s Messenger (pbuh) granted him permission and wrote back, “Wait until the Jews declare their Sabbath, and in the afternoon, approach Allah with two Rak’at and then deliver your Khutbah.” Mus’ab ibn ‘Umayr gathered them in the house of Sa’d ibn Khaythamah, they were twelve men and he slaughtered for them one goat. Mus’ab was the first in the history of Islam to hold Jum’uah prayer.. Mus’ab continued to go around Madinah calling people to Islam and teaching them the Deen.. One day As’ad ibn Zurarah went out with Mus’ab ibn ‘Umayr to the areas of Banu al-Ashhal and of Banu Zafar (Sa’d ibn Mu’adh was incidentally As’ad ibn Zurarah’s maternal cousin.) They entered one of the gardens of Banu Zafar by a well called Maraq and sat in it, where some of the men who had accepted Islam had gathered together. Sa’d ibn Mu’adh and Usayd ibn Hudayr were at the time leaders of their clan, the Banu ‘Abd al-Ashhal, and both followed the polytheism of their tribe. When they had heard about Mus’ab, Sa’d said to Usayd, “Go to these fellows who have entered our quarters to make fools of our comrades, drive them out and forbid them to enter our quarters. .

“Als het niet zo was dat As’ad ibn Zurarah aan mij verwant is, zoals je weet, zou ik je de moeite besparen. Hij is de zoon van mijn tante en ik kan niets tegen hem doen.” Dus nam Usayd zijn lans en ging naar hen toe; en toen As’ad hem zag, zei hij tegen Mus’ab: “Dit is het stamhoofd van zijn stam die naar je toe komt, wees dus oprecht naar Allah toe met hem.” Mus’ab zei: “Als hij wil gaan zitten, zal ik met hem spreken.” Hij stond boven hen, er woedend uitziend en vroeg wat ze bedoelden met het komen om hun zwakkere kameraden te bedriegen. “Verlaat ons als jullie je leven waarderen.” Mus’ab zei: “Wil je niet gaan zitten en luisteren? Als je houdt van wat je hoort, kun je het accepteren, en als je het niet leuk vindt, kun je het laten rusten.” Hij stemde ermee in dat dat eerlijk was, stak zijn lans in de grond en ging zitten. Mus’ab legde Islam aan hem uit en las de Qur’an. Daarna zeiden zij, volgens wat door hen is overgeleverd: “Bij Allah, voordat hij sprak, herkenden we Islam in zijn gezicht aan de vredige glans ervan.” Hij zei: “Wat een wonderlijk en prachtig betoog is dit! Wat moet men doen als men deze religie (Deen) wil betreden?” Zij vertelden hem dat hij zichzelf en zijn kleding moest wassen en reinigen, en vervolgens moest getuigen van de Waarheid en twee Rak’at moest bidden. Hij deed dit onmiddellijk en zei: “Er is een man achter mij die, als hij jullie volgt, elk van zijn mensen ook zal volgen. Ik zal hem onmiddellijk naar je toe sturen. Het is Sa’d ibn Mu’adh.”

If it were not that As’ad ibn Zurarah is related to me as you know I would save you the trouble. He is my aunt’s son and I can do nothing to him.” So Usayd took his lance and went to them; and when As’ad saw him he said to Mus’ab, “This is the chief of his tribe who is coming to you, so be true to Allah with him.” Mus’ab said, “If he will sit down, I will talk to him.” He stood over them looking furious and asking what they meant by coming to deceive their weaker comrades. “Leave us if you value your lives.” Mus’ab said, “Won’t you sit down and listen. If you like what you hear you can accept it, and if you don’t like it you can leave it alone.” He agreed that was fair, stuck his lance in the ground, and sat down. Mus’ab explained Islam to him and read the Qur’an. Afterwards they said, according to what has been reported by them, “By Allah, before he spoke we recognized Islam in his face by its peaceful glow.” He said, “What a wonderful and beautiful discourse this is! What does one do if he wants to enter this Deen?” They told him that he must wash and purify himself and his garments, then bear witness to the Truth and pray two Rak’at. He immediately did so and said, “There is a man behind me who if he follows you every one of his people will follow suit. I will send him to you at once. It is Sa’d ibn Mu’adh.”. .

Met zijn lans in de hand ging hij naar Sa’d en zijn mensen, die in een vergaderplaats zaten. Toen Sa’d hem zag aankomen, zei hij: “Bij Allah, Usayd komt met een andere gezichtsuitdrukking dan waarmee hij u verliet.” En toen hij naderbij kwam, vroeg hij wat er was gebeurd, waarop hij zei: “Ik heb met de twee mannen gesproken en ik zie geen kwaad in hen. Ik heb hen verboden door te gaan en zij zeiden tegen mij: Wij zullen doen wat u wenst; en mij werd verteld dat Banu Harithah tegen As’ad was uitgegaan om hem te doden, omdat zij wisten dat hij de zoon van uw tante was, om u te laten verschijnen als een verraderlijke beschermer van uw gasten.”

Taking his lance, he went off to Sa’d and his people sitting in a meeting place. When Sa’d saw him coming, he said, “By Allah, Usayd is coming with a different expression from that which he had when he left you.” And when he came up he asked what had happened, he said, “I have spoken to the two men and I find no harm in them. I forbade them to go on and they said to me: We will do what you like; and I was told that Banu Harithah had gone out against As’ad to kill him because they knew that he was the son of your aunt so as to make you appear a treacherous protector of your guests.”. .

Sa’d was woedend en stond onmiddellijk op, geschokt door wat er over de Banu Harithah was gezegd. Hij nam de lans uit zijn hand en zei: “Bij Allah (SWT), zie in dat je volkomen ineffectief bent geweest.” Hij ging naar hen toe en toen hij zag dat zij comfortabel zaten, begreep hij dat Usayd bedoeld had dat hij naar hen moest luisteren. Hij bleef boven hen staan, met een woedende blik. Hij zei tegen As’ad: “O Abu Umamah, indien het niet voor de relatie tussen ons was, zou je mij niet zo hebben behandeld. Zou je in onze vaderlanden op een manier handelen die wij verafschuwen?” As’ad had al tegen Mus’ab gezegd: “O Mus’ab, bij Allah, de leider die door zijn volk wordt gevolgd, is naar je toe gekomen. Als hij jou volgt, zal er geen twee van hen achterblijven.” Dus zei Mus’ab tegen hem: “Wil je niet gaan zitten en luisteren? Als je houdt van wat je hoort, kun je het accepteren, en als je het niet leuk vindt, kun je het laten rusten.” Hij stemde ermee in dat dit eerlijk was, stak zijn lans in de grond en ging zitten. Mus’ab legde hem de Islam uit en las de Qur’an voor hem voor.

Sa’d was enraged and got up at once, alarmed at what had been said about the Banu Harithah. He took the lance from his hand saying, “By Allah (swt) see that you have been utterly ineffective.” He went out to them and when he saw them sitting comfortably he knew that Usayd had intended that he should listen to them. He stood over them, looking furious. He said to As’ad, “O Abu Umamah, were it not for the relationship between us you would not have treated me thus. Would you behave in our homelands in a way we detest?” As’ad already had said to Mus’ab, “O Mus’ab, by Allah the leader who is followed by his people has come to you. If he follows you, no two of them will remain behind.” So Mus’ab said to him, “Won’t you sit down and listen. If you like what you hear you can accept it, and if you don’t like it you can leave it alone.” He agreed that was fair, stuck his lance in the ground, and sat down. He explained Islam to him and read for him the Qur’an. .

Daarna zeiden zij, volgens wat van hen is overgeleverd: “Bij Allah, voordat hij sprak, herkenden we de islam in zijn gezicht aan de vredige glans ervan.” Hij zei: “Wat een wonderlijke en prachtige uiteenzetting is dit! Wat moet men doen als men deze religie (Deen) wil betreden?” Zij vertelden hem dat hij zichzelf en zijn kleding moest wassen en reinigen, en vervolgens getuige moest zijn van de waarheid en moest bidden. Hij deed dit onmiddellijk. Daarna nam hij zijn lans en keerde hij terug naar de vergaderplaats van zijn volk, vergezeld door Usayd ibn Hudayr. Toen zij hem zien komen, zeiden zij: “Bij Allah, Sa’d is teruggekeerd met een andere uitdrukking dan die hij had toen hij u verliet.” En toen hij bij hen stopte, zei hij: “O Banu ‘Abd al-Ashhal, hoe waarderen jullie mijn gezag onder jullie?” Zij antwoordden: “U bent onze leider, de meest actieve in onze belangen, de beste in oordeel en de meest gelukkige in leiderschap.” Hij zei: “Ik zal niet spreken tot een man of vrouw onder jullie totdat jullie geloven in Allah en Zijn Boodschapper ﷺ.” Als gevolg hiervan omarmde elke man en vrouw onder de Banu ‘Abd al-Ashhal de islam. Mus’ab keerde daarna terug naar het huis van As’ad ibn Zurarah en hij bleef bij hem als gast, en hij bleef de mensen oproepen tot de islam totdat bijna elk huishouden van de helpers (Ansar) moslim mannen en vrouwen onder zich had. Mus’ab ibn ‘Umayr bleef één jaar in Madinah onder de ‘Aus en de Khazraj om hen hun religie (Deen) te onderwijzen en met grote vreugde getuige te zijn van het groeiende aantal helpers (Ansar) van de autoriteit van Allah en van het woord van de waarheid.

Afterwards they said, according to what has been reported of them, “By Allah, before he spoke we recognized Islam in his face by its peaceful glow.” He said, “What a wonderful and beautiful discourse this is! What does one do if he wants to enter this Deen?” They told him that he must wash and purify himself and his garments, then bear witness to the truth and pray. He immediately did so. Then he took his lance and went back to his people’s meeting place accompanied by Usayd ibn Hudayr. When they saw him coming they said, “We swear by Allah, Sa’d has returned with a different expression from that which he had when he left you.” And when he stopped by them he said, “O Banu ‘Abd al-Ashhal, how do you rate my authority amongst you?” They replied, “You are our chief, the most active in our interests, the best in judgment and the most fortunate in leadership.” He said, “I will not speak to a man or woman among you until you believe in Allah and his Messenger.” As a result, every man and woman among the Banu ‘Abd al-Ashhal embraced Islam. Mus’ab then returned to the house of As’ad ibn Zurarah and he stayed with him as a guest, and he continued to call the people to Islam until almost every household of the Ansar had Muslim men and women among them. Mus’ab ibn ‘Umayr remained in Madinah for one year among the ‘Aus and the Khazraj teaching them their Deen and witnessing, with great delight, the growing number of the helpers of Allah’s authority and of the word of truth. .

Hij, moge Allah tevreden met hem zijn, klopte bij de deuren van mensen in de hoop contact met hen te leggen en de Boodschap van Allah over te brengen. Hij liep naar de velden en zocht contact met de boeren om hen tot de islam op te roepen. Hij confronteerde ook de leiders en riep hen tot de religie (Deen) van Allah. Hij paste ook bepaalde doelbewuste tactieken toe, zoals de tactiek die hij gebruikte bij As’ad ibn Zurarah, om toegang te krijgen tot mensen en hen te laten luisteren naar de stem van de Waarheid, totdat hij er in één enkel jaar in slaagde om de gedachten in Madinah te veranderen van verwrongen afgoderij en onjuiste emoties naar monotheïsme (Tawhid) en geloof (Iman) en islamitische emoties die afgoderij (Shirk) verafschuwden en zich afkeerden van slechte daden zoals bedrog, fraude en andere ondeugden. Als resultaat van de activiteiten van Mus’ab en de activiteiten van degenen die de islam hadden aanvaard, was Madinah in één enkel jaar getransformeerd van een volk dat afgoderij (Shirk) pleegde naar een volk dat zich tot de islam had gekeerd.

He, may Allah be pleased with him, used to knock on people’s doors hoping to contact them and convey the Message of Allah. He used to walk to the fields and contact the farmers to call them to Islam. He also used to confront the leaders and call them to the Deen of Allah. He would also perform some deliberate tactics like the one he used with As’ad ibn Zurarah in order to gain access to people and get them to receive the voice of Truth until he managed in one single year to turn the thoughts in Madinah from corrupted idolatry and incorrect emotions to Tawheed and Iman and Islamic emotions that abhorred Shirk and turned away from evil acts such as cheating and fraud and other vices. As a result of Mus’ab’s activities and the activities of those who embraced Islam, Madinah had been transformed in one single year from a people who committed Shirk to a people who turned to Islam.