۶ نگاه کردن به زنان
6 Looking at Women
هرگاه کسی بخواهد با زنی ازدواج کند، حق دارد به او نگاه کند، اما نه در خلوت (خَلوَه). جابر روایت کرد که پیامبر خدا ﷺ فرمود: «اگر مردی به زنی پیشنهاد ازدواج میدهد و میتواند به آنچه او را به ازدواج با آن زن ترغیب میکند نگاه کند، چنین کند.» او گفت: «من به زنی پیشنهاد دادم و از پشت پناهگاهی به او نگاه میکردم، این کار را ادامه دادم تا آنچه مرا به ازدواج با او دعوت میکرد دیدم، سپس با او ازدواج کردم.» نگاه کردن به او، با یا بدون اجازهاش، جایز است. این به آن سبب است که پیامبر ﷺ به ما دستور داد بدون محدودیت نگاه کنیم. در حدیث جابر (که پنهان میشدم و نگاه میکردم) اما خلوت کردن با او جایز نیست. زیرا پیامبر ﷺ فرمود: «هر که به خدا و روز قیامت ایمان دارد، با زنی که محرمش همراه او نیست در خلوت نشود، زیرا سومین نفرِ آنان شیطان است.» این یک حکم کلی است و برای کسی که قصد ازدواج دارد استثنایی قائل نشدهاند، همانگونه که در مورد نگاه کردن چنین است. کسی که قصد ازدواج دارد میتواند به چهره و دستها و سایر اعضا نگاه کند. این به آن سبب است که نگاه کردن به چهره و دستها برای همه، از جمله کسی که قصد ازدواج دارد، مجاز است. پس اگر برای کسی که قصد ازدواج دارد استثنا قائل شویم، بیمعنا خواهد بود، مگر اینکه منظور اجازه دادن به او برای دیدن بیش از چهره و دستها باشد. همچنین پیامبر ﷺ فرمود: «به او نگاه کند.» این حکم عام است و بنابراین چهره و دستها و نیز سایر اعضایی را که برای ازدواج و پیشنهاد دادن لازم است دانسته شود، در بر میگیرد. افزون بر این، خداوند متعال به مؤمنان دستور داده است که چشمهای خود را فرو گیرند. فرو گرفتن چشم مستلزم آن است که انسان مستقیم نگاه نکند، چه مردان به زنان و چه زنان به مردان. حدیث جابر به خواستگار اجازه میدهد که مستقیم به زن نگاه کند، و از این رو او را از دستور فرو گرفتن چشم مستثنا میکند. این یعنی مردان مؤمن باید چشمهای خود را فروبندند، مگر کسانی که قصد خواستگاری دارند؛ آنان حق دارند چشم خود را فرو نبندند تا به زنانی که میخواهند با آنان ازدواج کنند نگاه کنند.