Muundo wa Chama: Ukurasa wa 3 - 11
Structuring of a Party : Page 3 - 11
Tangu karne ya 13 ya Hijria (karne ya 19 Miladia), zilianzishwa harakati kadhaa za kuufufua Ummah, lakini zote hazikufanikiwa katika juhudi zake. Hata hivyo, harakati hizi zilikuwa na ushawishi mkubwa kwa wale waliokuja baadaye, ambao walirudia majaribio hayo. Kwa kuchunguza harakati hizi na juhudi zake za kufufua, mtu anaweza kuhitimisha kwamba sababu za kushindwa kwao (kwa mtazamo wa kimuundo) ni kutokana na mambo yafuatayo manne:
Since the 13th century Hijri (19th century AD), several movements were established to revive the Ummah but were all unsuccessful in their attempts. However, these movements had a strong influence over those who came after them to repeat the attempts. Upon scrutinizing these movements and their attempts for revival, one can conclude that the causes for their failure (from a structural point of view) are due to the following four factors:
1. Harakati hizo zilianzishwa juu ya wazo la jumla lisilo na mipaka maalum (fikrah), ambalo lilikuwa la kutatanisha, au lisilo wazi. Zaidi ya hayo, wazo hilo lilikosa umakini, usafi, na uwazi.
1. The movements were established upon a general undefined idea (fikrah), which was vague, or unclear. In addition, the idea lacked focus, purity, and clarity.
2. Harakati hizo hazikubainisha mbinu (Tareeqah) ya kutekeleza wazo lao; badala yake zilisonga mbele kwa njia za kubuni na zilizopotoshwa. Zaidi ya hayo, njia zao hazikuwa zimebainishwa wala kuwa wazi.
2. The movements did not define a method (Tareeqah) to implement their idea; rather, they proceeded through improvised and twisted means. Furthermore, their means were undefined and ambiguous.
3. Harakati hizo zilitegemea watu ambao hawakuwa na ufahamu kamili, wala azma iliyolenga vizuri. Watu walisukumwa na tamaa yao au bidii yao tu ya kufanya kazi.
3. The movements relied upon individuals who lacked full awareness, and a well-focused determination. Individuals were driven solely by their desire or zeal to work.
4. Watu waliokuwa wamebeba jukumu la harakati hizi hawakuwa na uhusiano sahihi baina yao. Walifungamanishwa tu kwa kuwa wanachama wa muundo uliojidhihirisha katika vitendo fulani na vyeo fulani.
4. The individuals carrying the responsibility of these movements did not have a correct bond amongst themselves. They were merely bound by being members in a structure that manifested itself in certain actions and titles.
Kwa hiyo, ilikuwa jambo la kawaida tu kwa harakati za aina hii kupanda kwa kasi hadi juhudi zao na hamasa zao zilipomalizika, na shughuli zao kupungua, hatimaye zikatoweka. Harakati nyingine ziliibuka baadaye, zikifuata mtindo uleule hadi nazo pia zikatoweka. Kushindwa kwa harakati hizi zote kulikuwa jambo la kawaida tu, kwa sababu hazikujengwa juu ya wazo sahihi, lililo wazi na lililobainishwa. Zaidi ya hayo, hazikuwa na mbinu sahihi; zilitegemea watu waliokosa uelewa, wala hawakufungwa na dhamana sahihi.
Consequently, it was only natural for such movements to surge forward until their efforts and enthusiasm were exhausted, causing their activities to die down and they eventually became extinct. Other movements emerged thereafter, who followed the same pattern until they, too, became extinct. The failure of all these movements was only natural, because they were not based on a correct, clear and a defined idea. In addition, they did not have a correct method, they depended upon individuals who lacked awareness, and were not bound by a correct bond.
Fikra na mbinu (Fikrah na Tareeqah) za harakati hizi zilikuwa potofu kwa sababu zilijengwa juu ya falsafa au mawazo yasiyo sahihi (kama yalikuwepo kabisa). Baadhi ya harakati hizi zilikuwa za Kiislamu, na nyingine zilikuwa za kizalendo wa kitaifa. Viongozi wa harakati za Kiislamu waliita kwa Uislamu kwa namna ya jumla na isiyobainishwa. Walijaribu kuufasiri Uislamu ili tu uendane na hali iliyopo, au kuhalalisha mchakato wao wa kuingiza mifumo isiyo ya Kiislamu ndani ya Uislamu. Viongozi wa harakati za kizalendo wa kitaifa waliita kwa ufufuo uliojengwa juu ya msingi wa kitaifa usio wazi wala dhahiri, ambao ulipuuza Uislamu pamoja na Waislamu. Walitumia maneno kama utaifa, heshima, fahari, Mwarabu, Uarabu, uhuru na mengineyo, bila kuwa na dhana wazi ya maneno hayo, na bila kujua kama dhana hizo zinaelekea kwenye ufufuo au la. Wazalendo wa Kiarabu waliwaita Waarabu kuelekea "ufufuo wa Kiarabu", huku wazalendo wa Kituruki wakitaka kufufuliwa kwa nchi ya Uturuki, kwa msingi wa utaifa wa Kituruki. Wazalendo wa Kiarabu na wa Kituruki wote, kwa kweli, waliongozwa na wakoloni. Aidha, wakoloni walitumia harakati kama hizo za kizalendo wa kitaifa kuwachochea watu wa Balkani wajitenge na Dola ya Kiislamu ya Kiothmani.
The “idea and the method” (Fikrah and Tareeqah) of these movements were wrong because they were based upon incorrect philosophies or ideas (if they had any). Some of these movements were Islamic whereas others were nationalistic. Those in charge of the Islamic movements called for Islam in a general and undefined manner. They tried to interpret Islam just to comply with the status quo, or to justify their process of introducing non-Islamic systems into Islam. Those in charge of the nationalistic movements called for a revival based upon a vague and ambiguous nationalistic foundation that disregarded Islam as well as the Muslims. They used such terms as nationalism, dignity, pride, arab, arabism, independence and others, without having any clear concept of such terms, and whether such concepts lead towards revival or not. The Arab nationalists called the Arabs towards an “Arab revival”, while the nationalist Turks called for the revival of the Turkish homeland, on the basis of Turkish nationalism. Both the nationalist Arabs, as well as the Turks, were in fact led by the colonialists. In addition, the colonialists used similar nationalistic movements to instigate the people of the Balkans to break away from the Ottoman Islamic State.
Mijadala ilifanyika katika magazeti kati ya Waarabu wa Kiislamu na wazalendo wa kitaifa. Mjadala huu ulihusu ni lipi lingekuwa bora na lenye uwezekano zaidi: Jumuiya ya Waarabu au Jumuiya ya Kiislamu. Mjadala huu ulidumu kwa muda mrefu na kupoteza juhudi za watu, kwa sababu Jumuiya ya Waarabu na Jumuiya ya Kiislamu zote mbili zilikuwa batili kwa mtazamo wa Kiislamu. Zaidi ya hayo, jumuiya hizi mbili zilikuwa miradi ya kikoloni iliyobuniwa ili kuelekeza fikra za watu mbali na suala la Dola ya Kiislamu. Kwa hiyo, miradi hii haikuishia tu kumaliza juhudi za watu, bali pia ilifanikiwa kuondoa suala la Dola ya Kiislamu kutoka katika maono na fikra za watu.
Arguments between the Islamic and nationalistic Arabs took place in the press. This centered around whether an Arab League or an Islamic League would be better and more feasible. This debate lasted for a long time and wasted the efforts of the people, because both the Arab League and the Islamic League were invalid from the Islamic perspective. Moreover, both of these leagues were Colonial projects designed to divert the people’s attention away from the issue of the Islamic State. Consequently, these projects not only led to the exhaustion of the people’s efforts, but also succeeded in distancing the issue of the Islamic State from people’s vision and thinking.
Mbali na harakati za Kiislamu na za kitaifa, harakati kadhaa za kizalendo pia zilianzishwa katika nchi mbalimbali za Kiislamu. Harakati hizi za kizalendo ziliibuka kama mwitikio wa utawala wa kikoloni katika sehemu mbalimbali za Dola ya Kiislamu. Ukandamizaji wa kisiasa na kiuchumi uliofanywa na wakoloni dhidi ya Waislamu, kutokana na utekelezaji wa mfumo wa kibepari, ulipelekea kuanzishwa kwa harakati hizi za kizalendo. Ingawa harakati hizo zilikuwa mwitikio wa mateso haya, baadhi yaoziliathiriwa na hisia za Kiislamu, wakati nyingine zilichochewa kwa hisia za kizalendo tu, zilizotokana na hila zilizopangwa kwa makusudi na mamlaka za kikoloni. Kwa kuwa harakati hizi zilichochewa na hisia za kizalendo, zilikosa fikra makini za kuweka mwelekeo wa vitendo vyao. Zilipoendelea mbele, ziliihusisha Ummah katika mapambano ya bei nafuu, jambo lililozidi kuimarisha msingi wa maadui katika ardhi za Kiislamu.
Besides the Islamic and the nationalistic movements, some patriotic movements were also established in various Islamic countries. These patriotic movements emerged as a reaction to the colonial occupation of various parts of the Islamic State. The political and economic oppression of the colonialists upon the Muslims, as a result of the implementation of the capitalist system, led to the establishment of these patriotic movements. Although those movements were a reaction to this suffering, some of these movements were influenced by Islamic emotions, while others were driven purely by patriotic emotions resulting from deliberate manoeuvers undertaken by the Colonial powers. Since these movements were driven by patriotic emotions, they lacked any serious thought to define their course of action. When they surged forward, they engaged the Ummah in a cheap struggle, which further strengthened the enemies’ foothold in the Islamic lands.
Tunaamini kwamba falsafa pekee ya kweli kwa ajili ya kufufua ni itikadi (Mabdaa’) inayojumuisha wazo na njia pamoja. Itikadi hii ni Uislamu kwa sababu ni Aqeedah (imani ya msingi) ambayo kutoka kwake hutokeza mfumo unaosimamia mambo yote ya Dola na Ummah, na suluhisho la matatizo yote ya maisha.
We believe that the only true philosophy for revival is an ideology (Mabdaa’) that encompasses both the idea and the method. This ideology is Islam because it is an Aqeedah (doctrine) from which emanates a system governing all the affairs of the State and the Ummah, and a solution to all of life’s problems.
Ingawa Uislamu ni mfumo wa ulimwengu wote, si sehemu ya mbinu yake kuanza kazi ya utekelezaji wake kwa kiwango cha dunia nzima. Uislamu unapaswa kuenezwa kwa ulimwengu wote, huku kazi ya kuutekeleza ikifungwa katika nchi moja au kadhaa mpaka ujikite kwa uthabiti. Mara utakapojikita, Dola ya Kiislamu itakua kwa kawaida hadi kufikia kujumuisha nchi zote za Kiislamu. Ndipo dola hiyo itaueneza Uislamu kwa ulimwengu uliobaki, kwa kuwa Dola ya Kiislamu lazima ifikishe da'wah ya Kiislamu kama ujumbe wa milele na wa ulimwengu wote kwa wanadamu wote.
Although Islam is a universal system, it is not part of its method to start working on a universal scale towards its implementation. Islam should be propagated universally while working to implement it must be confined to one or several countries until it becomes firmly established. Once established, the Islamic State would naturally grow until it encompasses all the Islamic countries. Then the state would propagate Islam to the rest of the world, because the Islamic State must convey the Islamic da’wah as an eternal and universal message for all mankind.
Dunia yote inafaa kwa Da'wah ya Kiislamu; hata hivyo, kwa kuwa watu wa nchi za Kiislamu ni Waislamu, Da'wah lazima ianzie hapo. Pia, kwa kuwa watu wa maeneo ya Kiarabu (ambayo ni sehemu ya ulimwengu wa Kiislamu) wanazungumza Kiarabu, na kwa kuwa Kiarabu ni sehemu muhimu ya Uislamu na utamaduni wake, kipaumbele lazima kipewe maeneo ya Kiarabu. Zaidi ya hayo, ni lazima kuunganisha nguvu ya lugha ya Kiarabu na ile ya Uislamu, kwa kuwa kila moja ina uwezo wa kushawishi, kupanua na kueneza. Kwa hiyo, ni jambo la kawaida tu kwa Dola ya Kiislamu kurejeshwa katika maeneo ya Kiarabu, ili itumike kama kiini cha Dola ya Kiislamu itakayojumuisha nchi zote za Kiislamu.
The entire world is suitable for the Islamic Da’wah; however, since the people in the Islamic lands are Muslims, the Da’wah must start there. Also, since the people in Arab territories (being part of the Islamic world) speak Arabic, and since Arabic is an essential part of Islam and its culture, the priority must be given to the Arab territories. Furthermore, combining the power of the Arabic language with that of Islam is necessary, because each has the ability to influence, expand and propagate. Therefore, it is only natural for the Islamic State to be re-established in the Arab territories, so that it will serve as a nucleus for the Islamic State which will encompass all Islamic lands.
Ingawa kubeba Da'wah ya Kiislamu katika nchi za Kiarabu ni jambo la lazima, pia ni lazima Da'wah ya Kiislamu ufikie sehemu nyingine za ulimwengu wa Kiislamu. Hata hivyo, kuanza kazi katika nchi za Kiarabu hakumaanishi kwamba hakuna kazi inayopaswa kufanywa nje ya nchi za Kiarabu kabla ya kuziunganisha nchi za Kiarabu katika Dola ya Kiislamu. Kazi lazima ifanyike katika nchi za Kiarabu ili kurejesha Dola ya Kiislamu, kisha Dola hiyo itakua na kuenea hadi nchi jirani, iwe zina Waarabu au la.
Though carrying the Islamic Da’wah in the Arab territories is necessary, it is also necessary for the Islamic Da’wah to reach out to the rest of the Islamic world. Notwithstanding this, initiating the work in the Arab territories does not mean that no work be done outside Arab territories before unifying the Arab territories in the Islamic State. The work must be carried out in the Arab territories to re-establish the Islamic State, then the State will grow and encompass the neighboring territories, regardless of whether they consist of Arabs or not.
Tumeshasema kwamba falsafa halisi ya uamsho (NahDah) ni itikadi inayounganisha wazo na mbinu, na kila kundi linalofanya juhudi za dhati kuelekea uamsho lazima lielewe vyote viwili.
We have already stated that the real philosophy for revival (NahDah) is an ideology that combines the idea and the method, and any group that undertakes serious efforts towards revival must understand both.
Kwa kuwa itikadi hii (Uislamu) sasa imekuwa wazi, basi inawezekana kupata ufahamu sahihi unaohitajika ili kuanzisha muundo sahihi wa Hizbi. Muundo unaotokana na ufahamu huu sahihi kwa kawaida utakuwa wenye ufanisi, wenye ubunifu na wenye kuendelea mbele. Jamii inapaswa kuuunga mkono kikamilifu muundo huu na kubeba mzigo wake, kwa sababu muundo huu unaelewa kikamilifu wazo lake, unafahamu njia yake sahihi, na unaelewa dhamira yake.
Since this ideology (Islam) has now become clear, it is therefore possible to acquire the proper understanding needed to establish the correct Hizbi structure. The structure, which emanates from this correct understanding, will naturally be effective, creative and progressive. The society should fully support this structure and carry its burden, because this structure fully comprehends its idea, is aware of its correct method, and understands its mission.
Lakini kuelewa itikadi peke yake bila kuanzisha muundo wake hakutoshi kwa ufufuo sahihi. Watu waliomo ndani yake lazima wawe wanafaa kwa muundo huu, na kifungo (RaabiTah) kinachowaunganisha wanachama lazima kiwe sahihi na chenye tija. Kufaa kwa watu kunaamuliwa na njia ambayo muundo unawafunga wanachama kwenye Hizb (Tareeqat ur-rabT). Katika Hizb ya kiitikadi, njia ya kuwafunga watu ndani ya Hizb ni utii kamili wa Aqeedah na ukomavu katika utamaduni wa Hizbi. Kwa hiyo, kufaa kwa mtu yeyote kutaamuliwa kiasili kupitia mtu huyo kuumbwa na kuingizwa ndani ya Hizb wakati Da'wah inapokutana naye, na si kupitia taratibu za kisherehe au za kiutawala. Kifungo kinachowaunganisha watu hawa katika kundi ni 'Aqeedah pamoja na utamaduni wa Hizb unaotokana na 'Aqeedah hii.
However, merely understanding the ideology without establishing the structure is not enough for a correct revival. The individuals within it must be suitable for this structure, and the bond (RaabiTah) that binds the members must be correct and productive. The suitability of the individuals is determined by the structure’s method of binding its members to the Hizb (Tareeqat ur-rabT). In an ideological Hizb, the method of binding individuals within the Hizb, is the individual’s absolute adherence to the Aqeedah, and maturity in the Hizbi culture. Therefore, the suitability of any person would be determined naturally through the individual being molded into the Hizb when the Daw’ah interacts with him, and not through ceremonial or organizational procedures. The bond, which binds these individuals in a group, is the ‘Aqeedah and the Hizb culture emanating from this ‘Aqeedah.
Tukipitia harakati zilizojitokeza katika karne iliyopita, tunaona kwamba miundo yake isiyo sahihi ilikuwa sababu ya msingi ya kushindwa kwake. Miundo yake haikuanzishwa juu ya msingi wa Hizb inayofuata uelewa sahihi. Badala yake, ilianzishwa either juu ya msingi wa kiutawala au juu ya msingi wa chama cha jina tu.
Reviewing the movements which appeared in the last century, one finds that their incorrect structures were a fundamental cause for their failure. Their structures were not established on the basis of a Hizb that follows a correct understanding. Instead, they were established either upon an organizational basis or a nominal party basis.
Kabla ya Vita vya Kwanza vya Dunia, Waislamu walijua kwamba walikuwa na Dola ya Kiislamu. Licha ya udhaifu wake, kuporomoka kwake, na mitazamo mbalimbali kuhusu dola hiyo, dola hiyo iliendelea kuwa kitovu cha fikra na maono yao. Ingawa Waarabu waliiona kama kitu walichowekewa kwa nguvu, na kwamba ilikandamiza haki zao, bado waliiangalia Dola ya Kiislamu kama dola yao, na walijaribu kuirekebisha kwa mioyo yao na akili zao. Hata hivyo, Waarabu hawakuelewa asili ya kufufuka upya wala njia yake. Kwa hiyo, hakuna mpangilio wowote uliojengeka miongoni mwao. Hali hii ilikuwa hivyo kwa wengi wa Waislamu katika ulimwengu wa Kiislamu.
Prior to World War One, Muslims knew that they had the Islamic State. Despite its weakness, decline and the diverse views towards it, the State remained the focus of their thought and vision. Although the Arabs viewed it as being imposed upon them, and that it suppressed their rights, they still looked at the Islamic State as their State, and attempted to reform it with their hearts and minds. However, the Arabs did not understand the nature of revival or its method. Thus, no structuring occurred amongst them. This was the case with the majority of the Muslims in the Islamic world.
Kufika wakati huu, utamaduni wa kigeni ulikuwa tayari umeingia katika nchi za Kiislamu. Matokeo yake, wakoloni walifanikiwa kuwavutia Waislamu kadhaa na kuwaajiri ili kuunda makundi ndani ya Dola ya Kiislamu yaliyojengwa juu ya dhana za uhuru na kujitenga. Wakoloni waliwavutia Waarabu kadhaa na kuwakusanya mjini Paris ili kuunda kundi la kupigana na Dola ya Kiothmani kwa kisingizio cha uhuru wa Waarabu. Utamaduni na mawazo ya kigeni, pamoja na hisia za kizalendo na za kitaifa zilizoletwa na wakoloni, ndizo nguvu kuu zilizowaunganisha Waarabu. Mawazo na hisia zao zilipoungana, walikusanywa pamoja kwa mchakato uleule wa kifikra, jambo lililowaelekeza kwenye lengo moja: uhuru wa Waarabu, kwa kuwa Dola ya Kiothmani ilipuuza maslahi yao na kujiruhusu kuwadhulumu na kukandamiza haki zao. Lengo hili la pamoja lilitumika kama njia ya kukusanya kundi lililokuwa la jina tu, ambalo lilipelekea kuasi kwa Waarabu, na matokeo yake yakawa kuenea kwa Kufr na Ukoloni katika nchi za Kiislamu, hasa nchi za Kiarabu. Lengo la makundi haya lilikoma hapo, nao wakagawana faida ya juhudi zao kwa kuteuliwa kuwa watawala wa baadhi ya nchi za Kiislamu na mawakala wa mamlaka za Kikoloni.
By this time, the foreign culture had already invaded Islamic lands. As a result, the colonialists managed to attract a number of Muslims and recruited them to establish groups within the Islamic State that were based on the notions of independence and separation. The colonialists attracted a number of Arabs and gathered them in Paris to form a bloc to fight the Ottoman State under the guise of Arab independence. The foreign culture and thoughts, along with patriotic and nationalist emotions, introduced by the colonialists, were the main forces that brought the Arabs together. With their thoughts and emotions united, they were brought together by the same process of thought, which in turn led to a unified aim — independence of the Arabs, since the Ottoman State disregarded their interests and allowed itself to oppress them and suppress their rights. This unified aim served as a means of gathering a nominal party, which led to the Arab revolt, and resulted in the spread of Kufr and Colonialism over the Islamic countries, especially the Arab countries. The purpose of these parties ended at that point, and they shared the spoils of their efforts by being appointed as rulers of some Islamic countries and agents of Colonial powers.
Baada ya kuiangamiza Dola ya Kiislamu, wakoloni walichukua udhibiti wa ardhi za Kiislamu, kwa kutawala moja kwa moja nchi za Kiarabu, na kupanua ushawishi wao juu ya dunia nzima ya Kiislamu. Waliikalia kimwili nchi za Kiarabu na kujiimarisha katika kila sehemu ya ulimwengu wa Kiarabu kupitia mbinu na njia za siri na za hila. Kati ya mbinu na njia hizi, zenye ufanisi zaidi zilikuwa utamaduni wa kikoloni, fedha, na mawakala wao.
After destroying the Islamic State, the colonialists took control of the Islamic lands, by directly ruling the Arab countries, and extending their influence over the entire Islamic world. They physically occupied the Arab countries and established a foothold in every part of the Arab world through covert and malicious styles and means. The most effective of these styles and means were the colonialist culture, money and their agents.
Utamaduni wa kigeni ulikuwa na athari kubwa zaidi katika kuanzisha na kudumisha ushawishi wa kikoloni. Ulichangia pakubwa katika kuzuia uamsho, na katika kushindwa kwa harakati zote, mashirika na vyama vilivyojaribu kuufufua Ummah. Athari hii iliyoenea kila mahali ilitokea kwa sababu ya ushawishi ambao utamaduni unao juu ya fikra za binadamu, ambazo ndizo huelekeza maisha yake. Wakoloni walitekeleza mitaala ya elimu na utamaduni iliyojengwa juu ya falsafa thabiti, iliyoakisi mtazamo wao juu ya maisha - kutenganisha jambo na roho, na dini (deen) na dola. Wakoloni walifanya utu wao kuwa msingi pekee wa utamaduni wetu (thaqafah). Pia walifanya utamaduni wao (HaDarah), dhana zao, watu wao, historia yao na mtindo wao wa maisha kuwa chanzo kikuu cha fikra zetu. Kana kwamba hilo halikutosha, wakoloni walikuwa wakiupotosha kwa makusudi utu wao na kuuwasilisha kama mifano kwetu. Walikuwa wakichagua kwa upendeleo baadhi ya vipengele na dhana, na kuvisisitiza, huku wakificha sura halisi ya Ukoloni, tena kwa njia za kinyume cha maadili. Waliingilia hata maelezo madogo kabisa ya mitaala, ili kuhakikisha kwamba hata upotofu mdogo kutoka sera hii ya jumla hautokei. Matokeo yake, Waislamu walilelewa kwa utamaduni potofu, uliowafundisha jinsi wengine wanavyofikiri, na hivyo kutufanya tushindwe kujifunza jinsi ya kufikiri. Hii ilitokana na fikra zetu kutengwa na mazingira yetu, utu wetu na historia yetu, na kutotokana na itikadi yetu. Hivyo, tukawa (kama wasomi) watu waliojitenga na wananchi, wasiojua hali yetu na mahitaji yake. Kwa sababu hiyo, hisia za wasomi zikatenganishwa na fikra zao, na wasomi wenyewe wakatenganishwa na Ummah na hisia zake. Kwa kawaida, fikra iliyotengwa na hisia, au isiyo nazo, haiwezi kufikia uelewa sahihi wa hali na mahitaji ya Ummah. Wala lingeweza kuongoza kwenye ufahamu sahihi wa njia ya kuufufua. Zaidi ya hayo, fikra ya kigeni kama hiyo kwa kawaida ingeshindwa kuongoza kwenye muundo sahihi, unaotokana na uelewa sahihi, kwa kuwa ni fikra ya kigeni inayobebwa na mtu mwenye hisia za Kiislamu. Athari ya utamaduni wa kigeni haikuishia kwa wasomi peke yao. Kwa kweli, fikra ya jamii nzima ilitengana na hisia zake kutokana na ushawishi wa utamaduni wa kigeni, jambo lililozidisha zaidi matatizo ya jamii. Kwa hiyo changamoto ya kufufua inayokabili Hizb sahihi yenye muundo sahihi iliongezeka ikilinganishwa na ilivyokuwa kabla ya Vita vya Kwanza vya Dunia. Suala baada ya Vita vya Kwanza vya Dunia si tena jinsi ya kufufua jamii ya Kiislamu, bali ni jinsi ya kuoanisha fikra na hisia miongoni mwa wasomi, pamoja na kuleta maelewano kati ya watu binafsi (hasa wasomi) na jamii. Wasomi walivutiwa na fikra dhahania ya kigeni isiyokuwa na hisia. Hili liliwafanya wajihisi wametengwa na jamii, kuidharau, kujitenga nayo na kuikabili kwa kutojali. Lilisababisha wao kuendeleza mshikamano kwa wageni, kuwaheshimu, kuwakaribia na kuwapa umakini zaidi, ingawa walikuwa wakoloni. Kwa hiyo, wasomi hawakuweza kuelewa hali ya jamii isipokuwa kwa kuiga wageni katika uelewa wao wa hali yao wenyewe. Mtu msomi, alipozungumzia kufufua, hakuweza kufikiria chochote kitakachoufufua Ummah isipokuwa kuiga wageni. Hivyo, hisia za wasomi hazikuchochewa na itikadi, bali na mihemko kuelekea nchi na watu, ambayo ni vyanzo vibaya vya msukumo. Matokeo yake, hawakuasi ipasavyo, wala hawakujitolea kikamilifu kwa ajili ya watu. Hawangeweza kuhisi hali iliyowazunguka kwa kutegemea wazo maalum, wala kuzitambua mahitaji ya watu. Ikiwa tutadhani kwamba wangeasi na kuitisha mwamko, basi hilo lingekuwa ni mwitikio wa maslahi yao binafsi, au kuiga mapinduzi ya watu wengine. Kwa hiyo, uasi wa namna hiyo ungetoweka hivi karibuni, ama pale maslahi yao yatakapolindwa, au pale tamaa zao binafsi zitakapotimizwa, au pale mapinduzi haya yatakapogongana na maslahi yao wenyewe au kuwasababishia madhara.
Muundo sahihi hauwezi kujengwa kutoka kwa watu hawa, kabla ya kuleta maelewano kati ya mawazo yao na hisia zao, kwa kuwalea tangu mwanzo kwa utamaduni sahihi kiitikadi - utamaduni wa Kiislamu. Kuwapitisha katika mchakato huu wa malezi kunahitaji kila mmoja wao achukue nafasi ya mwanzilishi (mwanafunzi), ambaye akili yake inapaswa kuundwa upya. Baada ya kuleta maelewano ndani ya mtu binafsi, kazi inayofuata ingekuwa kuleta maelewano kati ya mtu binafsi na jamii. Lau isingekuwa utamaduni wa kigeni, tatizo la kuifufua jamii lingekuwa jepesi zaidi.
The correct structure cannot be built from such individuals, before generating harmony between their thoughts and emotions, by culturing them from the beginning with an ideologically correct culture - the Islamic culture. Taking them through this culturing process requires that each one of them assumes the role of a beginner (student), whose mind has to be reshaped anew. After generating harmony in the individual, the next task would be to generate harmony between the individual and the society. Had it not been for the foreign culture, the problem of reviving the society would be much easier.
Kwa hiyo, haiwezekani kwa muundo sahihi wa Kihizbi kuishi pamoja katika jamii na utamaduni huu wa kigeni. Wala haiwezekani kwa muundo sahihi wa Kihizbi kujitokeza kwa msingi wa utamaduni huu wa kigeni.
Thus, it is impossible for a correct Hizbi structure to coexist in society with this foreign culture. Nor is it possible for the correct Hizbi structure to emerge on the basis of this foreign culture.