Een beschaving (hadhara) is een verzameling concepten over het leven.

A civilisation (hadhara) is a collection of concepts about life.

Beschaving kan een spirituele goddelijke (deeniyya ilahiyya) of een door de mens gemaakte (wadh'iyya bashariyya) zijn. De spirituele goddelijke beschaving vloeit voort uit een leer (Aqeedah); zoals de islamitische beschaving die voortvloeit uit de islamitische Aqeedah. Wat betreft de door de mens gemaakte beschaving: ofwel vloeit deze voort uit een leer, zoals de kapitalistische westerse beschaving die een verzameling concepten over het leven is die voortvloeit uit de leer van het scheiden van religie en het leven. Of zij vloeit niet voort uit een leer, zoals de Shinto-, Griekse, Babylonische en Assyrische beschavingen. Deze beschaving is een verzameling concepten waarover een volk of een groep volkeren overeenstemming heeft bereikt, dus is het een nationale (sh'abiyya) of een door de mens gemaakte beschaving.

Civilisation could be a spiritual divine one (deeniyya ilahiyya) or man-made (wadh'iyya bashariyya). The spiritual divine civilisation emanates from a doctrine (‘’’aqeedah); like the Islamic civilisation that emanates from the Islamic ‘’aqeedah. As for the man-made civilisation, either it emanates from a doctrine like the Capitalist Western civilisation that is a collection of concepts about life emanating from the doctrine of separating religion from life. Or it does not emanate from a doctrine like the Shinto, Greek, Babylonian and Assyrian civilisations. This civilisation is a collection of concepts that a people or a group of peoples agreed upon so it is a national (sh'abiyya) or man-made civilisation.

Daarnaast zouden een volk of volkeren een religie (Deen) en een willekeurige leer kunnen hebben, maar deze religie heeft geen concepten over het leven zoals het christendom en het boeddhisme. Dus mensen stemmen in met concepten over het leven die specifiek voor hen zijn, waarbij deze concepten hun beschaving vormen zonder dat dit enige relatie heeft met hun religie, omdat het er niet uit voortvloeit. Hun beschaving is dus niet goddelijk, ondanks het feit dat zij een religie hebben. Daarom is het mogelijk voor verschillende volkeren om zich te verenigen in één beschaving, ondanks het verschil in hun religies, zoals de Japanners, hindoes, sikhs en Fransen; hun religies zijn verschillend, maar hun beschaving is er één, namelijk het kapitalisme.

In addition, a people or peoples could have a religion (deen) and a doctrine whatsoever, but this religion has no concepts about life like Christianity and Buddhism. So people agree on concepts about life specific to them, where these concepts form their civilisation without this having any relationship with their religion, because it does not emanate from it. So their civilisation is not divine despite the fact that they have a religion. Hence, it is possible for various peoples to associate in one civilisation, despite the difference of their religions like the Japanese, Hindus and Sikhs and French; their religions are different but their civilisation is one, namely Capitalism.

Materiële objecten die worden gebruikt in de zaken van het leven maken geen deel uit van beschaving, ook al zijn ze daar soms het resultaat van. Er is geen bezwaar tegen het gebruik van de technische term 'madaniyya' voor deze tastbare materiële objecten, om ze te onderscheiden van de verzameling concepten waarvoor wij de term 'hadhara' (beschaving) gebruiken. Als deze materiële objecten het resultaat zijn van een specifieke beschaving, zoals standbeelden, dan maken ze deel uit van een specifieke madaniyya. Als ze echter het resultaat zijn van wetenschap en industrie, dan behoren ze tot een universele madaniyya, zoals de televisie, raketten, vliegtuigen, penicilline, enzovoort. Madaniyya kan dus specifiek zijn en het kan universeel zijn. Dit staat in contrast met beschaving, die niet anders kan zijn dan specifiek. De betekenis van specificiteit (khususiyya) is gerelateerd aan onze overname. Wat dus specifiek is, is voor ons niet toegestaan om van anderen over te nemen, terwijl wat universeel is, wel voor ons toegestaan is om over te nemen.

Material objects that are used in life's affairs are not part of civilisation even though they sometimes result from it. There is no objection to give the technical term of 'madaniyya' for these tangible material objects so as to distinguish them from the collection of concepts for which we used the term 'hadhara' (civilisation). If these material objects resulted from a specific civilisation like statues then they are part of specific madaniyya. However, if they resulted from science and industry, then they are of universal madaniyya, like the television, rockets, planes, penicillin etc. Thus madaniyya can be specific and it can be universal. This is contrary to civilisation that cannot be but specific. The meaning of specificity (khususiyya) is related to our adoption. So what is specific is not permitted for us to adopt from others, whereas what is universal is permitted for us to adopt.

Het onderscheid tussen beschaving (hadhara) en madaniyya moet te allen tijde in acht worden genomen, net zoals het noodzakelijk is om het onderscheid te respecteren tussen de materiële objecten die voortvloeien uit beschaving en de materiële objecten die voortvloeien uit wetenschap en industrie. Dat is om, bij het overnemen van madaniyya, het onderscheid tussen de objecten ervan en het onderscheid tussen madaniyya en beschaving te kunnen waarnemen. Er is geen bezwaar tegen het overnemen van de westerse madaniyya die voortvloeit uit wetenschap en industrie. Wat betreft de westerse madaniyya die voortvloeit uit de westerse beschaving, het is in geen enkel geval toegestaan om deze over te nemen vanwege de tegenstrijdigheid met de islamitische beschaving in de basis waarop zij is gebouwd, namelijk de geloofsleer (Aqeedah). Onze geloofsleer (Aqeedah) is anders dan hun leer die is gebouwd op de compromisoplossing en het scheiden van religie van het leven; in de weergave van het wereldse leven of het criterium voor handelingen; wat voor ons het toegestane (Halal) en verboden (Haram) is, en voor hen voordeel; en in de betekenis van geluk, wat permanente rust is, wat voor ons het bereiken van de welbehagen van Allah is, en voor hen lichamelijke genoegens.

The distinction between civilisation (hadhara) and madaniyya must be observed at all times, just as it is imperative to observe the distinction between the material objects derived from civilisation and the material objects derived from science and industry. That is in order to observe, when adopting madaniyya, the distinction between its objects, and the distinction between it and civilisation. There is no objection to adopting Western madaniyya derived from science and industry. As for Western madaniyya derived from Western civilisation, it is not permitted to adopt it in any case whatsoever due to its contradiction with the Islamic civilisation in the basis upon which it is built namely the doctrine (‘aqeedah). Our ‘aqeedah is different from their doctrine that is built upon the compromise solution and separating religion from life; in the depiction of worldly life or the criterion for actions; which is the halal and haram for us, and benefit for them; and in the meaning of happiness which is permanent tranquillity, which is - for us - attaining the pleasure of Allah, and for them the bodily pleasures.

Om ons volledig bewust te worden van wat we van anderen overnemen en wat we achterlaten, is het noodzakelijk om onderscheid te maken tussen beschaving en madaniyya, en is het noodzakelijk om onderscheid te maken tussen madaniyya die voortvloeit uit beschavingsconcepten en madaniyya die voortvloeit uit zuivere wetenschappen en industrie.

In order that we become fully aware of what we adopt from others and what we leave, it is necessary to distinguish between civilisation and madaniyya, and it is necessary to distinguish between madaniyya resulting from civilisational concepts and madaniyya resulting from pure sciences and industry.

Als er wordt gevraagd: Waarom heb je de technische term 'hadhara' gekozen voor concepten en de term 'madaniyya' voor materiële vormen in plaats van andersom? 'Hadhara' betekent in de taal het verblijven in een beschaafde regio (zoals steden), terwijl 'al-hadhir' degene is die uit steden en dorpen komt. Al-Qatami zei: 'Wie tevreden is met het verblijven in steden. Welke Bedoeïenen zullen ons zien?' Terwijl 'madana' op een plaats betekent dat men erin verblijft, en 'madina' ook betekent dat men de stad (madinah) bereikt, dus de twee betekenissen liggen dicht bij elkaar. Als antwoord op deze (zelfgestelde) vraag wordt gezegd: 'hadhara' wordt in de taal gebruikt voor betekenissen die gerelateerd zijn aan gedachten, dus het is logischer om het voor concepten te gebruiken. In 'Al-Qamus' werd gezegd: "'Hadhura' is als 'nadusa', wat de man van welsprekendheid (bayan) en begrip (islamitische jurisprudentie [Fiqh]) betekent." In Al-Lisan wordt gezegd: "een man 'hadhr' om welsprekend te betekenen, en een man 'hadhir' als hij iets goeds bracht." Ook kwam er in 'Al-Lisan': "En in de overlevering (Hadith): 'Zeg datgene wat yahdhurukum', oftewel datgene wat aanwezig en bestaand is in jullie, en belast jezelf niet met iets anders." Dus 'hadhara' is dichterbij, consistenter en geschikter om te gebruiken voor de verzameling van concepten dan het gebruik van 'madaniyya', en 'madaniyya' is geschikter voor gebruik bij materiële objecten. Er is gezegd dat er geen strijd is in de technische terminologie (istilah), en wat belangrijk is, is het onderscheid tussen concepten en de daaruit afgeleide materiële objecten, en materiële objecten afgeleid van hen en materiële objecten afgeleid van zuivere wetenschappen, uitvindingen en industrie. De eerste wordt verworpen en het is niet toegestaan deze over te nemen, terwijl het toegestaan is de tweede over te nemen.

If it is said: Why did you adopt the technical term 'hadhara' for concepts and the term 'madaniyya' for material forms instead of the reverse? Hadhara in language, is residence in a civilised region (like towns), while 'al-hadhir' is the one who is of towns and villages. Al- Qatami said: 'Whoever is pleased with residing in towns. Which Bedouin men will see us?' While 'madana' in the place means to reside therein, and 'madina' means also to arrive to the town (madinah), so the two meanings are close to each other. It is said in response to this (self-directed) question: hadhara is used in the language for meanings related to thoughts, so it is closer to use it for concepts. It was said in 'Al-Qamus': "Hadhura is like nadusa which is the man of eloquence. (bayan) and understanding (fiqh)." In Al- Lisan, it is said: "a man 'hadhr' to mean eloquent, and a man 'hadhir' if he brought something good." It also came in 'Al-Lisan': "And in the hadith: 'Say that which yahdhurukum' i.e. that which is present and existing in you, and do not burden yourselves with something else." So hadhara is closer, more consistent and appropriate to use for the collection of concepts than using madaniyya, and madaniyya is closer to be used in material objects. It has been said that there is no contest in technical terminology (istilah), and what is important is distinguishing between concepts and material objects derived thereof, and material objects derived from them and material objects derived from pure sciences, inventions and industry. The first is rejected and it is not permitted to take them, while it is permitted to take the second.

Wij hebben gezegd dat de beschaving (hadhara) een verzameling van concepten over het leven is, en dat deze ofwel spiritueel-goddelijk (deeniyya) is, ofwel door de mens gemaakt. Een voorbeeld van de spiritueel-goddelijke beschaving is de Islamitische beschaving, en een voorbeeld van de door de mens gemaakte zijn de Indiase beschaving en de Westerse beschaving. Het bestaan van deze beschavingen is een vaststaand feit en een onbetwistbare gevestigde waarheid. Hetzelfde geldt voor het verschil tussen hen, zodanig dat niemand behalve de leugenaar het kan ontkennen. De bron van de goddelijke beschaving is, volgens haar mensen, openbaring; de bron van de door de mens gemaakte beschaving zijn de mensen die erover overeenstemming hebben bereikt. Dit alleen is al voldoende voor onderscheid en verschil. Zelfs als er een vorm van overeenkomst verschijnt in sommige van de concepten, is dit geen overeenstemming of een gemeenschappelijke zaak. Dit komt doordat een beschaving, wanneer deze wordt aangenomen, moet worden aangenomen samen met de basis waaruit zij voortvloeit of de basis waarop zij is gebouwd. Dus als de basis tussen twee beschavingen verschillend is, is de overeenstemming tussen sommige van hun concepten, of het bestaan van gelijkenis tussen sommige van hun concepten over het leven, geen aandacht waard. Dit komt doordat het concept een tak is van zijn basis (asl), en het kan niet worden aangenomen behalve met zijn basis. Zowel de Islamitische beschaving als de Westerse beschaving staan het eten van vis toe, het dragen van wol, privébezit, het delegeren van de vrouw, het ter verantwoording roepen van de heerser en het innemen van medicijnen. Echter, deze en hun gelijke worden niet beschouwd als behorend tot de Islamitische beschaving, tenzij zij worden aangenomen op basis van het feit dat zij een openbaring zijn van Allah aan Muhammad ﷺ, d.w.z. op basis van het feit dat zij Shar'a zijn, terwijl zij in de Kapitalistische beschaving worden aangenomen op basis van het feit dat zij van belang (maslahah) zijn of dat zij door hun verstand zijn verbeterd. Als de moslim deze aanneemt op basis van hun belang (maslahah) of de rationele verbetering, dan wordt dat niet beschouwd als het aannemen uit de Islam.

We have said that the civilisation (hadhara) is a collection of concepts about life, and that either it is a spiritual divine one (deeniyya) or man- made. An example of the spiritual divine civilisation is the Islamic civilisation, and an example of the man-made are the Indian civilisation and Western civilisation. The existence of these civilisations is a definite matter and an incontestable established fact. Likewise is the difference between them, such that none but the liar can deny it. The source of the divine civilisation, according to its people, is revelation; the source of the man-made civilisation is the people who agreed on it. This alone suffices is enough for distinction and difference. Even if there appears a type of meeting in some of the concepts, this is not an agreement or a common matter. This is because civilisation, when it is adopted, must be adopted together with the basis from which it emanated or the basis it is built upon. So if the basis between two civilisations is different, the agreement between some of their concepts, or the existence of similarity between some of their concepts about life, is worth no attention. This is because the concept is a branch from its basis (asl), and it cannot be adopted except with its basis. Both the Islamic civilisation and the Western civilisation allow eating fish, wearing wool, private property, delegating the woman, accounting the ruler and taking medicine. However, these and their like are not considered of the Islamic civilisation unless they are adopted based upon being revelation from Allah to Muhammad
i.e. upon their being Shar'a, whereas they are adopted in the Capitalist civilisation based upon their being of interest (maslaha) or their being ameliorated by their minds. If the Muslim adopts them based upon their interest (maslaha)or the rational amelioration, it is not considered adopting from Islam.

Het verschil tussen beschavingen is een feit waarover geen enkele mogelijkheid tot ontkenning bestaat. Wat ons bezighoudt is het verschil tussen de islamitische beschaving en andere, in het bijzonder de westerse beschaving, en wat voortvloeit uit dit verschil of erop is gebouwd, zoals de kwesties van dialoog (al-hiwar), de botsing (as-sira'a), de mogelijkheid om één universele beschaving te stichten, de vormen en typen van botsing en of de botsing zal ophouden, zich zal verbergen of dat er een overwinning zal zijn van de ene beschaving op de andere? Wat wordt bedoeld met religieuze dialoog tussen religies in het licht van degenen die erom oproepen, en wat is de juiste houding ten opzichte daarvan? Wat is het verschil tussen religies en beschavingen enzovoort?

The difference between civilisations is a matter of fact without any possibility to deny it. What concerns us is the difference between the Islamic civilisation and others, in particular the Western civilisation, and what results from this difference or is built upon it, such as the issues of dialogue (al-hiwar), the clash (as-sira'a), the possibility of founding one universal civilisation, the forms and types of clash and will the clash cease, hide or will there be a victory for one civilisation over others? What is meant by religious dialogue between religions in view of those who call for it, and what is the correct position regarding it? What is the difference between religions and civilisations etc?

Religies zijn van twee soorten: een religie (Deen) waaruit een beschaving voortkomt, dat wil zeggen dat het een verzameling concepten over het leven heeft, zoals de islamitische religie (Deen), en een religie waaruit geen beschaving voortkomt – en waarin geen verzameling concepten aanwezig is – zoals het christendom. Hoewel het idealen heeft zoals 'steel niet en pleeg geen zina', heeft het geen verzameling concepten die alle aspecten van het leven beslaat. Daarom is het christendom een passend voorbeeld van een religie waaruit geen beschaving voortvloeit.

Religions are of two types: A deen (religion) from which a civilisation emerges i.e. it has a collection of concepts about life, like the Islamic deen, and a religion from which no civilisation emerges - and there is no collection of concepts therein - like the Christian religion. Though it has ideals like 'Do not steal and do not commit zina', however, it has no collection of concepts covering all aspects of life. Hence, the Christian religion is an appropriate example of a religion from which no civilisation emanates.

De kapitalistische beschaving vloeit niet voort uit het christelijke geloof; zelfs niet als deze is ontstaan in landen waar de meerderheid van de bevolking christen is. De dialoog, de botsing of het partnerschap tussen de Islam en het christendom verschilt dus van de dialoog of de botsing tussen de Islam en de kapitalistische beschaving.

The Capitalist civilisation does not emanate from the Christian religion; even if it came about in countries where the majority of their populations are Christians. So the dialogue or clash or partnership between Islam and Christianity differs from the dialogue or clash between it and the Capitalist civilisation.