De Joden hadden de moslims al veracht vóór de slag bij Badr. Sinds de overwinning van de moslims namen hun minachting en haat alleen maar toe. Ze begonnen te samenzweren en plannen te smeden tegen de moslims telkens wanneer ze de kans kregen, en het maakte hen niets uit dat ze het verdrag dat ze met hen hadden ondertekend, zouden schenden. De reactie van de moslims was hard en standvastig telkens wanneer de Joden de regels overtraden. Een typerend verhaal van Joodse kwaadwilligheid wordt weerspiegeld in het incident dat plaatsvond op de markt van Banu Qaynuqa’.

The Jews had held the Muslims in contempt before the battle of Badr. Ever since the Muslim victory their contempt and hatred increased all the more. They began plotting and scheming against the Muslims whenever they had the chance, and cared nothing about breaking the treaty that they had signed with them. The Muslims’ response was harsh and firm everytime the Jews stepped out of line. A typical tale of Jewish mischief is reflected in the incident that took place in the market of Banu Qaynuqa’.

Een moslima ging daarheen en zat bij een juwelier met haar versieringen. Een Joodse man naderde haar van achteren en spijkerde de achterkant van haar jurk met een doorn vast. Toen zij opstond, gleed haar kleding af en de Joden lachten haar allemaal beledigend uit. Zij riep om hulp en een nabijgelegen moslim reageerde en doodde de Jood. Hierop kwamen de Joden samen en doodden de moslim. De familie van de moslimmartelaar riep de moslims op om de Joden te straffen; zij deden dat en er ontstond zo een gevecht tussen hen.

A Muslim woman went there and sat at a jeweler’s shop with her ornaments. A Jewish man approached her from behind and nailed the back of her dress with a thorn. When she arose her garment came off and the Jews all laughed at her insultingly. She called for help and a nearby Muslim responded and killed the Jew. Following this, the Jews assembled together and killed the Muslim. The family of the Muslim martyr called on the Muslims to punish the Jews, they did so and a fight thus ensued between them.

De Boodschapper van Allah ﷺ had de Joden gevraagd om te stoppen met hun provocaties en kwaadwilligheid, maar zij toonden tekenen van rebellie en uitdaging, dus trok hij uit met de moslims en omsingelde Banu Qaynuqa’ vanuit alle hoeken, waarbij hij hen in hun wijken belegerde. De Boodschapper van Allah ﷺ besloot na overleg met de moslims hen allemaal te doden vanwege hun verraad. Echter, ‘Abdullah ibn Ubayy ibn Salul, die goede banden had met zowel de moslims als de Joden, ging naar hem ﷺ en smeekte hem met de woorden: “O Muhammad, wees mild voor hen.” De Boodschapper van Allah ﷺ negeerde hem in eerste instantie en hij herhaalde zijn smeekbede, maar de Boodschapper van Allah ﷺ negeerde hem nog steeds.

Allah’s Messenger (pbuh) had asked the Jews to stop their provocation and mischief, but they showed signs of rebellion and defiance so he went out with the Muslims and surrounded Banu Qaynuqa’ from every angle besieging them in their quarters. The Messenger of Allah (pbuh) decided after consulting the Muslims to kill them all for their treachery. However, ‘Abdullah ibn Ubayy ibn Salul who was on good terms with both Muslims and Jews, went to him (pbuh) and pleaded with him saying, “O Muhammad, be lenient with them.” Allah’s Messenger (pbuh) ignored him at first and he repeated the plea, but the Messenger of Allah (pbuh) still ignored him.

Toen bleef ‘Abdullah ibn Ubayy ibn Salul aandringen op zijn verzoek, zodat de Boodschapper van Allah ﷺ besloot hem zijn wens te verlenen als een gunst aan hem, op voorwaarde dat Banu Qaynuqa’ Madinah zouden verlaten. Zij vertrokken uit Madinah en trokken naar het noorden totdat zij Adhra’at in al-Sham bereikten.

Then ‘Abdullah ibn Ubayy ibn Salul persisted in his pleading, so Allah’s Messenger (pbuh) decided to grant him his wish as a favor to him provided Banu Qaynuqa’ left Madinah. They departed from Madinah heading north until they reached Adhra’at in al-Sham.