11 De tweede eed van Al-Aqabah
11 The Second Pledge of Al-Aqabah
De eerste eed van al-‘Aqabah was een goed en gezegend feit. Dit was omdat, ondanks het kleine aantal mensen dat de Islam had aanvaard, de inspanningen van één metgezel van de Boodschapper van Allah ﷺ, namelijk Mus’ab ibn ‘Umayr, voldoende waren om hen te leiden tot het veranderen van Madinah en het transformeren van de bestaande gedachten en emoties binnen de samenleving; en ondanks het relatief grote aantal mensen dat de Islam in Makkah had aanvaard, bleven de mensen in het algemeen vervreemd van hen, aangezien de groepen niet reageerden op de Islam en de samenleving niet werd beïnvloed door de Islamitische gedachten en emoties. In tegenstelling hiertoe aanvaardde de meerderheid van de mensen in Madinah de Islam, en de Islam maakte een impact op het collectieve hart van de Madinese samenleving, waardoor hun gedachten en emoties radicaal werden getransformeerd. Dit demonstreert duidelijk dat wanneer individuen die de Islam aanvaarden vervreemd blijven van de samenleving en de mensen in het algemeen, er geen impact binnen de samenleving wordt gegenereerd, noch binnen de meerderheid van de mensen, ongeacht hoe sterk het geloof van deze individuen ook is. Het demonstreert ook dat als de bestaande relaties tussen mensen beïnvloed zouden worden door gedachten en emoties, zij zouden leiden tot de gewenste transformatie en verandering, ongeacht hoe klein het aantal brengers van de Boodschap ook is. Dit bewijst eveneens dat wanneer de samenleving volhardt in ongeloof, zoals het geval was bij de Mekkanese samenleving, het moeilijker wordt om deze te transformeren dan een samenleving waar dergelijke onjuiste opvattingen niet dominant zijn, zoals het geval was bij de Madinese samenleving, zelfs als dergelijke opvattingen aanwezig waren.