Taalkundig gezien betekent Sunnah de methode. Echter, in termen van de sharia duidt het op de nafilah die is overgeleverd van de Boodschapper ﷺ, zoals de aanbevolen rakaat (rakaat as-Sunnah), die verschillen van verplicht (Fard). Het mag niet begrepen worden dat de handeling Sunnah wordt genoemd omdat het van de Boodschapper ﷺ is en dat het verplicht (Fard) van Allah (SWT) is. De Sunnah en het verplicht (Fard) zijn beide van Allah (SWT); en de Boodschapper van Allah ﷺ is slechts een overbrenger van Allah (SWT), omdat de Boodschapper van Allah ﷺ niet sprak uit eigen begeerte, maar slechts datgene wat aan hem was geopenbaard (Wahy) van Allah (SWT). Zo is het, hoewel Sunnah is overgeleverd van de Boodschapper ﷺ, desondanks overgeleverd als een aanbevolen handeling, oftewel nafilah, en daarom wordt het sunnah genoemd; op dezelfde manier als het verplicht (Fard) is overgeleverd als een verplichte handeling. Daarom zijn de twee verplichte raka'at van het ochtendgebed (fajr) overgeleverd van de Boodschapper ﷺ via beslissende overleveringen, bekend als tawatur, als zijnde verplicht (Fard); en de twee aanbevolen raka'at van het fajr-gebed zijn ook overgeleverd via beslissende overleveringen (tawatur) als zijnde profetische traditie (Sunnah) (nafilah); en beide zijn van Allah (SWT) en niet van de Boodschapper van Allah ﷺ zelf. Dus het gebod (amr) is ofwel verplicht (Fard) of nafilah in handelingen van aanbidding (Ibadah), en verplicht (Fard), aanbevolen (Mandub) of toegestaan (Mubah) in andere handelingen. Met andere woorden, nafilah is hetzelfde als aanbevolen (Mandub), maar het wordt nafilah genoemd, en wordt sunnah genoemd.

Linguistically Sunnah means the method. However, in terms of the Shari’ah it designates the nafilah that has been narrated from the Prophet (saw) such as the recommended rakaat (rakaat as-Sunnah) which are distinct from fard (compulsory). It should not be understood that the action is called Sunnah because it is from the Prophet and that the fard is from Allah (swt). The Sunnah and the fard are both from Allah (swt); and Rasool Allah (saw) is but a conveyor from Allah (swt), because the Rasool Allah (saw) uttered not out of whims but only that which was revealed to him from Allah (swt) i.e. wahy. Thus, although Sunnah is narrated from the Prophet (saw), nevertheless it is narrated as a recommended action i.e. nafilah that is why it is called sunnah; in the same way that the fard has been narrated as a compulsory action. Hence, the two compulsory raka'at of the dawn (fajr) prayer have been narrated from the Prophet (saw) through decisive reports, known as tawatur, as being fard; and the two recommended raka'at of the fajr prayer have also been narrated through decisive reports (tawatur) as being Sunnah (nafilah); and both are from Allah (swt) and not from Rasool Allah (saw) himself. Thus the command (amr) is either fard or nafilah in actions of worship (‘ibadat), and fard , mandoob or mubaH in other actions. In other words, nafilah is the same as mandoob, but it is called nafilah, and called as Sunnah.

De profetische traditie (Sunnah) betekent ook alle shar’ai-bewijzen die van de Boodschapper (Rasul) Allah ﷺ zijn gekomen, naast de Qur'an. Dit omvat zijn spraak, daden en instemming (zijn stilzwijgen bij daden die voor hem werden uitgevoerd).

The Sunnah also means all the shar’ai evidences which came from Rasool Allah (saw) other than the Qur'an. This includes his speech, actions and consent (his silence upon actions performed before him).