Elk idee heeft zijn eigen methode van uitvoering. Wat betreft stijlen, dit zijn specifieke, niet-permanente wijzen van het uitvoeren van de handeling. Stijlen binnen het onderwerp van educatie betekenen alle soorten gerichte activiteiten die de leraar onderneemt met als doel zijn studenten te helpen het doel te realiseren, namelijk het snel en succesvol overbrengen van gedachten, concepten en diverse kennis. De leraar kan diverse stijlen kiezen naar wat past bij de educatieve situatie, zodat hij rekening houdt met het niveau van de studenten en de beste stijl kiest om het doel te bereiken, bijvoorbeeld stijlen zoals debat, discussie, narratie, verhalen vertellen, probleemoplossing, experimenteren, directe praktische oefeningen, enzovoort. Vaak vereisen stijlen één of meer middelen om de handeling uit te voeren. Middelen en stijlen zijn niet permanent; ze veranderen, evolueren en vermenigvuldigen zich naar gelang de omstandigheden, mensen en mogelijkheden. Net zoals er een methode moet bestaan om een handeling uit te voeren, spelen middelen en stijlen een belangrijke rol bij het uitvoeren van deze methode. Het snel en succesvol volbrengen van de handeling hangt af van het innoveren van geschikte middelen en stijlen om deze handeling uit te voeren.

Every idea has its method of execution. As for styles, they are specific non-permanent modes of performing the action. Styles within the subject of education means all types of directed activity that the teacher undertakes with the objective of assisting his students to realise the goal, namely communicating thoughts, concepts and diverse knowledge quickly and successfully. The teacher can choose diverse styles according to what suits the education situation, so he heeds the level of students and chooses the best style to achieve the goal e.g. styles such as debate, discussion, narration, story telling, problem solving, experimentation, direct practical exercises, etc. Often styles require one or more means to perform the action. Means and styles are not permanent; they change, evolve and ennumerate according to circumstances, people and possibilities. Just as a method must exist to execute an action, means and styles play an important role in executing this method. Accomplishing the action quickly and successfully depends upon innovating suitable means and styles to perform this action.

Bijvoorbeeld, de methode van educatie, namelijk de rationele aanspreking van de leraar en het intellectuele leren van de student, werd historisch gezien bereikt via middelen en stijlen zoals pen en papier, of mondeling, en/of door imitatie en schrijven. Tegenwoordig worden er ook middelen en stijlen ingezet om dit te bereiken, maar zij verschillen van eerdere middelen en stijlen, bijvoorbeeld gedrukte en bewegende beelden, audiocassettes, laboratoriumexperimenten, enzovoort. De school moet passende middelen en stijlen gebruiken om de rationele methode bij studenten te consolideren, aangezien dit de basis is voor zowel verlicht denken als voor een herleving op de islamitische basis. Verlicht denken lost het grootste probleem van de mens op; en het biedt de mens ook het allesomvattende idee over de mens, het leven en het universum, wat voorafging aan het aardse leven en wat erop volgt, en de relatie ervan met wat eraan voorafging en wat erop volgt. Zo bereikt hij, via de rationele methode, de islamitische geloofsleer (Aqeedah) die de basis vormt voor de Staat, de moslimgemeenschap (Ummah) en het systeem in de islam.

For instance, the method of education, namely the teacher’s rational address and the student’s intellectual learning was historically accomplished via means and styles such as pen and paper, or orally, and/or through imitation and writing. Nowadays means and styles are also employed to accomplish it but they differ from previous means and styles e.g. printed and moving pictures, audio cassettes, laboratory experiments, etc. The school must use appropriate means and styles to consolidate the rational method in students since this is the basis both for enlightened thinking as well as revival upon the Islamic basis. Enlightened thinking solves man’s greatest problem; and it also provides man the comprehensive idea about man, life and the universe, what preceded earthly life and what follows it, and its relationship with what preceded and what follows it. Thus he attains, via the rational method, the Islamic ‘aqeedah that is the basis for the State, Ummah and system in Islam.

Vanaf de 19e eeuw van het christelijke tijdperk slaagden Europa en daarna Amerika en Rusland erin om op een adembenemende wijze de Industriële Revolutie te innoveren, wat op zichzelf een resultaat was van wetenschappelijke onderzoekstijlen die bekend kwamen te staan als de "wetenschappelijke methode". Bij nadere inspectie blijkt de wetenschappelijke methode alleen correct en effectief in empirische wetenschappen; evenzo is het niet onjuist om het een methode te noemen, aangezien het een specifieke en permanente onderzoekstechniek is. De fout ligt echter in het aannemen ervan als basis voor het denken in plaats van de rationele methode, aangezien dat leidt tot het ontkennen van het bestaan van talrijke feiten en kennis waarvan de mens het bestaan heeft bewezen via de rationele methode, bijvoorbeeld het bestaan van Allah en het profentschap van Muhammad ﷺ. De wetenschappelijke methode is dus een correcte methode, maar deze is uitsluitend specifiek voor tastbare materie (madda) die vatbaar is voor experimentatie om de realiteit en eigenschappen van de materie via experimentatie te kennen. Desalniettemin blijft de rationele methode met haar vier (constituerende) elementen de basis voor het denken, aangezien deze niet alleen wordt toegepast bij het onderzoeken van tastbare materie, bijvoorbeeld in de fysica etc., maar ook bij het onderzoeken van gedachten zoals de intellectuele leer (geloofsleer (Aqeedah)), wetgeving en geschiedenis, evenals bij het onderzoeken van taal, bijvoorbeeld literatuur etc. Indien een rationele conclusie toevallig in strijd is met een wetenschappelijke conclusie met betrekking tot het bestaan van een zaak, wordt de rationele conclusie overgenomen, aangezien het oordeel ervan met betrekking tot het bestaan van een zaak definitief is.

From the 19th century Christian Era, Europe and thereafter America and Russia succeeded in innovating the Industrial Revolution in a breathtaking manner, itself a result of scientific research styles that became known as the “scientific method.” Upon examination, the scientific method proves to be correct and effective in empirical sciences only; similarly it is not wrong to call it a method as it is a specific and permanent research technique. However, the error lies in taking it as a basis for thinking in place of the rational method as that leads to negating the existence of numerous facts and knowledge whose existence man proved via the rational method e.g. the existence of Allah and the Prophethood of Muhammad (salla Allahu ‘alaihi wa sallam). Thus the scientific method is a correct method but specific only to tangible materials (madda) susceptible to experimentation in order to know the material’s reality and attributes via experimenation. Nevertheless the rational method with its four (constituent) elements remains the basis for thinking as it is employed not only in researching tangible materials e.g. in physics etc, but also in researching thoughts like the intellectual doctrine (‘aqeedah), legislation and history as well as in researching language e.g. literature etc. If a rational conclusion happens to contradict with a scientific conclusion with respect to a thing’s existence, the rational conclusion is adopted since its judgement with respect to a thing’s existence is definitive.

De wetenschappelijke methode is beperkt tot gebruik in empirische wetenschappen, zoals chemie en natuurkunde, om de realiteit en de eigenschappen van de materialen van het universum te realiseren die Allah ta’ala onder de dienst van de mens heeft gebracht, om zo voordeel te trekken uit dergelijke materialen en hun eigenschappen volgens de islamitische regels.

The scientific method is restricted to use in empirical sciences e.g. chemistry and physics to realise the reality and attributes of the universe’s materials that Allah ta’ala subjugated to man’s service in order to derive benefit from such materials and their attributes according to the Islamic rules.

Sommige filosofen, in het bijzonder de oude Grieken, beschouwen de "logische methode" als een manier van denken, terwijl logica noch een manier van denken is, noch het niveau van wetenschappelijk onderzoek (de wetenschappelijke methode) bereikt. Logica blijft eerder een stijl van de rationele methode (dat wil zeggen: het bouwen van het ene idee op het andere idee om tot een conclusie te komen), maar het is een ingewikkelde stijl met het potentieel om te erreren, te misleiden en te misleiden. Het kan ook het tegenovergestelde van de werkelijkheid bereiken, daarom is het beter om het te vermijden. Indien het wordt gebruikt, moet de conclusie ervan worden onderworpen aan de rationele methode.

Some philosophers, particularly the ancient Greeks, consider the “logical method” a method of thinking, whereas logic is neither a method of thinking nor does it reach the level of scientific research (the scientific method). Rather logic remains one style of the rational method (i.e. building one idea upon another idea to reach a conclusion), but it is a complicated style with the potential to err, deceive and mislead. It can also reach the opposite of the reality, thus it is better to avoid it. If used, its conclusion must be subjected to the rational method.

De ontwerper van het curriculum voor scholen en leraren moet bij het kiezen van de onderwijsmiddelen en stijlen voor elk vak aandacht besteden aan de volgende overwegingen:

The designer of the curriculum for schools and teachers must pay attention to the following thoughts when choosing the teaching means and styles for any subject:

Middelen en stijlen zijn tijdelijk, dus moet de leraar nuttige middelen en stijlen innoveren om studenten de aangenomen gedachten te laten begrijpen, waarbij rekening wordt gehouden met hun omstandigheden en individuele verschillen.

Means and styles are temporary, so the teacher must innovate useful means and styles to make students understand the adopted thoughts, while taking their circumstances and individual differences into account.

Zintuigen (gehoor, zicht, tast, reuk en smaak) zijn een fundamenteel element in het denken, dat wordt gebruikt om het gevoel van de werkelijkheid over te dragen naar de hersenen. De leraar zou studenten in staat moeten stellen om de meeste van deze zintuigen — zoveel mogelijk — te gebruiken om de werkelijkheid van het studieonderwerp (het denken) waar te nemen, indien de werkelijkheid toegankelijk voor hen is tijdens het studeren. Indien de werkelijkheid niet toegankelijk is, dient men deze werkelijkheid dichter bij hun geest te brengen met behulp van alle mogelijke middelen en stijlen, totdat zij het zich voorstellen alsof zij het hebben waargenomen, aangezien het waarnemen van de werkelijkheid een fundamenteel element van het denken is. Telkens wanneer er meer zintuigen betrokken zijn bij het waarnemen van de werkelijkheid, verdiept de waarneming van de werkelijkheid door de persoon zich, en wordt zijn oordeel erover en over de eigenschappen ervan nauwkeuriger.

Senses (hearing, sight, touch, smell and taste) are a fundamental element in thinking used to transfer the sense of the reality to the brain. The teacher should enable students to use most of these senses—as much as possible—to sense the reality of the subject of study (thinking) if the reality is accessible to them as they study. If the reality is not accessible, one should bring this reality closer to their minds using all possible means and styles until they imagine it as if they sensed it, since sensing the reality is a fundamental element of thinking. Whenever more senses are involved in sensing the reality, the person’s sensation of the reality deepens and his judgement upon it and its attributes becomes more precise.

Rekening houdend met de taalkundige prestaties van de studenten bij het schrijven van het curriculum en bij het aanspreken van hen.

Taking into account the students’ linguistic achievement in writing the curriculum and in addressing them.

Rekening houdend met het menselijk begrip van de algemene vorm (seegha kuliyya) van zaken voordat de details worden begrepen, in het bijzonder voor leerlingen tussen de zes en tien jaar oud, hetgeen het volgende noodzakelijk maakt:

Taking into account human understanding of the comprehensive form (seegha kuliyya) of things before understanding its details, particularly for students between six and ten years old, which necessitates:

- Het onderwijzen van studenten in woorden die betekenissen aanduiden voordat de letters worden onderwezen. Nadat zij hebben begrepen dat de betekenis van een woord zijn specifieke realiteit aanduidt, begint het proces van woordanalyse: zijnde de uitleg van de letters en lettergrepen die dat woord vormen. Dit gaat gepaard met het compositieproces; namelijk het samenstellen van nieuwe woorden uit de geleerde letters en het samenstellen van nieuwe zinnen uit de geleerde woorden. Dit versmelt twee methoden van taalonderwijs: de lettermethode en de zinmethode.

- Teaching students the words denoting meanings before teaching them the letters. After they understand that the meaning of a word signifies its specific reality, the process of word analysis begins: which is the explanation of letters and syllables that constitutes that word. This is accompanied by the composition process; namely composing new words from the letters learnt and composing new sentences from the words learnt. This merges two methods of teaching the language: The letter method and the sentence method.

- Hen de beschrijving van de uiterlijke zaken aanleren voordat hun specifieke elementen en eigenschappen worden onderwezen.

- Teaching them the description of apparent things before teaching their specific elements and attributes.

- Hen de samengevatte biografieën van persoonlijkheden onderwijzen voordat de gedetailleerde levens en daden van deze persoonlijkheden worden onderwezen.

- Teaching them the summarized biographies of personalities before teaching the detailed lives and actions of these personalities.

- Hen de algemene betekenissen en de basisgedachten van de tekst onderwijzen voordat de details en de zijtakken worden onderwezen.

- Teaching them the general meanings and basic thoughts in the text before teaching the details and branches.