Artikel 86.

Article 86.

De gebieden die door de Staat worden bestuurd, zijn verdeeld in eenheden die provincies (Wilayah) worden genoemd. Elke provincie (Wilayah) is verdeeld in eenheden die districten (Imalat) worden genoemd. De persoon die de provincie (Wilayah) bestuurt, wordt de wali of leider (Ameer) genoemd, en de persoon die de 'Imalah bestuurt, wordt de ‘aamil genoemd.

The territories governed by the State are divided into units called provinces (wilayat). Each wilayah is divided into units called districts (Imalat). The person who governs the wilayah is called the wali or Amir, and the person who governs the 'Imalah is called the ‘aamil.

Artikel 87.

Article 87.

De walis en de 'aamils worden aangesteld door de kalief. De wali kan, indien gemachtigd, ook de 'aamils aanstellen. De walis en 'aamils moeten over dezelfde kwalificaties beschikken als de kalief, namelijk: moslim, man, vrij, volwassen, bij zinnen, 'adl (betrouwbaar of bekwaam) en bekwaam in hun verantwoordelijkheden. Zij moeten worden geselecteerd uit de mensen van godsvrucht (Taqwa) en kracht.

The walis and the 'aamils are appointed by the Khaleefah. The wali can, if authorised, also appoint the ‘aamils. The walis and ‘aamils must possess the same qualifications as the Khaleefah, i.e., Muslim, male, free, mature, sane, 'adl (trustworthy or competent) and competent in their responsibilities. They have to be selected from the people of piety (taqwa) and strength.

Artikel 88.

Article 88.

De wali heeft de autoriteit om de afdelingen in zijn provincie te besturen en het functioneren ervan te superviseren namens de kalief. Hij heeft in de provincie dezelfde autoriteit als de afgevaardigde assistent in de staat van het kalifaat heeft. Hij heeft gezag over de mensen in zijn provincie en controle over alle zaken, behalve de financiën, de rechtspraak en het leger. Hij heeft gezag over de politie met betrekking tot de uitvoering, maar niet over het bestuur.

The wali has the authority to govern and supervise the performance of the departments in his province on behalf of the Khaleefah. He has the same authority in the province as the delegate assistant has in the Khilafah State. He has command over the people of his province and control over all affairs except finance, the judiciary and the army. He has command over the police in respect of execution, but not in administration.

Artikel 89.

Article 89.

De wali is niet verplicht om de kalief te informeren over wat hij heeft uitgevoerd binnen zijn bevoegde opdracht, maar als er een nieuw probleem ontstaat, moet hij wachten tot hij de kalief erover heeft geïnformeerd, en vervolgens handelen volgens de instructies van de kalief. Indien, als gevolg van het wachten, het probleem zou verergeren, moet hij eerst handelen en de kalief later informeren over de reden waarom hij hem niet vooraf heeft geïnformeerd.

The wali is not obliged to inform the Khaleefah of what he has carried out within his authorised command, but if a new problem arises, he has to wait until he has informed the Khaleefah about it, and then proceeds according to the instructions of the Khaleefah. If, as a result of waiting, the problem would be exacerbated, he must act first and then inform the Khaleefah later on about the reason for not informing him.

Artikel 90.

Article 90.

Elke provincie heeft een vergadering die door haar inwoners wordt gekozen en wordt voorgezeten door de wali. De vergadering heeft de bevoegdheid om deel te nemen aan het uiten van meningen over administratieve zaken en niet over het bestuur; hun meningen zijn niet bindend.

Every province has an assembly elected from its people, and headed by the wali. The assembly has the authority to participate in expressing opinions on administrative matters and not ruling; their opinions are not binding.

Artikel 91.

Article 91.

De ambtstermijn van de wali in een bepaalde provincie mag niet lang zijn. Hij moet worden ontslagen zodra hij machtig wordt in zijn provincie en/of de mensen door hem betoverd raken.

The wali's term of office in a particular province is not to be long. He must be discharged whenever he becomes powerful in his province and/or the people become enchanted with him.

Artikel 92.

Article 92.

De aanstelling van de wali is een algemene verantwoordelijkheid binnen een gedefinieerde locatie. Bijgevolg wordt de wali niet van de ene provincie naar de andere verplaatst. Hij moet eerst worden ontslagen en daarna opnieuw worden aangesteld.

The wali's appointment is a general responsibility in a defined location. Consequently, the wali is not moved from one province to another. He has to be discharged first and then reappointed.

Artikel 93.

Article 93.

De wali kan worden ontheven als de kalief dat besluit, of als de majlis al-ummah zijn ontevredenheid over hem uit, — of dit nu terecht is of niet — of als de meerderheid van de mensen van de provincie hun ongenoegen over hem toont. De wali kan echter alleen door de kalief worden afgezet.

The wali can be discharged if the Khaleefah decides so, or if the majlis al-ummah expresses dissatisfaction with him - whether justified or not - or if the majority of the people of the province show displeasure with him. However, the wali can only be dismissed by the Khaleefah.

Artikel 94.

Article 94.

De kalief moet strikte controle uitoefenen over de walis en voortdurend hun prestaties beoordelen. Hij moet mensen aanstellen om hen te monitoren en naar hen te informeren. Hij moet periodiek de walis, of sommigen van hen, bijeenroepen en luisteren naar de klachten van de moslimgemeenschap (Ummah) over hen.

The Khaleefah must exercise strict control over the walis and continually assess their performance. He must deputise people to monitor them and enquire about them. He has to periodically gather the walis , or some of them, and listen to the complaints of the ummah of them.