Tijdens het tijdperk van de metgezellen (Sahabah) extraheerden de moslims de sharia-regels zelfstandig uit het Boek en de profetische traditie (Sunnah). De rechters zouden, wanneer zij de geschillen onder de mensen aanpakten, zelf de sharia-rechtsregel (Hukm) afleiden voor elk probleem of elke gebeurtenis waarmee zij werden geconfronteerd. De heersers, beginnend bij de Leider der Gelovigen (Amir al-Mu’minin) tot de gouverneurs en anderen, zouden zelf de sharia-regels afleiden om elk probleem op te lossen dat tijdens hun bewind ontstond. Abu-Musa al Ash'ari en ShuraiH (moge Allah tevreden met hen zijn) waren twee rechters (Qadi) die de regels afleidden en oordeelden op basis van hun eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). Mu'adh ibn Jabal (moge Allah tevreden met hem zijn) was een gouverneur in de tijd van de Profeet ﷺ en leidde regels af en regeerde in zijn provincie (Wilayah) door zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). Abu Bakr en Umar (moge Allah tevreden met hen zijn) leidden beiden zelfstandig regels af tijdens hun bewind en beiden regeerden zij het volk met de zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) die zij elk hadden afgeleid. Muawiya en Amr ibn al 'Aas waren twee gouverneurs die zelfstandig regels afleidden door hun eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) en het volk daarnaar regeerden in hun provincies. Ondanks de zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) die door de rechters en gouverneurs werd uitgevoerd, nam de kalief (Khalifah) bepaalde regels over en beval de uitvoering ervan door de mensen, die verplicht waren de overgenomen regels te implementeren en hun eigen mening en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) over die regels achterwege te laten. Dit komt omdat de sharia-rechtsregel (Hukm) bepaalt dat het decreet van de imam wordt uitgevoerd, zowel in het openbaar als in het verborgene. Voorbeelden hiervan zijn de overname door Abu Bakr dat de uitspraak van een scheiding van drie keer in één zitting slechts één scheiding vormt, en zijn overname dat middelen gelijkmatig onder de moslims verdeeld moeten worden, ongeacht het moment waarop zij de islam aanvaardden of enige andere zaak. De moslims volgden Abu Bakr in deze overnames en de rechters en gouverneurs voerden deze uit. Toen 'Umar na hem aan de macht kwam, nam hij andere meningen over in dezelfde kwesties. Hij verplichtte mensen om de uitspraak van drie echtscheidingen in één zitting te accepteren en uit te voeren als drie scheidingen, en hij verdeelde de middelen anders op basis van de tijd waarin de mensen de islam waren binnengekomen en op basis van behoefte. De moslims volgden 'Umar in deze adopties en de rechters (Qadi's) en gouverneurs voerden deze uit. 'Umar voerde ook de adoptie in dat land verkregen in oorlog een ghanima was die toebehoorde aan het Bait ul Mal (Huis van de Fondsen), waarbij de oorspronkelijke eigenaren het bezit behielden en de grond niet werd verdeeld onder de moslimsoldaten of de moslims. De gouverneurs en rechters (Qadi's) volgden hem in deze adoptie en voerden de Hukm's uit die hij had aangenomen. Dienovereenkomstig bevestigt de consensus (Ijma') van de metgezellen (Sahabah) dat de imam de autoriteit heeft om bepaalde regels aan te nemen en te bevelen dat deze worden uitgevoerd, en dat de moslims hem moeten gehoorzamen, zelfs als hun Ijtihad daarvan afwijkt. Onder de bekende principes van de sharia behoren: