Islam wordt gedefinieerd als de religie (Deen) die Allah (SWT) heeft geopenbaard aan onze Boodschapper Muhammad ﷺ om de relatie van de mens met zijn Schepper, met zichzelf en met andere mensen te organiseren. De relatie van de mens met zijn Schepper draait om de Aqaid en de aanbidding (Ibadah). Zijn relatie met zichzelf omvat moraal, levensmiddelen en kleding. Terwijl zijn relatie met andere mensen mu'amalat (transacties) en 'uqubat (straffen) omvat.

Islam is defined as the deen which Allah (swt) has revealed to our Messenger Muhammad (saw) to organise man's relationship with his Creator, himself and with other human beings. Man's relationship with his Creator revolves around the Aqaid and ‘Ibadat. His relationship with himself includes morals, foodstuffs and clothing. While his relationship with other human beings involves mu'amalat (transactions) and 'uqubat (punishments).

Islam pakt alle problemen van de mens aan en beschouwt de mens als een ondeelbaar geheel. Gevolglik lost het de problemen van de mens op volgens één methode. Bovendien heeft de Islam haar systeem gebouwd op een spirituele basis, namelijk haar geloofsleer (Aqeedah). Dienovereenkomstig is het spirituele aspect de basis van haar haDarah (beschaving), staat en sharia. Dit is de juiste spelling van ‘aqeedah.

Islam tackles all of man's problems and looks upon man as an indivisible whole. Consequently, it solves man's problems according to one method. Furthermore, Islam has built its system on a spiritual basis, i.e., its creed (‘aqeedah). Accordingly, the spiritual aspect is the basis of its haDarah (civilization ), state, and Shari’ah. This the right spelling of ‘aqeedah.

Hoewel de islamitische sharia de verschillende systemen in nauwkeurige details heeft uitgelegd, zoals de ‘ibadat, mu'amalat en 'uqubat, heeft de islam geen gedetailleerd systeem voor de moraal voorgesteld. In plaats daarvan behandelde het de regels van de moraal als geboden en verboden van Allah (SWT), zonder de details ervan te beschouwen als moraal die meer bijzondere aandacht zou moeten krijgen dan andere zaken. Integendeel, de details van hun regels zijn minder dan andere regels en zij krijgen geen specifiek onderdeel in de islamitische jurisprudentie (Fiqh). Zo vindt men in de boeken van de Fiqh die de Ahkam Shari’ah bevatten, geen hoofdstukken met de titel "moraal". Bovendien hebben de Fuqaha'a en Mujtahidoon bij deductie en studie niet veel aandacht besteed aan het vakgebied van de morele regels.

Although the Islamic Shari’ah explained the various systems in precise details, such as the ‘ibadat and mu'amalat and 'uqubat, Islam did not put forward a detailed system for the morals. Rather, it treated the rules of morals as commands and prohibitions from Allah (swt), without viewing their details as morals that should be given special care greater than others. To the contrary, the details of their rules are less than other rules and they are given no particular section in Islamic fiqh. Thus, one does not find in the books of fiqh that contain the AHkam Shari’ah chapters titled "morals". Furthermore, the Fuqaha'a and Mujtahidoon have not paid much attention, in deduction and study, to the subject area of moral rules.

Moraliteit heeft geen invloed op de opbouw van een samenleving, omdat een samenleving wordt gebouwd op de systemen van het leven en wordt beïnvloed door gedachten en emoties. Moraliteit heeft geen effect bij het vestigen van de samenleving of bij het bepalen van haar herleving of verval. De effectieve factor zijn de algemene tradities die voortvloeien uit de concepten over het leven. De drijvende factor in de samenleving is niet moraliteit, maar de systemen die erin worden toegepast en de gedachten en emoties die mensen dragen. Voorwaar, moraliteit komt voort uit de gedachten en emoties en is het resultaat van de implementatie van het systeem.

Morals do not affect the building of a society, because society is built upon the systems of life and is affected by thoughts and emotions. Morals have no effect in establishing the society or determining its revival or decline. The effective factor is the general traditions which arises from the concepts about life. The driving factor in society is not morals but the systems applied within it and the thoughts and emotions people carry. Indeed, morals stem from the thoughts, emotions and result from the implementation of the system.

Overeenkomstig hetgeen volgt: aangezien moraal het product is van de geboden van Allah (SWT) en het voortvloeit uit de oproep tot de geloofsleer (Aqeedah) en uit de implementatie van de islam in het algemeen, is het niet toegestaan om een oproep tot moraal in de samenleving te voeren. De oproep tot moraal keert feitelijk de islamitische concepten over het leven om; het houdt mensen ervan af de realiteit en de basiscomponenten van de samenleving te begrijpen. Het geeft mensen een valse voldoening met individualistische deugden en leidt daarmee tot de verwaarlozing van de ware middelen voor de herleving in het leven. Daarom is het gevaarlijk om de islamitische oproep te veranderen in een oproep tot moraal, want het misleidt mensen door hen te laten denken dat de islamitische oproep een oproep tot moraliteit is, en vernietigt daarmee consequent het intellectuele karakter van de islam en leidt het mensen weg van de enige methode die leidt tot de toepassing van de islam, namelijk de vestiging van de islamitische staat. Wanneer de islamitische sharia de relatie van de mens met zichzelf behandelde, in overeenstemming met de Ahkam Shari’ah verbonden aan morele kenmerken, maakte zij daar geen systeem van zoals zij dat deed met de 'Ibadah en mu'amalat. In plaats daarvan observeerden deze Ahkam Shari’ah de vervulling van bepaalde waarden die Allah (SWT) heeft geboden, zoals waarachtigheid, eerlijkheid, het vermijden van afgunst en bedrog, enzovoort. Deze waarden worden alleen bereikt door het gebod van Allah (ta'ala) met betrekking tot morele waarden, zoals nobele karaktertrekken en deugden. Eerlijkheid is bijvoorbeeld een morele kwaliteit die door Allah (SWT) is geboden. De morele kwaliteit ervan moet worden nageleefd wanneer deze wordt uitgevoerd. Het is iets dat de morele waarde bereikt en daarom wordt het een moraal genoemd. Echter, wanneer deze morele kenmerken voortkomen als resultaat van handelingen en transacties, zoals zuiverheid voortkomend uit gebeden, en eerlijkheid voortkomend uit handel, wordt de morele waarde niet bereikt, omdat het doel niet was om de morele waarde te bereiken bij het uitvoeren van de handeling. Integendeel, de eigenschappen die zijn verworven als gevolg van het uitvoeren van deze handelingen met de verplichte naleving van hun regels, zijn de morele eigenschappen van de gelovige wanneer hij Allah (SWT) aanbidt (‘Ibadah) en zijn transacties verricht. In het gebed vervult de gelovige het primaire doel van het verkrijgen van de spirituele waarde, en in de handel vervult de gelovige het doel van het bereiken van de materiële waarde, terwijl hij tegelijkertijd gekenmerkt wordt door morele karaktereigenschappen.

Accordingly, since morals are the product of Allah's (swt) commands and they ensue from the call to the ‘aqeedah and from the implementation of Islam in general, it is impermissible to carry da’wah for morals in society. The call for morals actually reverses the Islamic concepts about life; it keeps people away from understanding the reality and the basic elements of society. It gives people a false satisfaction with individualistic virtues and thus leads to the negligence of the true means of the revival in life. Therefore, to turn the Islamic call into a call for morals is dangerous, for it deludes people into thinking the Islamic call is a call for morality and, consequently, obliterates the intellectual character of Islam and diverts people away from the only method that leads to the application of Islam, i.e. the establishment of the Islamic State. When the Islamic Shari’ah tackled man's relationship with himself, in accordance with the AHkam Shara’iah connected with the moral characteristics, it did not make that a system as it did with the ibadat and mu'amalat. Instead, these AHkam Shari’ah check spellingobserved the fulfilment of certain values which Allah (swt) has commanded, such as truthfulness, honesty, shunning envy and deceit etc. These values are achieved only by the command of Allah (taala) in respect to moral values, such as noble characteristics and virtues. Honesty, for instance, is a moral quality commanded by Allah (swt). Its moral quality should be observed - when it is enacted. It is something which achieves the moral value and so it is called a moral. However, when these moral characteristics are produced as a result of actions and transactions, like purity produced from prayers, and honesty produced from trading, the moral value is not attained, because the aim was not to achieve the moral value when undertaking the action. Rather, the characteristics accrued as a result of performing these actions with the obligatory observance of their rules are moral characteristics of the believer when he worships Allah (swt) and undertakes his transactions. In prayer, the believer fulfils the primary aim of obtaining the spiritual value, and in trading the believer fulfils the aim of achieving the materialistic value while he is characterised with moral characters at the same time.

De shar’a heeft die deugden geïdentificeerd waarvan de bezitter als iemand met een goed karakter wordt beschouwd, en die eigenschappen waarvan de bezitter als iemand met een slecht karakter wordt beschouwd. Het heeft het verwerven van een goed karakter aangemoedigd en heeft een slecht karakter verboden. Het heeft waarachtigheid, eerlijkheid, vrolijkheid, bescheidenheid, het eren van ouders, goede relaties met verwanten (silaat ur rahm), het redden van mensen uit moeilijkheden, en het wensen voor anderen wat men voor zichzelf wenst, enzovoort, aangemoedigd. De shar’a beschouwt deze zaken en dergelijke als een aansporing voor mensen om de geboden van Allah (SWT) op te volgen. Terwijl het het verwerven van tegenovergestelde eigenschappen heeft verboden, zoals: liegen, oneerlijkheid, afgunst, losbandigheid en dergelijke, en deze zaken en dergelijke beschouwt als een verbod op wat Allah (SWT) heeft verboden.

The shar’a has identified those virtues, the possessor of which is considered to have good morals, and those characteristics the possessor of which is considered to have bad morals. It has encouraged acquiring good morals, and has forbidden bad morals. It has encouraged truthfulness, honesty, cheerfulness, modesty, honouring parents, good relationships with relatives (silaat ur rahm), rescuing people from hardships, and wishing for others what one wishes for himself, etc. The shar’a considers these matters and the like as encouragement to people to follow the commands of Allah (swt). While it has forbidden the acquisition of opposing characteristics, such as: lying, dishonesty, envy, debauchery and the like and considers these matters and the like as prohibition of what Allah (swt) forbade.

Moralen zijn een onderdeel van deze sharia en een tak van de geboden en verboden die een moslim in zichzelf moet verifiëren om zijn naleving van de islam en de geboden van Allah (SWT) te voltooien. De manier waarop de gehele samenleving deze moraal echter bereikt, is door het vestigen van de islamitische emoties en gedachten. Zodra de gemeenschap deze heeft bereikt, zullen de individuen ze onvermijdelijk verwerven. Zeker weten is de manier om moraal te verwerven niet door de oproep tot moraal op zichzelf, maar door de hierboven genoemde manier, namelijk het vestigen van de gedachten en emoties. De aanvang van dit proces vereist echter de voorbereiding van een groep door de islam – in haar volledige vorm waarbij de individuen deel uitmaken van de groep en geen onafhankelijke individuen zijn – om de volledige islamitische oproep tot de islam (Da’wah) in de samenleving te dragen, en zo de islamitische emoties en gedachten tot stand te brengen. Dit zorgt ervoor dat mensen moraal omarmen in grote groepen als gevolg van het omarmen van de islam in grote groepen. Het is noodzakelijk om te begrijpen dat dit onze visie is die moraal onvoorwaardelijk koppelt aan de geboden van Allah (SWT) en aan de toepassing van de islam, en de noodzaak bevestigt dat de moslim goede moraal verworft.

Morals are a part of this Shari’ah and a branch of the commands and prohibitions which a Muslim should verify in oneself so as to complete his observance of Islam and the commands of Allah (swt). However, the way in which the whole society attains these morals is by establishing the Islamic emotions and thoughts. Once the community has attained them, the individuals will inevitably acquire them. Most definitely, the way to acquire morals is not through the call to morals in itself, but by the way mentioned above which is establishing the thoughts and emotions. However, the initiation of this process necessitates the preparation of a group by Islam - in its complete form wherein the individuals are part of the group and not independent individuals - to carry the complete Islamic da’wah in the society, and thus bring into existence the Islamic emotions and thoughts. This makes the people embrace morals in huge groups as a result of their embracing Islam in huge groups. It is necessary to understand that this our view that makes morals unconditionally attached to the commands of Allah (swt) and to the application of Islam, and confirms the necessity that the Muslim acquires good morals.

Allah (SWT) heeft in vele soera's van de Glorieuze Qur'an die kenmerken vermeld die de mens zou moeten verwerven en moet nastreven te bezitten. Deze kenmerken bestaan uit de geloofsleer (Aqeedah), aanbidding (Ibadah), m’uamalat en moraal. Deze vier kenmerken zouden een geïntegreerd geheel moeten vormen.

Allah (swt) has mentioned in many surahs of the Glorious Qur'an those characteristics which man should acquire and endeavour to possess. These characteristics consist of the '’aqeedah, ibadat, m’uamalat and morals. These four characteristics should form an integrated whole.

Allah (SWT) zegt in soera Luqman:

Allah (swt) says in Surat Luqman:

"Zie, Luqman zei tot zijn zoon ter wijze van onderricht: O mijn zoon! Vereenig niet in aanbidding (anderen) met Allah, want valse aanbidding (polytheïsme) is inderdaad het grootste onrecht. En Wij hebben de mens geboden (om goed te zijn) tegenover zijn ouders, in smart na smart heeft zijn moeder hem gedragen, en in twee jaren was zijn spenen, (hoor het gebod) toon dankbaarheid aan Mij en aan uw ouders, aan Mij is (uw uiteindelijke) Doel. Maar als zij streven om u te laten deelnemen in de aanbidding aan Mij met zaken waarvan u geen kennis heeft, gehoor hen dan niet, maar ga in dit leven met rechtvaardigheid (en zorgzaamheid) met hen in gezelschap, en volg de weg van hen die zich tot Mij wenden (in liefde), uiteindelijk is de terugkeer van jullie allen naar Mij, en Ik zal jullie de waarheid (en betekenis) vertellen van alles wat jullie deden. O mijn zoon! (zei Luqman), als er (slechts) het gewicht van een mosterdzaadje is en het zou (verborgen) zijn in een rots, of (ergens) in de hemelen of op de aarde, Allah zal het tevoorschijn brengen: Want Allah begrijpt de fijnste mysteries, (en) is goed bekend (met hen). O mijn zoon! vestig de regelmatige gebedsdienst, gebied wat rechtvaardig is, en verbied wat onrechtvaardig is, en houd stand met geduldige standvastigheid bij wat u overkomt, want dit is vastberadenheid (van voornemen) in (het verloop van) zaken. En zwell uw wang niet op (van trots) tegenover mensen, noch loop met hoogmoed over de aarde, want Allah houdt niet van een hoogmoedige opschepper. En wees matig in uw gang, en verlaag uw stem, want het meest harde van de geluiden is zonder twijfel het loeien van de ezel." [Luqman: 13-19]

"Behold, Luqman said to his son by way of instruction: Oh my son! Join not in worship (others) with Allah, for false worship (polytheism) is indeed the highest wrong-doing. And we have enjoined on man (to be good) to his parents, in travail upon travail did his mother bear him, and in years twain was his weaning, (hear the command) show gratitude to Me and to your parents, to Me is (your final) Goal. But if they strive to make you join worship with Me things of which you have no knowledge, obey them not, yet bear their company in this life with justice (and consideration), and follow the way of those who turn to Me (in love), in the end the return of you all is to Me, and I will tell you the truth (and meaning) of all that you did. O my son! (said Luqman), if there be (but) the weight of a mustard seed and it were (hidden) in a rock, or (anywhere) in the heavens or on earth, Allah will bring it forth: For Allah understands the finest mysteries, (and) is well acquainted (with them). O my son! establish regular prayer, enjoin what is just, and forbid what is wrong, and bear with patient constancy whatever happens to you, for this is firmness (of purpose) in (the conduct of) affairs. And swell not your cheek (for pride) at men, nor walk in insolence through the earth, for Allah loves not any arrogant boaster. And be moderate in your pace, and lower your voice, for the harshest of sounds without doubt is the braying of the ass." [Luqman: 13-19]

Allah (SWT) zegt in soera al-Furqan:

Allah (swt) says in Surat al-Furqan:

"En de dienaren van de Meest Barmhartige zijn zij die op de aarde wandelen met nederigheid, en wanneer de onwetenden hen aanspreken, zeggen zij: Vrede!"

"And the servants of (Allah) most Gracious are those who walk on the earth in humility, and when the ignorant (people) address them, they say, Peace!.

Zij die de nacht doorbrengen in aanbidding van hun Heer, buigend en staand. Zij die zeggen: "Onze Heer! Bescherm ons tegen de toorn van de Hel, want de toorn ervan is inderdaad een zware beproeving; het is inderdaad een slecht verblijf en een slechte rustplaats"; Zij die, wanneer zij uitgeven, noch extravagant noch gierig zijn, maar een middenweg (balans) bewaren tussen die (extremen); Zij die niet met Allah naast Hem een andere god aanbidden, noch het leven doden dat Allah heilig heeft gemaakt, behalve met recht, noch overspel plegen; en wie dit doet, zal inderdaad een straf treffen; op de Dag des Oordeels zal de straf voor hem verdubbeld worden, en hij zal daar in schande verblijven; tenzij hij berouw toont, gelooft en goede daden verricht, want Allah is veelvergevend, zeer barmhartig; en wie berouw toont en goede daden verricht, heeft werkelijk met een (aanvaardbare) bekering tot Allah gekeerd; Zij die geen valsheid getuigen, en wanneer zij langs ijdelheid passeren, passeren zij het met waardigheid (vermijding); Zij die, wanneer zij met de Tekenen van hun Heer worden gewaarschuwd, niet voor hen neervallen alsof zij doof of blind zijn; En degenen die bidden: "Onze Heer! Schenk ons echtgenoten en nakomelingen die de verrukking van onze ogen zullen zijn, en maak ons tot leiders voor de vromen"; Zij zijn degenen die beloond zullen worden met de hoogste plaats in het paradijs vanwege hun geduldige standvastigheid; daar zullen zij worden ontvangen met een groet en vrede; verblijvend daarin, hoe prachtig een verblijfplaats en een rustplaats! [Al-Furqan: 63-76]

Those who spend the night in adoration of their Lord prostrating and standing. Those who say, Our Lord! Avert from us the Wrath of Hell, for its Wrath is indeed an affliction grievous; Evil indeed is it as an abode, and as a place to rest in; Those who, when they spend, are not extravagant and not niggardly, but hold just (balance) between those (extremes); Those who invoke not, with Allah, any other god, nor slay such life as Allah has made sacred, except for just cause, nor commit fornication, and any that does this (not only) meets punishment; (But) the Penalty on the Day of Judgment will be doubled to him, and he will dwell therein in disgrace; Unless he repents, believes, and works righteous deeds, for Allah is oft-forgiving, most merciful; And whoever repents and does good has truly turned to Allah with an (acceptable) conversion; Those who witness no falsehood, and, if they pass by futility, they pass by it with honorable (avoidance); Those who, when they are admonished with the Signs of their Lord, droop not down at them as if they were deaf or blind; And those who pray; Our Lord! Grant unto us wives and offspring who will be the comfort of our eyes, and give us (the grace) to lead the righteous; Those are the ones who will be rewarded with the highest place in heaven, because of their patient constancy; therein shall they be met with salutation and peace; Dwelling therein, how beautiful an abode and place of rest!" [Al-Furqan: 63-76]

Allah (SWT) zegt in soera al-Israâa:

Allah (swt) says in Surat al-Israâa:

"Uw Heer heeft bepaald dat u niets aanbidt behalve Hem, en dat u goed moet zijn tegen uw ouders. Of zij nu één of beiden de ouderdom bereiken tijdens uw leven, zeg niet tegen hen een woord van minachting, en stoot hen niet af, maar spreek tot hen met eerbied. En uit vriendelijkheid, verlaag voor hen de vleugel van nederigheid, en zeg: Mijn Heer! Schenk hen Uw Barmhartigheid, zoals zij mij koesterden in de kindertijd. Uw Heer weet het beste wat er in uw harten is: Als u deugdzame daden verricht, dan is Hij werkelijk de Meest Vergevende voor hen die zich herhaaldelijk tot Hem wenden (in ware berouw). En geef de verwanten hun recht, evenals aan de behoeftigen en aan de reiziger: Maar verkwist (uw rijkdom) niet op de wijze van een verkwister. Voorverkwisters zijn immers broeders van de Kwaadwilligen, en de Kwaadwillige is onterecht dankloos tegenover zijn Heer (Zelf). En zelfs als u zich van hen moet afwenden in het streven naar de Barmhartigheid van uw Heer waar u op rekent, spreek dan toch tot hen met een woord van milde vriendelijkheid. Houd uw hand niet vastgeketend (als een vrek) aan uw nek, noch strek hem uit tot zijn uiterste reikwijdte, zodat u beklaagwaardig en behoeftig wordt. Voorwaar, uw Heer verleent voorziening in overvloed aan wie Hij wil, en Hij verleent in een juiste mate. Want Hij kent al Zijn dienaren. Dood uw kinderen niet uit vrees voor gebrek. Wij zullen hen voorzien, evenals u. Voorwaar, het doden van hen is een grote zonde. Kom niet nabij de overspel, want het is een schandelijke (daad) en een slecht pad, dat de weg opent (naar andere kwaadwilligheid). En neem geen leven – dat Allah heilig heeft gemaakt – behalve met rechtvaardige reden. En als iemand onrechtmatig wordt gedood, hebben Wij zijn erfgenaam gezag gegeven (om Qisas te eisen of om te vergeven); maar laat hij niet te buiten gaan in de zaak van het nemen van een leven; want hij wordt geholpen (door de Wet). Kom niet nabij het bezit van de wees, behalve om het te verbeteren, totdat hij de leeftijd van volledige kracht bereikt; en vervul (elke) afspraak, want (elke) afspraak zal worden ondervraagd (op de Dag des Oordeels)." "Geef de volledige maat wanneer jullie meten, en weeg met een rechte weegschaal; dat is het meest passend en het meest voordelig in de uiteindelijke beslissing." [Al-Israâa: 23-35]

"Thy Lord has decreed that you worship none but Him, and that you be kind to parents. Whether one or both of them attain old age in your life, say not to them a word of contempt, nor repel them, but address them in terms of honor. And out of kindness, lower to them the wing of humility, and say: My Lord! Bestow on them Thy Mercy even as they cherished me in childhood. Your Lord knows best what is in your hearts: If you do deeds of righteousness, verily He is Most Forgiving to those who turn to Him again and again (in true penitence). And render to the kindred their due rights, as (also) to those in want, and to the wayfarer: But squander not (your wealth) in the manner of a spendthrift. Verily spendthrifts are brothers of the Evil Ones, and the Evil One is to his Lord (Himself) ungrateful. And even if you have to turn away from them in pursuit of the Mercy from thy Lord which you do expect, yet speak to them a word of easy kindness. Make not your hand tied (like a niggard's) to your neck, nor stretch it forth to its utmost reach, so that you become blameworthy and destitute. Verily thy Lord does provide sustenance in abundance for whom He pleases, and He provides in a just measure. For He does know all His servants. Kill not your children for fear of want. We shall provide sustenance for them as well as for you. Verily the killing of them is a great sin. Nor come nigh to adultery, for it is a shameful (deed) and an evil, opening the road (to other evils). Nor take life - which Allah has made sacred - except for just cause. And if anyone is slain wrongfully, we have given his heir authority (to demand Qisas or to forgive); but let him not exceed bounds in the matter of taking life; for he is helped ( by the Law). Come not nigh to the orphan's property except to improve it, until he attains the age of full strength; and fulfill (every) engagement, for (every) engagement will be inquired into (on the Day of Reckoning). Give full measure when you measure, and weigh with a balance that is straight; that is the most fitting and the most advantageous in the final determination." [Al-Israâa: 23-35]

De verzen in deze drie soera's vormen één volledig geheel dat de verschillende deugden verduidelijkt, het moslimkarakter helder maakt en de islamitische persoonlijkheid in haar unieke en onderscheidende identiteit demonstreert. Het is opvallend dat deze verzen geboden en verboden zijn van Allah (SWT). Sommige hiervan zijn regels verbonden aan aanbidding (Ibadah); terwijl andere regels verbonden zijn aan m’uamalat en akhlaq. Bovendien waren de verzen niet beperkt tot morele eigenschappen, maar omvatten zij ook Aqaid, ‘ibadat en m’uamalat, evenals akhlaq. Het zijn de kenmerken die de islamitische persoonlijkheid vormen. Daarom zal het beperken van het onderwerp tot enkel moraal niet de volmaakte mens en de islamitische persoonlijkheid voortbrengen. Bovendien moeten de moraal worden gebouwd op de spirituele basis, zijnde de islamitische geloofsleer (Aqeedah), indien zij het doel moeten bereiken waarvoor zij bestaan. Dus de karakterisering daarmee moet worden gebouwd op deze geloofsleer (Aqeedah). De moslim wordt niet gekenmerkt door waarachtigheid omwille van de waarachtigheid op zichzelf, maar omdat Allah (SWT) de moslim heeft bevolen deze deugd te verwerven, hoewel hij streeft naar het bereiken van de morele waarde in het spreken van de waarheid. Zo worden moraal niet als zodanig verworven voor zichzelf, maar omdat Allah (SWT) hen heeft bevolen.

The verses in these three surahs represent one complete whole that elucidates the different virtues, clarifies the Muslim character and demonstrates the Islamic personality in its unique and distinguished identity. It is noticeable that these verses are commands and prohibitions from Allah (swt). Some of which are rules connected to 'ibadal; while others are rules connected to m’uamalat and akhlaq. Furthermore, the verses were not confined to moral attributes but they also included Aqaid, ‘ibadat and m’uamalat, as well as akhlaq. They are the characteristics that constitute the Islamic personality. Therefore, confining the subject matter to morals alone will not produce the perfect man and the Islamic personality. Moreover, the morals should be built on the spiritual basis, i.e., the Islamic ‘aqeedah, if they are to achieve the goal for which they exist. Thus the characterisation by it must be built on this ‘aqeedah. The Muslim is not characterised by truthfulness for the sake of truthfulness in itself but because Allah (swt) commanded the Muslim to acquire this virtue, although he seeks to achieve the moral value in telling the truth. Thus morals are not acquired as such for themselves but because Allah (swt) commanded them.

Overeenkomstig hiermee moet de moslim gekenmerkt worden door morele deugden en deze gehoorzaam en onderdanig uitvoeren, aangezien zij verbonden zijn met godsvrucht (Taqwa), omdat moraal voortvloeit uit ‘I'badat:

Accordingly, the Muslim should be characterised with moral virtues and perform them obediently and submissively for they are linked with taqwa since morals result from ‘I'badat:

"Het gebed weerhoudt van onzedelijkheid en het kwade," [Al-Ankabut: 45]

"Prayer forbids lewdness and abomination," [Al-Ankabut: 45]

en worden nageleefd tijdens m’uamalat "Religie is de behandeling" (d.w.z. hoe je anderen behandelt); naast het feit dat het specifieke geboden en verboden zijn, versterkt dit ze in de moslim en maakt het hen een onmisbaar kenmerk van zijn karakter. Daarom maakt de versmelting van de moraal met de rest van de systemen van het leven — hoewel het onafhankelijke kenmerken zijn — het mogelijk voor de moslim om grondig en correct voorbereid te zijn, vooral omdat het verwerven van een moraal een reactie is op de geboden van Allah (SWT) of het vermijden van Zijn (SWT) verboden, en niet omdat een dergelijke moraal voordeel of schade brengt in dit leven. Dit maakt het verwerven van goede moraal permanent en vastberaden zolang de moslim de Islam blijft toepassen en niet draait om voordeel. Dit komt doordat het doel van moraal niet voordeel is, maar de morele waarde wordt voor zichzelf verworven en niet voor materiële, humanitaire of spirituele waarden. Deze waarden mogen niet betrokken zijn bij de morele waarde, zodat er geen wanorde ontstaat bij het uitvoeren ervan of het verwerven ervan. Bovendien moet er aandacht worden besteed aan het feit dat de materiële waarde gescheiden moet worden van de moraal. Evenzo moet het uitvoeren van de moraal omwille van winst en voordeel worden vermeden, aangezien dit een gevaar voor de moraal vormt.

and are observed during m’uamalat "Religion is the treatment" (i.e. how you treat others), in addition to their being specific commands and prohibitions, then this reinforces them in the Muslim and makes them an indispensable attribute of his character. Therefore, the merging of the morals with the rest of life's systems - though they are independent characteristics - allows the Muslim to be thoroughly and correctly prepared, especially the acquisition of a moral is in response to the commands of Allah (swt) or in avoiding His (swt) prohibitions, and not because such a moral benefits or harms in this life. This makes the acquisition of good morals permanent and resolute as long as the Muslim continues to apply Islam and does not revolve around benefit. This is because the objective of morals is not benefit, but the moral value is acquired for itself and not for materialistic, humanitarian or spiritual values. These values should not be involved in the moral value so as no disorder occurs in performing it or acquisition of them. Moreover, the attention must be paid to the fact that the materialistic value has to be separated from the morals. Likewise performing the moral for the sake of gains and benefits should be avoided, for it constitutes a danger unto it.

Concluderend: moraal vormt geen fundamentele pijlers van een samenleving, maar is eerder individualistisch. Bijgevolg wordt de samenleving niet verbeterd door moraal, maar door islamitische gedachten en islamitische emoties, en door de implementatie van de islamitische systemen. Hoewel moraal een van de basiscomponenten van het individu vormt, zijn en mogen zij niet de enige zijn; moraal moet worden vergezeld door de aqa'id, ‘ibadat en m’uamalat. Daarom verdient het individu dat over goede moraal beschikt maar wiens geloofsleer (Aqeedah) niet islamitisch is, geen overweging, aangezien hij een ongelovige (Kafir) is, en er is geen grotere zonde dan ongeloof (Kufr). Evenzo wordt de persoon die goede moraal heeft, maar noch de ‘ibadat (aanbidding) verricht, noch de m’uamalat beoefent volgens de Ahkam Shara’iah, geen enkele aandacht geschonken. Bijgevolg is het essentieel om de ‘aqeedah, de ‘ibadat (aanbidding), de m’uamalat en de akhlaq in acht te nemen bij het hervormen van een individu. Het is verboden (Haram) om enkel moraal te behandelen en de andere kenmerken achter te laten. Bovendien is het verboden om aandacht te schenken aan iets voordat men volledig vertrouwen heeft in de ‘aqeedah. Het fundamentele kenmerk van moraal is dat deze gebouwd moet worden op de islamitische ‘aqeedah en dat de gelovige hiermee gekenmerkt moet worden als geboden en verboden van Allah (SWT).

In conclusion, morals do not constitute fundamental pillars of a society, but rather they are individualistic. Consequently, society is not bettered by morals but by Islamic thoughts and Islamic emotions, and by the implementation of the Islamic systems. Although morals constitute one of the basic elements of the individual, they are not and should not constitute the sole ones; morals should be accompanied by the aqa'id, ‘ibadat and m’uamalat. Therefore, the individual who possesses good morals but his ‘aqeedah is not Islamic warrants no consideration as he is a Kafir, and there is no sin bigger than Kufr. Likewise, the person who has good morals but does not perform the ‘ibadat nor practices m’uamalat according to the AHkam Shara’iah, is not given any regard. Consequently, it is essential to observe the ‘aqeedah, the ‘ibadat, the m’uamalat and the akhlaq in reforming an individual. It is haram to treat morals alone and to leave the other characteristics. Moreover, it is forbidden to give attention to anything before having full confidence in the ‘aqeedah. The fundamental feature of morals is that they should be built upon the Islamic ‘aqeedah and that the believer should be characterised with them as commands and prohibitions from Allah (swt).