muundo-wa-chama
structuring-of-a-party
Muundo wa Chama : Ukurasa wa 3 - 11
Structuring of a Party : Page 3 - 11
Tangu karne ya 13 Hijria (karne ya 19 Miladia), harakati kadhaa ziliundwa kwa lengo la kuufufua Ummah, lakini zote hazikufanikiwa katika juhudi zao. Hata hivyo, harakati hizi ziliathiri sana wale waliokuja baadaye, na kuwasukuma kurudia juhudi hizo. Kwa kuchunguza kwa makini harakati hizi na juhudi zao za kufufua, mtu anaweza kuhitimisha kwamba sababu za kushindwa kwao (kwa mtazamo wa kimuundo) ni kutokana na mambo yafuatayo manne:
Since the 13th century Hijri (19th century AD), several movements were established to revive the Ummah but were all unsuccessful in their attempts. However, these movements had a strong influence over those who came after them to repeat the attempts. Upon scrutinizing these movements and their attempts for revival, one can conclude that the causes for their failure (from a structural point of view) are due to the following four factors:
1. Harakati hizi zilianzishwa juu ya wazo la jumla lisilo na mipaka maalum (fikrah), ambalo lilikuwa la kutatanisha, au lisilo wazi. Zaidi ya hayo, wazo hilo lilikosa umakini, usafi, na uwazi.
1. The movements were established upon a general undefined idea (fikrah), which was vague, or unclear. In addition, the idea lacked focus, purity, and clarity.
2. Harakati hizo hazikubainisha njia (Tareeqah) ya kutekeleza wazo lao; badala yake zilisonga mbele kwa njia za kubuni za dharura na zilizopotoshwa. Zaidi ya hayo, njia zao hazikuwa wazi wala za uhakika.
2. The movements did not define a method (Tareeqah) to implement their idea; rather, they proceeded through improvised and twisted means. Furthermore, their means were undefined and ambiguous.
3. Harakati hizo zilitegemea watu ambao hawakuwa na ufahamu kamili, wala azma iliyolenga vizuri. Watu walisukumwa na tamaa yao tu au bidii yao ya kutaka kufanya kazi.
3. The movements relied upon individuals who lacked full awareness, and a well-focused determination. Individuals were driven solely by their desire or zeal to work.
4. Watu waliobeba dhamana ya harakati hizi hawakuwa na uhusiano sahihi miongoni mwao. Walifungamana tu kwa kuwa wanachama wa muundo uliojidhihirisha katika vitendo fulani na vyeo fulani.
4. The individuals carrying the responsibility of these movements did not have a correct bond amongst themselves. They were merely bound by being members in a structure that manifested itself in certain actions and titles.
Kwa hiyo, ilikuwa jambo la kawaida kwa harakati kama hizo kuibuka kwa kasi hadi juhudi na hamasa zao zilipomalizika, na shughuli zao zikapungua na hatimaye zikatoweka. Harakati nyingine ziliibuka baadaye, zikifuata mtindo uleule hadi nazo zikatoweka. Kushindwa kwa harakati hizi zote kulikuwa jambo la kawaida, kwa sababu hazikujengwa juu ya wazo sahihi, wazi na lililobainishwa. Zaidi ya hayo, hazikuwa na mbinu sahihi, zilitegemea watu waliokosa ufahamu, na hazikufungwa na uhusiano sahihi.
Consequently, it was only natural for such movements to surge forward until their efforts and enthusiasm were exhausted, causing their activities to die down and they eventually became extinct. Other movements emerged thereafter, who followed the same pattern until they, too, became extinct. The failure of all these movements was only natural, because they were not based on a correct, clear and a defined idea. In addition, they did not have a correct method, they depended upon individuals who lacked awareness, and were not bound by a correct bond.
Fikra na mbinu (Fikrah na Tareeqah) za harakati hizi zilikuwa si sahihi kwa sababu zilijengwa juu ya falsafa au mawazo yasiyo sahihi (kama zilikuwa na mawazo yoyote). Baadhi ya harakati hizi zilikuwa za Kiislamu, na nyingine zilikuwa za kizalendo wa kitaifa. Viongozi wa harakati za Kiislamu waliita kwenye Uislamu kwa namna ya jumla na isiyobainishwa. Walijaribu kuufasiri Uislamu ili tu uendane na hali iliyopo, au ili kuhalalisha mchakato wao wa kuingiza mifumo isiyo ya Kiislamu ndani ya Uislamu. Viongozi wa harakati za kitaifa waliita kwenye mwamko uliojengwa juu ya msingi wa kitaifa usio wazi na wenye utata, uliopuuza Uislamu pamoja na Waislamu. Walitumia maneno kama utaifa, utu, fahari, Mwarabu, Uarabu, uhuru na mengineyo, bila kuwa na dhana yoyote iliyo wazi ya maneno hayo, na kama dhana hizo zinaelekea kwenye mwamko au la. Wanationalisti wa Kiarabu waliwaita Waarabu kwenye "mwamko wa Kiarabu", huku wanationalisti wa Kituruki wakitaka kufufuliwa kwa nchi ya Uturuki, kwa msingi wa utaifa wa Kituruki. Wanationalisti wa Kiarabu pamoja na Waturuki, kwa kweli, waliongozwa na wakoloni. Zaidi ya hayo, wakoloni walitumia harakati kama hizo za kizalendo kuwachochea watu wa Balkan wajitenge na Dola ya Kiislamu ya Kiothmani.
The “idea and the method” (Fikrah and Tareeqah) of these movements were wrong because they were based upon incorrect philosophies or ideas (if they had any). Some of these movements were Islamic whereas others were nationalistic. Those in charge of the Islamic movements called for Islam in a general and undefined manner. They tried to interpret Islam just to comply with the status quo, or to justify their process of introducing non-Islamic systems into Islam. Those in charge of the nationalistic movements called for a revival based upon a vague and ambiguous nationalistic foundation that disregarded Islam as well as the Muslims. They used such terms as nationalism, dignity, pride, arab, arabism, independence and others, without having any clear concept of such terms, and whether such concepts lead towards revival or not. The Arab nationalists called the Arabs towards an “Arab revival”, while the nationalist Turks called for the revival of the Turkish homeland, on the basis of Turkish nationalism. Both the nationalist Arabs, as well as the Turks, were in fact led by the colonialists. In addition, the colonialists used similar nationalistic movements to instigate the people of the Balkans to break away from the Ottoman Islamic State.
Majadiliano makali yalifanyika kwenye magazeti kati ya Waarabu wa Kiislamu na Waarabu wa kizalendo. Mjadala huu ulihusu ni ipi ingekuwa bora na yenye uwezekano mkubwa zaidi: Jumuiya ya Waarabu au Jumuiya ya Kiislamu. Mjadala huu ulidumu kwa muda mrefu na kupoteza juhudi za watu, kwa sababu Jumuiya ya Waarabu na Jumuiya ya Kiislamu zote mbili zilikuwa batili kwa mtazamo wa Kiislamu. Zaidi ya hayo, jumuiya hizi mbili zilikuwa miradi ya kikoloni iliyobuniwa ili kuelekeza fikira za watu mbali na suala la Dola ya Kiislamu. Kwa hiyo, miradi hii haikuishia tu kuwachosha watu kwa juhudi zao, bali pia ilifanikiwa kulisogeza suala la Dola ya Kiislamu mbali na macho na fikra za watu.
Arguments between the Islamic and nationalistic Arabs took place in the press. This centered around whether an Arab League or an Islamic League would be better and more feasible. This debate lasted for a long time and wasted the efforts of the people, because both the Arab League and the Islamic League were invalid from the Islamic perspective. Moreover, both of these leagues were Colonial projects designed to divert the people’s attention away from the issue of the Islamic State. Consequently, these projects not only led to the exhaustion of the people’s efforts, but also succeeded in distancing the issue of the Islamic State from people’s vision and thinking.
Mbali na harakati za Kiislamu na za kitaifa, harakati kadhaa za kizalendo pia ziliundwa katika nchi mbalimbali za Kiislamu. Harakati hizi za kizalendo ziliibuka kama mwitikio wa uvamizi wa kikoloni wa sehemu mbalimbali za Dola ya Kiislamu. Dhuluma ya kisiasa na kiuchumi ya wakoloni dhidi ya Waislamu, kutokana na utekelezaji wa mfumo wa kibepari, ndiyo iliyopelekea kuanzishwa kwa harakati hizi za kizalendo. Ingawa harakati hizo zilikuwa mwitikio wa mateso haya, baadhi yakeziliathiriwa na hisia za Kiislamu, huku nyingine zikiendeshwa kwa hisia za kizalendo tu, zilizotokana na mbinu za makusudi zilizofanywa na mamlaka za kikoloni. Kwa kuwa harakati hizi ziliendeshwa na hisia za kizalendo, zilikosa fikra makini za kuamua mwelekeo wa hatua zao. Zilipoanza kusonga mbele, ziliitumbukiza Ummah katika mapambano ya bei nafuu, jambo lililozidi kuimarisha msingi wa maadui katika ardhi za Kiislamu.
Besides the Islamic and the nationalistic movements, some patriotic movements were also established in various Islamic countries. These patriotic movements emerged as a reaction to the colonial occupation of various parts of the Islamic State. The political and economic oppression of the colonialists upon the Muslims, as a result of the implementation of the capitalist system, led to the establishment of these patriotic movements. Although those movements were a reaction to this suffering, some of these movements were influenced by Islamic emotions, while others were driven purely by patriotic emotions resulting from deliberate manoeuvers undertaken by the Colonial powers. Since these movements were driven by patriotic emotions, they lacked any serious thought to define their course of action. When they surged forward, they engaged the Ummah in a cheap struggle, which further strengthened the enemies’ foothold in the Islamic lands.
Tunaamini kwamba falsafa pekee ya kweli kwa ajili ya kufufuka ni itikadi (Mabdaa’) inayojumuisha wazo na njia pamoja. Itikadi hii ni Uislamu kwa kuwa ni Aqeedah (itikadi ya imani) ambayo hutokana nayo mfumo unaosimamia mambo yote ya Dola na Ummah, na suluhisho la matatizo yote ya maisha.
We believe that the only true philosophy for revival is an ideology (Mabdaa’) that encompasses both the idea and the method. This ideology is Islam because it is an Aqeedah (doctrine) from which emanates a system governing all the affairs of the State and the Ummah, and a solution to all of life’s problems.
Ingawa Uislamu ni mfumo wa ulimwengu wote, si sehemu ya mbinu yake kuanza kazi ya utekelezaji wake kwa kiwango cha dunia nzima. Uislamu unapaswa kuenezwa duniani kote, lakini kazi ya kuutekeleza lazima ifungwe katika nchi moja au kadhaa mpaka uimarike kwa uthabiti. Mara utakapokuwa umeimarika, Dola ya Kiislamu itakua kwa njia ya asili mpaka itajumuisha nchi zote za Kiislamu. Kisha dola hiyo itaueneza Uislamu kwa dunia nyingine, kwa sababu Dola ya Kiislamu lazima ifikishe da'wah ya Kiislamu kama ujumbe wa milele na wa ulimwengu wote kwa wanadamu wote.
Although Islam is a universal system, it is not part of its method to start working on a universal scale towards its implementation. Islam should be propagated universally while working to implement it must be confined to one or several countries until it becomes firmly established. Once established, the Islamic State would naturally grow until it encompasses all the Islamic countries. Then the state would propagate Islam to the rest of the world, because the Islamic State must convey the Islamic da’wah as an eternal and universal message for all mankind.
Dunia yote inafaa kwa Da'wah ya Kiislamu; hata hivyo, kwa kuwa watu wa nchi za Kiislamu ni Waislamu, Da'wah lazima ianzie hapo. Pia, kwa kuwa watu wa maeneo ya Kiarabu (ambayo ni sehemu ya ulimwengu wa Kiislamu) wanazungumza Kiarabu, na kwa kuwa Kiarabu ni sehemu muhimu ya Uislamu na utamaduni wake, kipaumbele lazima kipewe maeneo ya Kiarabu. Zaidi ya hayo, ni lazima kuunganisha nguvu ya lugha ya Kiarabu na ile ya Uislamu, kwa sababu kila moja ina uwezo wa kushawishi, kupanua na kueneza. Kwa hiyo, ni jambo la kawaida tu kwa Dola ya Kiislamu kurejeshwa katika maeneo ya Kiarabu, ili itumike kama kitovu cha Dola ya Kiislamu itakayojumuisha nchi zote za Kiislamu.
The entire world is suitable for the Islamic Da’wah; however, since the people in the Islamic lands are Muslims, the Da’wah must start there. Also, since the people in Arab territories (being part of the Islamic world) speak Arabic, and since Arabic is an essential part of Islam and its culture, the priority must be given to the Arab territories. Furthermore, combining the power of the Arabic language with that of Islam is necessary, because each has the ability to influence, expand and propagate. Therefore, it is only natural for the Islamic State to be re-established in the Arab territories, so that it will serve as a nucleus for the Islamic State which will encompass all Islamic lands.
Ingawa kubeba Da'wah ya Kiislamu katika nchi za Kiarabu ni jambo la lazima, pia ni lazima Da'wah ya Kiislamu ufikie sehemu nyingine za ulimwengu wa Kiislamu. Hata hivyo, kuanza kazi katika nchi za Kiarabu hakumaanishi kwamba hakuna kazi inayopaswa kufanywa nje ya nchi za Kiarabu kabla ya kuunganisha nchi za Kiarabu katika Dola ya Kiislamu. Kazi lazima ifanyike katika nchi za Kiarabu ili kurejesha Dola ya Kiislamu, kisha Dola hiyo itakua na kuenea hadi nchi jirani, iwe zina Waarabu au la.
Though carrying the Islamic Da’wah in the Arab territories is necessary, it is also necessary for the Islamic Da’wah to reach out to the rest of the Islamic world. Notwithstanding this, initiating the work in the Arab territories does not mean that no work be done outside Arab territories before unifying the Arab territories in the Islamic State. The work must be carried out in the Arab territories to re-establish the Islamic State, then the State will grow and encompass the neighboring territories, regardless of whether they consist of Arabs or not.
Tumeshasema kwamba falsafa halisi ya uamsho (NahDah) ni itikadi inayounganisha wazo na mbinu, na kundi lolote linalofanya juhudi za dhati kuelekea uamsho lazima lielewe vyote viwili.
We have already stated that the real philosophy for revival (NahDah) is an ideology that combines the idea and the method, and any group that undertakes serious efforts towards revival must understand both.
Kwa kuwa itikadi hii (Uislamu) sasa imekuwa wazi, basi inawezekana kupata ufahamu sahihi unaohitajika ili kuanzisha muundo sahihi wa Hizbi. Muundo utakaotokana na ufahamu huu sahihi bila shaka utakuwa wenye ufanisi, wa ubunifu na wa maendeleo. Jamii inapaswa kuuunga mkono kikamilifu muundo huu na kubeba mzigo wake, kwa sababu muundo huu unaelewa kikamilifu wazo lake, unafahamu mbinu yake sahihi, na unaelewa dhamira yake.
Since this ideology (Islam) has now become clear, it is therefore possible to acquire the proper understanding needed to establish the correct Hizbi structure. The structure, which emanates from this correct understanding, will naturally be effective, creative and progressive. The society should fully support this structure and carry its burden, because this structure fully comprehends its idea, is aware of its correct method, and understands its mission.
Lakini kuelewa itikadi peke yake bila kuanzisha muundo wake hakutoshi kwa ufufuaji sahihi. Watu waliomo ndani yake lazima wafae kwa muundo huu, na uhusiano (RaabiTah) unaowaunganisha wanachama lazima uwe sahihi na wenye matunda. Kufaa kwa watu kunaamuliwa na mbinu ya muundo wa kuwaunganisha wanachama na Hizb (Tareeqat ur-rabT). Katika Hizb ya kiitikadi, mbinu ya kuwaunganisha watu ndani ya Hizb ni utii kamili wa mtu kwa 'Aqeedah na ukomavu katika utamaduni wa Hizb. Kwa hiyo, ufaaji wa mtu yeyote utaamuliwa kwa njia ya asili pale mtu huyo anapofinyangwa kuwa mwanachama wa Hizb da'wah inapomwingiliana, na si kwa taratibu za kisherehe au za kiutawala. Uhusiano unaowaunganisha watu hawa katika kundi ni 'Aqeedah na utamaduni wa Hizb unaotokana na 'Aqeedah hii.
However, merely understanding the ideology without establishing the structure is not enough for a correct revival. The individuals within it must be suitable for this structure, and the bond (RaabiTah) that binds the members must be correct and productive. The suitability of the individuals is determined by the structure’s method of binding its members to the Hizb (Tareeqat ur-rabT). In an ideological Hizb, the method of binding individuals within the Hizb, is the individual’s absolute adherence to the Aqeedah, and maturity in the Hizbi culture. Therefore, the suitability of any person would be determined naturally through the individual being molded into the Hizb when the Daw’ah interacts with him, and not through ceremonial or organizational procedures. The bond, which binds these individuals in a group, is the ‘Aqeedah and the Hizb culture emanating from this ‘Aqeedah.
Tukiyapitia harakati zilizojitokeza katika karne iliyopita, mtu hugundua kwamba miundo yake isiyo sahihi ilikuwa sababu ya msingi ya kushindwa kwao. Miundo yao haikuanzishwa juu ya msingi wa Hizb inayofuata uelewa sahihi. Badala yake, ilianzishwa ama juu ya msingi wa kiutawala wa kupanga, au juu ya msingi wa chama cha jina tu.
Reviewing the movements which appeared in the last century, one finds that their incorrect structures were a fundamental cause for their failure. Their structures were not established on the basis of a Hizb that follows a correct understanding. Instead, they were established either upon an organizational basis or a nominal party basis.
Kabla ya Vita vya Kwanza vya Dunia, Waislamu walijua kwamba walikuwa na Dola ya Kiislamu. Licha ya udhaifu wake, kudorora kwake na mitazamo tofauti kuhusu dola hiyo, Dola hiyo iliendelea kuwa kitovu cha fikra na maono yao. Ingawa Waarabu waliiona kama kitu kilichowekwa juu yao, na kwamba ilikandamiza haki zao, bado waliitazama Dola ya Kiislamu kuwa dola yao, na walijaribu kuirekebisha kwa mioyo yao na akili zao. Hata hivyo, Waarabu hawakuelewa asili ya mwamko wala njia yake. Hivyo, hakuna mpangilio ulioundwa miongoni mwao. Hali hii ilikuwa hivyo kwa wengi wa Waislamu katika ulimwengu wa Kiislamu.
Prior to World War One, Muslims knew that they had the Islamic State. Despite its weakness, decline and the diverse views towards it, the State remained the focus of their thought and vision. Although the Arabs viewed it as being imposed upon them, and that it suppressed their rights, they still looked at the Islamic State as their State, and attempted to reform it with their hearts and minds. However, the Arabs did not understand the nature of revival or its method. Thus, no structuring occurred amongst them. This was the case with the majority of the Muslims in the Islamic world.
Kufika wakati huu, utamaduni wa kigeni ulikuwa tayari umevamia nchi za Kiislamu. Matokeo yake, wakoloni walifanikiwa kuwavutia Waislamu kadhaa na kuwaajiri ili waanzishe makundi ndani ya Dola ya Kiislamu yaliyojengwa juu ya dhana za uhuru na kujitenga. Wakoloni waliwavutia Waarabu kadhaa na kuwakusanya mjini Paris ili waunde kundi la kupigana na Dola ya Uthmaniyya chini ya kivuli cha uhuru wa Waarabu. Utamaduni na mawazo ya kigeni, pamoja na hisia za uzalendo na utaifa, zilizoletwa na wakoloni, ndizo nguvu kuu zilizowaunganisha Waarabu. Mawazo na hisia zao zilipounganishwa, walikusanywa pamoja kwa mchakato uleule wa fikra, ambao nao ulileta lengo moja: uhuru wa Waarabu, kwa kuwa Dola ya Uthmaniyya ilipuuza maslahi yao na kujiruhusu kuwadhulumu na kukandamiza haki zao. Lengo hili la pamoja lilitumika kama njia ya kukusanya chama cha jina tu, ambacho kiliongoza kwenye uasi wa Waarabu, na kusababisha kuenea kwa Kufr na Ukoloni katika nchi za Kiislamu, hasa nchi za Kiarabu. Lengo la vyama hivi liliishia hapo, nao wakagawana faida za juhudi zao kwa kuteuliwa kuwa watawala wa baadhi ya nchi za Kiislamu na mawakala wa mamlaka za Kikoloni.
By this time, the foreign culture had already invaded Islamic lands. As a result, the colonialists managed to attract a number of Muslims and recruited them to establish groups within the Islamic State that were based on the notions of independence and separation. The colonialists attracted a number of Arabs and gathered them in Paris to form a bloc to fight the Ottoman State under the guise of Arab independence. The foreign culture and thoughts, along with patriotic and nationalist emotions, introduced by the colonialists, were the main forces that brought the Arabs together. With their thoughts and emotions united, they were brought together by the same process of thought, which in turn led to a unified aim — independence of the Arabs, since the Ottoman State disregarded their interests and allowed itself to oppress them and suppress their rights. This unified aim served as a means of gathering a nominal party, which led to the Arab revolt, and resulted in the spread of Kufr and Colonialism over the Islamic countries, especially the Arab countries. The purpose of these parties ended at that point, and they shared the spoils of their efforts by being appointed as rulers of some Islamic countries and agents of Colonial powers.
Baada ya kuiangamiza Dola ya Kiislamu, wakoloni walichukua udhibiti wa nchi za Kiislamu, kwa kutawala moja kwa moja nchi za Kiarabu, na kupanua ushawishi wao juu ya ulimwengu mzima wa Kiislamu. Waliikalia kimwili nchi za Kiarabu na kujenga msingi katika kila sehemu ya ulimwengu wa Kiarabu kupitia mbinu na njia za siri na za kudhuru. Kati ya mbinu na njia hizi, zenye ufanisi zaidi zilikuwa utamaduni wa kikoloni, fedha, na mawakala wao.
After destroying the Islamic State, the colonialists took control of the Islamic lands, by directly ruling the Arab countries, and extending their influence over the entire Islamic world. They physically occupied the Arab countries and established a foothold in every part of the Arab world through covert and malicious styles and means. The most effective of these styles and means were the colonialist culture, money and their agents.
Utamaduni wa kigeni ulikuwa na athari kubwa zaidi katika kuanzisha na kudumisha ushawishi wa kikoloni. Ulichangia pakubwa katika kuzuia mwamko, na katika kushindwa kwa harakati zote, mashirika na vyama vilivyojaribu kuufufua Ummah. Athari hii iliyoenea kila mahali ilitokea kwa sababu ya ushawishi ambao utamaduni unao juu ya fikra za binadamu, ambazo ndizo huelekeza maisha yake. Wakoloni walitekeleza mitaala ya elimu na utamaduni iliyojengwa juu ya falsafa imara, iliyoakisi mtazamo wao wa maisha - kutenganisha jambo na roho, na dini (deen) na dola. Wakoloni walifanya utu wao kuwa msingi pekee wa thaqafah yetu. Pia walifanya utamaduni wao (HaDarah), dhana zao, watu wao, historia yao na mtindo wao wa maisha kuwa chanzo kikuu cha fikra zetu. Kana kwamba hilo halikutosha, wakoloni walikuwa wakipotosha makusudi utu wao na kuuwasilisha kama mifano kwetu. Walichagua kwa upendeleo baadhi ya vipengele na dhana, na kuvisisitiza, huku wakificha sura halisi ya Ukoloni, tena kwa njia za kihuni. Walijiingiza hata katika maelezo madogo kabisa ya mitaala, ili kuhakikisha kwamba hata mkengeuko mdogo usitokee kutoka sera hii ya jumla. Matokeo yake, Waislamu walilelewa katika utamaduni potofu, ambao ulitufundisha jinsi wengine wanavyofikiri, na kutufanya tushindwe kujifunza jinsi ya kufikiri. Hii ilitokana na fikra zetu kutengwa na mazingira yetu, utu wetu na historia yetu, na kutokutokana na itikadi yetu. Hivyo, sisi (kama wasomi) tukawa watu waliotengwa na wananchi, tusiojua hali yetu na mahitaji yake. Kwa hiyo hisia za wasomi zikatenganishwa na fikra zao, nao wasomi wenyewe wakatenganishwa na Ummah na hisia zake. Kwa kawaida, fikra iliyotenganishwa na hisia, au isiyokuwa nazo, haiwezi kufikia uelewa sahihi wa hali na mahitaji ya Ummah. Wala lingeweza kuongoza kwenye ufahamu sahihi wa njia ya kufufua. Zaidi ya hayo, fikra ya kigeni kama hiyo kwa kawaida ingeshindwa kuongoza kwenye muundo sahihi, unaotokana na uelewa sahihi, kwa sababu ni fikra ya kigeni inayobebwa na mtu mwenye hisia za Kiislamu. Athari ya utamaduni wa kigeni haikuishia kwa wasomi peke yao. Kwa kweli, fikra za jamii nzima zilitengana na hisia zake kutokana na ushawishi wa utamaduni wa kigeni, jambo lililozidisha matatizo ya jamii. Kwa hiyo changamoto ya kufufua inayokabili Hizb sahihi ya muundo ilizidi ikilinganishwa na ilivyokuwa kabla ya Vita vya Kwanza vya Dunia. Suala baada ya Vita vya Kwanza vya Dunia si tena jinsi ya kufufua jamii ya Kiislamu, bali ni jinsi ya kuoanisha fikra na hisia miongoni mwa wasomi, pamoja na kuleta maelewano kati ya watu binafsi (hasa wasomi) na jamii. Wasomi walivutiwa na fikra dhahania za kigeni, zisizokuwa na hisia. Hili liliwafanya wajisikie kutengwa na jamii, kuidharau, kujitenga nayo na kuikabili kwa kutojali. Lilisababisha wao kuanza kuwa na mshikamano na wageni, kuwaheshimu, kuwakaribia na kuwapa umakini zaidi, ingawa walikuwa wakoloni. Kwa hiyo, wasomi hawakuweza kuelewa hali ya jamii isipokuwa kwa kuwaiga wageni katika kuelewa hali yao wenyewe. Mtu msomi, alipozungumzia kufufua, hakuweza kufikiria jambo lolote lingeweza kuifufua Ummah isipokuwa kuiga wageni. Hivyo, hisia za wasomi hazikuchochewa na itikadi, bali na hisia kuelekea nchi ya asili na watu, ambavyo vilikuwa vyanzo vibaya vya msukumo. Matokeo yake, hawakuasi ipasavyo, wala hawakujitolea kikamilifu kwa ajili ya watu. Hawangeweza kuhisi hali iliyowazunguka kwa msingi wa fikra mahsusi, wala kutambua mahitaji ya watu. Tukidhani kwamba wangeasi na kutoa wito wa kufufuliwa, hilo lingekuwa jibu la maslahi yao binafsi, au kuiga mapinduzi ya watu wengine. Kwa hiyo, uasi wa namna hiyo ungetoweka upesi: either pale maslahi yao yatakapolindwa, au pale ubinafsi wao utakaporidhika, au pale mapinduzi haya yatakapogongana na maslahi yao wenyewe au kuwaletea madhara.
Muundo sahihi haiwezi kujengwa kutoka kwa watu hao, kabla ya kuleta upatano kati ya mawazo yao na hisia zao, kwa kuwalea tangu mwanzo kwa utamaduni sahihi kiitikadi - utamaduni wa Kiislamu. Kuwapitisha katika mchakato huu wa malezi kunahitaji kila mmoja wao achukue nafasi ya mwanzilishi (mwanafunzi), ambaye akili yake inapaswa kuundwa upya tangu mwanzo. Baada ya kuleta upatano ndani ya mtu binafsi, kazi inayofuata itakuwa kuleta upatano kati ya mtu binafsi na jamii. Lau isingekuwa utamaduni wa kigeni, tatizo la kuifufua jamii lingekuwa rahisi zaidi.
The correct structure cannot be built from such individuals, before generating harmony between their thoughts and emotions, by culturing them from the beginning with an ideologically correct culture - the Islamic culture. Taking them through this culturing process requires that each one of them assumes the role of a beginner (student), whose mind has to be reshaped anew. After generating harmony in the individual, the next task would be to generate harmony between the individual and the society. Had it not been for the foreign culture, the problem of reviving the society would be much easier.
Kwa hiyo, haiwezekani kwa muundo sahihi wa Hizbi kuishi pamoja katika jamii yenye utamaduni huu wa kigeni. Wala haiwezekani kwa muundo sahihi wa Hizbi kujitokeza kwa msingi wa utamaduni huu wa kigeni.
Thus, it is impossible for a correct Hizbi structure to coexist in society with this foreign culture. Nor is it possible for the correct Hizbi structure to emerge on the basis of this foreign culture.