۱.۱ مسئلهٔ حیاتی – میزان زندگی و مرگ
1.1 The Vital Issue – The measure of life and death
«...به خدا سوگند، اگر خورشید را در دست راستم و ماه را در دست چپم میگذاشتند، به شرط آنکه از این امر دست بردارم، دست برنمیداشتم تا آنکه خداوند آن را پیروز گرداند یا در این راه هلاک شوم.»
“...by Allah, if they were to put the sun in my right hand and the moon in my left, on condition that I relinquish this matter, I would not relinquish it until Allah has made it dominant or I perish therein”
مسئلهٔ حیاتی – معیار زندگی و مرگ
The Vital Issue – The measure of life and death
غریزه بقا ایجاب میکند که هر ملت و هر قومی در جهان مسائل حیاتی خاص خود داشته باشد، که ملت یا قوم برای آنها با رضایت و با نهایت شور و حرارت، بدون هیچ تردید یا استدلال یا بحثی، خون خود را فدا کند. این مسائل یا مربوط به نابودی یا به ادامه حیاتاند، یا مربوط به حذف یک قوم از صحنه هستی یا حفظ بقای آن. چنین تدابیری منحصربهفرد و تقریباً برای همه اقوام یکساناند، و اقداماتی که برای آنها انجام میشود برای همه اقوام مشابه یا بسیار مشابه است، زیرا آنها بهطور ملموس خطری برای حیاتاند. از این رو، تدبیر یکی است و مسائل نیز یکسان. با این حال، این مسائل مربوط به غریزه بقا همه مسائل حیاتی نیستند، و مسائل حیاتی هم تنها به غریزه بقا مربوط نمیشوند؛ زیرا مسائل حیاتی دیگری نیز هست که به غریزه معنوی یا غریزه تولیدمثل مربوطاند. با این حال، مردم در این مسائل، بسته به تفاوت دیدگاهشان درباره زندگی، با یکدیگر اختلاف داشتهاند؛ و در نتیجه در تدابیری که برای آنها اتخاذ کردهاند نیز اختلاف یافتهاند. این به آن سبب است که آنچه این مسائل را حیاتی میسازد، دیدگاه خاص درباره زندگی است؛ پس آنها متفاوتاند و تدبیر نیز متفاوت میشود. بنابراین، مسائل حیاتی میان اقوام و ملتها، بر اساس این تفاوت در دیدگاه درباره زندگی، متفاوت بوده است. مسلمانان یک امتاند و بیشک مجموعهای از مسائل حیاتی دارند. مسائل حیاتی امت، خواه مربوط به غریزه بقا باشد، خواه غریزه معنوی یا غریزه تولیدمثل، باید بر اساس دیدگاهشان درباره زندگی باشد. دیدگاه آنان درباره زندگی تنها بهوسیله اسلام تعیین میشود. از این رو، این اسلام است که مسائل حیاتی را تعیین میکند و تدبیر را نیز تعیین مینماید.