پیامبر خدا ﷺ میان علی بن ابی طالب و سهل بن حنیف پیوند برادری (میان دو نفر) برقرار کرد.
“The Messenger of Allah (peace be upon him) established a brotherhood (of pairs) between ‘Ali bin Abi Talib and Sahl bin Hanif”.
در «اختصار المغازی و السیر» ابن عبدالبر (ص ۲۰، برنامه کتابخانه الکترونیکی شاملہ) زیر عنوان «تشکیل برادری توسط رسول الله ﷺ میان مهاجرین و انصار» آمده است:
In “Ikhtisaar Al-Maghazi Wa s-Siyar” of Ibn Abdul Barr (p.20 Shamela Electronic Book Program) stated under the heading: “The formation of brotherhood by the Messenger of Allah (peace be upon him) between the Muhajirin and the Ansar”:
پیامبر خدا ﷺ پس از بنای مسجد، میان مهاجران و انصار عقد برادری بست. گفته شده که این برادری هنگام ساختن مسجد، میان مهاجران و انصار، بر پایه یاری و پشتیبانی متقابل و بر اساس حق برقرار شد. بر این اساس، آنان از یکدیگر ارث میبردند و نه بر پایه خویشاوندی نسبی، تا آنکه این آیه نازل شد: «و خویشاوندان، بر پایه کتاب خدا، به یکدیگر سزاوارترند» (انفال: ۷۵). ابوداود طیالسی از ابن عباس روایت کرده است: «پیامبر خدا ﷺ میان یارانش، یعنی مهاجران و انصار، پیوند برادری برقرار کرد و آنان از یکدیگر ارث میبردند، تا آنکه این آیه نازل شد: «و خویشاوندان، بر پایه کتاب خدا، به یکدیگر سزاوارترند» (انفال: ۷۵).»
“The Messenger of Allah (peace be upon him) established the brotherhood between the Muhajirin and the Ansar, after building the Masjid. It has been said that the brotherhood was established whilst the Masjid was being built, between the Muhajirin and the Ansar, upon the basis of providing assistance/support and upon the truth. According to that, they would inherit from each other and not based upon blood relation, until the following was revealed: “But those of [blood] relationship are more entitled [to inheritance] in the decree of Allah” (8:75). Abu Dawud At-Tayalisi related from Ibn ‘Abbas: “The Messenger of Allah (peace be upon him) made a brotherhood between his companions; the Muhajirin and the Ansar, and they inherited from each other, until: “But those of [blood] relationship are more entitled [to inheritance] in the decree of Allah” (8:75) was revealed.
سعید بن داوود گفت: «ہم نے اپنے شیوخ (یعنی استادوں) سے نقل کیا اور لکھا ہے کہ انہوں نے (ﷺ) فرمایا: اُس دن ابوبکر الصدیق اور خارجہ بن زید بن ابو زہیر کے درمیان، اور عمر بن الخطاب اور عویم بن ساعدہ کے درمیان بھائی چارہ قائم فرمایا۔» انہوں نے کہا: اور کہا گیا ہے کہ یہ عمر بن الخطاب اور معاذ بن عفراء کے درمیان قائم ہوا تھا۔ انہوں نے کہا: اور یہ بھی کہا گیا ہے کہ بھائی چارہ عمر اور عتبان بن مالک کے درمیان، عثمان بن عفان اور اوس بن ثابت کے درمیان، علی بن ابی طالب اور سہل بن حنیف کے درمیان، زید بن حارثہ اور اُسید بن الحضیر کے درمیان، ابو مرثد الغنوی اور عبادہ بن صامت کے درمیان، الزبیر اور کعب بن مالک کے درمیان، طلحہ اور اُبی بن کعب کے درمیان، سعد بن ابی وقاص اور سعد بن معاذ کے درمیان، عبدالرحمن بن عوف اور سعد بن الربیع کے درمیان، عبداللہ بن جحش اور عاصم بن ثابت کے درمیان، ابو حذیفہ بن عتبہ اور عبّاد بن بشر کے درمیان، عتبہ بن غزوان اور ابو دجانہ کے درمیان، مصعب بن عمیر اور ابو ایوب کے درمیان، ابن مسعود اور معاذ بن جبل کے درمیان، ابو سلمہ بن عبدالاسد اور سعد بن خیثمہ کے درمیان، عمار اور حذیفہ بن الیمان کے درمیان، ابو عبیدہ اور محمد بن مسلمہ کے درمیان، عثمان بن مظعون اور ابو الہیثم بن التیہان کے درمیان، اور سلمان الفارسی اور ابو الدرداء کے درمیان قائم ہوا۔ الحافظ ابو عمر، اللہ ان سے راضی ہو، نے فرمایا: سنید نے یہ ذکر کیا ہے اور کسی سلسلۂ سند کے ذریعے کسی کی طرف منسوب نہیں کیا، بس اتنا کہا کہ یہ ان تک پہنچا ہے۔ علماءِ سیرت و اخبار کے نزدیک، مہاجرین اور انصار کے درمیان بھائی چارہ قائم کرنے کے بارے میں جو صحیح ہے، جب رسول اللہ ﷺ مدینہ تشریف لائے، وہ یہ ہے کہ: آپ ﷺ نے ابوبکر الصدیق اور خارجہ بن زید بن ابو زہیر کے درمیان، عمر بن الخطاب اور عتبان بن مالک کے درمیان، عثمان بن عفان اور اوس بن ثابت بن المنذر (حسان بن ثابت کے بھائی) کے درمیان بھائی چارہ قائم فرمایا، اور علی بن ابی طالب اور خود اپنے درمیان بھائی چارہ قائم فرمایا ﷺ۔ او به او گفت: «تو در دنیا (زندگی این جهان) و آخرت برادر من هستی». (پس از ذکر سلسله راویان) ابن عباس روایت کرد: «پیامبر ﷺ به علی فرمود: تو برادر و همراه من هستی». (پس از ذکر سلسله راویان) ابن عباس روایت کرد: علی میگفت: «به خدا سوگند، من برادر رسول خدا ﷺ و ولیِّ او هستم». (پس از ذکر سلسله راویان) عبّاد بن عبدالله گفت: شنیدم که علی میگفت: «من عبدالله (بنده خدا) و برادر فرستادهی او هستم، و پس از من جز یک دروغگوی بزرگ و جاعل حدیث، این سخن را نخواهد گفت». (پس از ذکر سلسله راویان) ابوسلیمان الجَهَنی، یعنی زید بن وَهب، گفت: شنیدم که علی از منبر میگفت: «من عبدالله (بنده خدا) و برادر فرستادهی او هستم. پیش از من کسی این را نگفته است و پس از من نیز جز یک دروغگوی بزرگ و جاعل حدیث نخواهد گفت».
Sa’eed bin Dawud stated: “We have conveyed and recorded from our Shuyukh (i.e. teachers) that he (peace be upon him): Established a brotherhood, on that day, between Abu Bakr As-Siddiq and Kharija bin Zaid bin Abu Zuhair, and between ‘Umar ibn ul-Khattab and ‘Uwaim bin Sa’idah”. He said: And it has been said that it was made between ‘Umar ibn ul-Khattab and Mu’adh bin ‘Afraa’. He said: And it has (also) been said: The brotherhood was established between ‘Umar and ‘Atban bin Malik, ‘Uthman bin ‘Affan and ‘Aws bin Thabit, ‘Ali ibn Abi Talib and Sahl bin Hanif, Zaid bin Haritha and Usaid bin Al- Hudair, Abu Marthad Al-Ghanwiy and ‘Ubadah bin Samit, Az-Zubair and Ka’b bin Malik, Talha and Ubayy bin Ka’b, Sa’d bin Abi Waqqas and Sa’d bin Mu’adh, Abdur Rahman bin ‘Auf and Sa’d bin Ar-Rabee’, Abdullah bin Jahsh and ‘Asim bin Thabit, Abu Hudhaifa bin ‘Utbah and ‘Abbad bin Bishr. ‘Utbah bin Ghazwan and Abu Dujana, Mus’ab bin ‘Umair and Abu Ayub, Ibn Mas’ud and Mu’adh bin Jabal, Abu Salamah bin Abdul Asad and Sa’d bin Khuthaimah, ‘Ammar and Hudhaifa bin Al-Yaman, Abu ‘Ubaidah and Muhammad bin Maslama, Uthman bin Mazh’un and Abu Al-Haitham bin At-Taihan, and between Salman Al-Farisi and Abu Ad-Dardaa’. Al-Hafizh Abu ‘Umar, may Allah be pleased with him, said: Sanid mentioned this and did not attribute through a line of transmission to anyone, merely saying that it was conveyed to him. What is authentic, according to the scholars of the biographies and reports, in respect to the establishment of brotherhood, which was undertaken by the Messenger of Allah (peace be upon him) between the Muhajirin and the Ansar, when he arrived in Al-Madinah, is that: He established brotherhood between Abu Bakr As-Siddiq and Kharija bin Zaid bin Abu Zuhair, ‘Umar ibn ul-Khattab and ‘Atban bin Malik, Uthman bin ‘Affan and Aws bin Thabit bin Al-Mundhir (the brother of Hassan bin Thabit) and that he established brotherhood between ‘Ali bin Abi Talib and himself (peace be upon him). He said to him: “You are my brother in the Dunya (life of this world) and the hereafter”. (Following the mention of the line of transmission) Ibn ‘Abbas related: “That the Prophet (peace be upon him) said to ‘Ali: “You are my brother and my companion”. (Following the mention of the line of transmission) Ibn ‘Abbas related: Ali use to say: “By Allah, I am the brother of the Messenger of Allah (peace be upon him) and his Wali”. (Following the mention of the line of transmission) ‘Abbad bin Abdullah said: I heard ‘Ali saying: “I am Abdullah (the slave of Allah) and the brother of His Messenger and none will say that after me except a great liar and fabricator”. (Following the mention of the line of transmission) Abu Suleiman Al-Jahaniy, meaning Zaid bin Wahb, said: I heard ‘Ali saying from the Minbar (pulpit): “I am Abdullah (the slave of Allah) and the brother of His Messenger. No one has said that before me and none will say it after me except for a great liar and fabricator”.
و او (ﷺ) میان جعفر بن ابی طالب، در حالی که در سرزمین حبشه بود، و معاذ بن جبل، عبدالرحمن بن عوف و سعد بن الربیع، الزبیر و سلمة بن سریمة بن وقش، طلحه و کعب بن مالک، ابوعبیده و سعد بن معاذ، سعد (یعنی ابن ابی وقاص) و محمد بن مسلمة، سعید بن زید و ابی بن کعب، و میان مصعب بن عمیر و ابوایوب، عمار و حذیفة بن الیمان، همپیمان بنی الأشهل، برادری برقرار کرد. و همچنین گفته شده که او (صلی الله علیه وسلم) میان عمار و ثابت بن قیس، ابو حذیفه بن عتبه و عباد بن بشر، ابو ذر و المنذر بن عمرو، ابن مسعود و سهل بن حنیف، سلمان فارسی و ابو الدرداء، بلال و ابو رویحه خثعمی (همپیمان انصار)، حاطب بن ابی بلتعه و عویم بن ساعده، عبدالله بن جحش و عاصم بن ثابت، عبیده بن حارث و عمیر بن الحمام، طفیل بن حارث (برادر عبیده) و سفیان بن بشر بن زید، از بنی جشم بن حارث بن خزرج، حصین بن حارث (برادرشان) و عبدالله بن جبیر، عثمان بن مظعون و ابوالعباس بن عباده، عتبه بن غزوان و معاذ بن ماعص، صفوان بن بیضاء و رافع بن المعلی، مقداد بن عمرو و عبدالله بن رواحه، ذوالشمالین و یزید بن حارث، از بنی حارثه بن ثعلبه بن کعب بن خزرج، ابو سلمه بن عبدالأسد و سعید بن خیثمه، عمیر بن ابی وقاص و خبیب بن عدی، عبدالله بن مظعون و قطبه بن عامر بن حدیده، شماس بن عثمان و حنظله بن ابی عامر، ارقم بن ابی الأرقم و طلحه بن زید، از بنی عبدالأشهل، عاقل بن البکیر و مبشر بن عبدالمنذر، عبدالله بن مخرمه و فروه بن عمرو البیاضی، خنیس بن حذافه و المنذر بن محمد بن عقبه بن احیحه بن الجلاح، ابو صبره بن ابی رهم و عباده بن کشکاش، مسطح بن اثاثه و زید بن المزین، ابو المرثد الغنوی و عباده بن صامت، ابن عکاشه بن محصن و مجذر بن زیاد البلوی (همپیمان انصار)، عامر بن فهیره و حارث بن الصمه، محجع (غلام عمر) و سراقه بن عمرو بن عطیه، از بنی غنم بن مالک بن النجار.
And he (peace be upon him) established brotherhood between Ja’far bin Abi Talib, whilst he was in the land of Al-Habashah (Abyssinia) and Mu’adh bin Jabal, Abdur Rahman bin ‘Awf and Sa’d bin Ar-Rabee’, Az-Zubair and Salamah Bin Sarimah bin Waqsh, Talha and Ka’b bin Malik, Abu ‘Ubaidah and Sa’d bin Mu’adh, Sa’d (i.e. bin Abi Waqqas) and Muhammad bin Maslamah, Sa’eed bin Zaid and Ubayy bin Kas’b, and between Mus’ab ibn ‘Umair and Abu Ayub, ‘Ammar and Hudhaifa bin Al-Yaman, the ally of Bani Al-Ash’hal. It has also been said that he (peace be upon him) established brotherhood between ‘Ammar and Thabit bin Qais, Abu Hudhaifah bin ‘Utbah and ‘Abbad bin Bishr, Abu Dharr and Al-Mundir bin ‘Amr, Ibn Mas’ud and Sahl bin Hanif, Salman Al-Farisi and Abu Ad-Dardaa’, Bilal and Abu Ruwaihah Al-Khath’ami (an ally of the Ansar), Hatib bin Abi Balta’a and ‘Uwaim bin Sa’ida, Abdullah bin Jahsh and ‘Asim bin Thabit, Ubaidah bin Al-Harith and ‘Umair bin Al-Humam, At-Tufail bin Al-Harith (‘Ubaida’s brother) and Sufyan bin Bishr bin Zaid, from Bani Jashm bin Al-Harith bin Al-Khazraj, Al-Husain bin Al-Harith (their brother) and Abdullah bin Jubair, Uthman bin Mazh’un and Al- Abbas bin ‘Ubadah, ‘Utbah bin Ghazwan and Mu’adh bin Ma’is, Safwan bin Bayda’ and Rafi’ bin Al-Mua’lla, Al-Midad bin ‘Amr and Abdullah bin Rawahah, Dhu ash-Shimalain and Yazid bin Al-Harith, from Bani Haritha bin Tha’laba bin Ka’b bin Al-Khazraj, Abu Salamah bin Abdul Asad and Sa’eed bin Khaithama, ‘Umair bin Abi Waqqas and Khubaib bin ‘Adiy, Abdullah bin Mazh’un and Qutbah bin ‘Amir bin Hudaida, Shamas bin Uthman and Hanzhala bin Abi ‘Amir, Al-Arqam bin Abi Al-Arqam and Talha bin Zaid, from Bani Abdul Ash’hal, ‘Aqil bin Al-Bakir and Mubashir bin Abdul Mundhir, Abdullah bin Makhrama and Farwa bin ‘Amr Al-Bayadi, Khunais bin Hadhafah and Al-Mundhir bin Muhammad bin ‘Uqba bin Uhaiha bin Al-Jalah, Abu Subra bin Abi Ruhm and ‘Ubadah bin Al-Kashkash, Musattah bin Athatha and Zaid bin Al-Muzayyin, Abu -l-Murthad Al-Ghanawi and ‘Ubadah bin Samit, Bin ‘Akasha bin Muhasan and Al-Mujadhir bin Ziyad Al-Balwa, an ally of the Ansar, ‘Amir bin Fuhaira and Al-Harith bin As-Summah, Muhajji’ Mawla ‘Umar and Suraqah bin ‘Amr bin ‘Atiya, from Bani Ghanam bin Malik bin An-Najar.
پیامبر خدا ﷺ پیش از هجرت نیز میان مهاجرین پیوند برادری برقرار کرده بود، بر پایه حق و افزون بر یاری و پشتیبانی متقابل. ایشان میان ابوبکر و عمر، حمزه و زید بن حارثه، عثمان و عبدالرحمن بن عوف، زبیر و عبدالله بن مسعود، عبیده بن حارث و بلال، مصعب بن عمیر و سعد بن ابی وقاص، ابو عبیده و سالم، آزادشدهٔ ابوحذیفه، و میان سعید بن زید و طلحه بن عبیدالله برادری برقرار فرمود. سپس وقتی به مدینه آمد، میان مهاجرین و انصار بر همان اساسی که پیش از این ذکر شد، پیوند برادری برقرار کرد. [پایان نقل قول]
The Messenger of Allah (peace be upon him) had also established a brotherhood among the Muhajirin prior to the Hijrah, upon the basis of the truth in addition to the provision of assistance/support. He made a brotherhood between Abu Bakr and ‘Umar, Hamza and Zaid bin Haritha, Uthman and Abdur Rahman bin ‘Awf, Az-Zubair and Abdullah ibn ul-Mas’ud, ‘Ubaida bin Al-Harith and Bilal, Mus’ab bin ‘Umair and Sa’d bin Abi Waqqas, Abu ‘Ubaida and Salim the Mawla of Abu Hudhaifah, and between Sa’eed bin Zaid and Talha bin ‘Ubaidullah. Then when he arrived in Al-Madinah he established the brotherhood between the Muhajirin and the Ansar, upon what has previously been mentioned” [End of Quote].
در کتاب «عیون الأثر فی فنون المغازی والشمائل والسیر» از ابن سیدالناس (۱/۳۳۲) آمده است: «عقد برادری دو بار انجام شد. نخست میان مهاجران، خودشان با هم، پیش از هجرت، بر پایه حق و ارائه یاری و کمک. پیامبر ﷺ میان آنان برادری (به صورت جفتها) برقرار کرد. میان ابوبکر و عمر، حمزه و زید بن حارثه، عثمان و عبدالرحمن بن عوف، زبیر و ابن مسعود، عبیدة بن الحارث و بلال، مصعب بن عمیر و سعد بن ابی وقاص، ابوعبیده و سالم آزادشدهٔ ابوحذیفه، سعید بن زید و طلحة بن عبیدالله، و میان علی و خود ﷺ. (پس از ذکر کامل سلسله راویان) عبدالله بن عمر روایت کرد: «رسول خدا ﷺ میان یارانش پیمان برادری بست. ابوبکر و عمر را برادر کرد و این کار را ادامه داد میان فلان و فلان تا اینکه علی باقی ماند. او مردی دلاور بود که اگر چیزی را میخواست بر آن پافشاری میکرد. پس رسول خدا ﷺ فرمود: "آیا خشنود نیستی که من برادر تو باشم؟" گفت: "البته، ای رسول خدا، خشنود خواهم بود." فرمود: "پس تو در زندگی این دنیا و آخرت برادر من هستی."» کثیر گفت: از جامع بن عمیر پرسیدم: «تو این را به عنوان گفتهٔ عبدالله بن عمر گواهی میدهی؟» گفت: «آری، گواهی میدهم. وقتی ایشان ﷺ به مدینه آمد، میان مهاجران و انصار، بر پایه ارائه یاری و کمک و بر اساس حق، در خانه انس بن مالک برادری برقرار کرد.» آنان بر پایهٔ این پیمان به جای خویشاوندی نسبی از یکدیگر ارث میبردند، تا آنکه در زمان غزوهٔ بدر این آیه نازل شد: «و أولو الأرحام بعضهم أولى ببعض فی کتاب اللّه» (الأنفال: ۷۵) و بدین ترتیب آن ارثبری نسخ شد. پیمان برادری «مؤاخات» میان مردم، پس از ساختن مسجد توسط پیامبر ﷺ انجام شد. گفته شده که این پیمان در جریان ساختن مسجد بسته شد. ابو عمر گفته است که این واقعه پنج ماه پس از ورود پیامبر ﷺ به مدینه رخ داد. (پس از ذکر کامل سلسلهٔ راویان) انس بن مالک روایت کرده است: «مهاجران گفتند: ای فرستادهٔ خدا، ما هرگز مردمی مانند کسانی که به نزد ایشان آمدهایم ندیدهایم. آنان در یاری رساندن هنگام نداری، برتری یافتهاند و در بخشش هنگام فراوانیشان، پیشتاز بودهاند. ما را با خوراک خود بینیاز کردهاند و در محصول نیکوی خود با ما شریک شدهاند، تا جایی که ترسیدیم تمام پاداش را از ما ببرند.» پیامبر ﷺ پاسخ داد: «نه، تا زمانی که ایشان را ستایش کنید و برایشان دعا نمایید.» ابن عمر (دربارهٔ انصار) گفت: «شما به ما نشان دادید که هیچ مرد مسلمانی به دینار و درهم خود، حقی بیشتر از برادر مسلمانش ندارد.» مسلم این حدیث را از ابو کُرَیب روایت کرده است، و ترمذی و نسائی آن را از طریق حَنّاد روایت کردهاند، که هر دو از ابو معاویه نقل کردهاند.
The following was came mentioned in “‘Uyoon ul-Athar Fee Funoon il-Maghaziy Wa sh-Shama’il Wa s-Sair” of Ibn Sayed An-Nas (1/332): “The establishment of brotherhood occurred twice. The first was between the Muhajirin, among themselves, prior to Hijrah, upon the basis of the Haqq (truth) and provision of support/assistance. The Prophet (peace be upon him) established a brotherhood (of pairs) between them (in pairs). He established brotherhood between Abu Bakr and ‘Umar, Hamza and Zaid bin Harithah, Uthman and Abdur Rahman bin ‘Awf, Az-Zubair and Ibn Mas’ud, ‘Ubaidah bin Al-Harith and Bilal, Mus’ab bin ‘Umair and Sa’d ibn Abi Waqqas, Abu ‘Ubaidah and Salim the Mawla of Abu Hudhaifa, Sa’eed bin Zaid and Talha bin Ubaidullah, and between ‘Ali and himself (peace be upon him). (After mentioning the full line of transmission) Abdullah ibn ‘Umar related: “The Messenger of Allah (peace be upon him) established a brotherhood pact among his companions. He made Abu Bakr and ‘Umar brothers and continued to do so between so and so person and so and so person until ‘Ali remained. He was a courageous man who persevered upon his matter if he wished for something. So, the Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Would you not be pleased for me to be your brother?” He replied: “Of course, O Messenger of Allah, I would be pleased”. He said: “Then you are my brother in the life of this world and the next”. Kathir said: I asked Jamee’ bin ‘Umair: “You bear witness to this as being said by Abdullah ibn ‘Umar?” He replied: “Yes, I bear witness. When he (peace be upon him) arrived in Al-Madinah he made a brotherhood between the Muhajirin and the Ansar, upon the basis of the provision of support/assistance and upon the truth, at the house of Anas bin Malik. They would inherit from each other in accordance to that, instead of blood relations, until the following was revealed at the time of the battle of Badr: “But those of [blood] relationship are more entitled [to inheritance] in the decree of Allah” (8:75) and so it (the inheriting) was abrogated. The “Mu’akhaah” (brotherhood pact in pairs) took place after his (peace be upon him) building of the Masjid. It has also been said that it happened during the building of the Masjid. Abu ‘Umar said that it occurred 5 months following his (peace be upon him) arrival in Al- Madinah. (After mentioning the full line of transmission) Anas bin Malik related: “The Muhajirun said: “O Messenger of Allah, we have not seen anything like the people to whom we have come to. They excelled in provision of support/assistance when they have little and they excelled in giving from when they have a lot. They have sufficed us with food and have provided us a share in the goodness (produce) to the point that we feared that they would take all of the reward from us”. He (peace be upon him) answered: “No, as long as you praise them (i.e. show gratitude) and make Du’a (supplication) for them””. Ibn ‘Umar said (regarding the Ansar): “You have shown us that no Muslim man has a greater right to his Dinar and Dirham (i.e. money), than his Muslim brother”. Muslim related it from Abu Kuraib whilst At-Tirmidhi and An-Nasaa’i related it via Hannad, both of whom related it from Abu Mu’awiyah.
ابن اسحاق گفت: «رسول خدا ﷺ میان یارانش از مهاجران و انصار برادری (به صورت جفتها) برقرار کرد. فرمود: "برای خدا، دو به دو، یکی پس از دیگری، برادر یکدیگر باشید". سپس دست علی بن ابیطالب را گرفت و فرمود: "این برادر من است". بدین ترتیب رسول خدا ﷺ و علی برادر بودند، حمزه و زید بن حارثه برادر بودند، و در روز احد حمزه وصیت کرد که (یعنی میراث بر اساس آن برادری نهادینهشده به او برسد)…» [توضیح: سنید بن داوود یاد کرده که زید بن حارثه و اُسید بن الحُضیر برادر بودند، و این درست است، زیرا یکی نماینده یک انصاری (یاریدهنده) و دیگری نماینده یک مهاجر (کوچکننده) بودند. اما برادری میان حمزه و زید، پیشتر در مورد نخست به آن اشاره کردیم]. (بازمیگردیم به ابن اسحاق): و جعفر بن ابیطالب و معاذ بن جبل برادر بودند [توضیح: واقدی این را رد کرده، زیرا جعفر در آن زمان غایب و در حبشه بود. سنید بر این باور بود که برادری میان ابن مسعود و معاذ بن جبل بوده است]. (بازمیگردیم به ابن اسحاق): ابوبکر بن ابیقحافه و خارجة بن زید بن ابیزهیر برادر بودند، عمر بن خطاب و عُتبان بن مالک برادر بودند، ابوعبیدة بن الجراح و سعد بن معاذ برادر بودند، عبدالرحمن بن عوف و سعد بن ربیع برادر بودند، و زبیر بن العوام و سلمة بن سلامة بن وقش برادر بودند. گفته شده: بلکه زبیر و عبدالله بن مسعود. [میگویم: این مربوط به نخستین پیمان برادری پیش از هجرت بود]. عثمان بن عفان و اوس بن ثابت بن المنذر برادر بودند، طلحة بن عبیدالله و کعب بن مالک برادر بودند، سعید بن زید و ابی بن کعب برادر بودند، مصعب بن عمیر و ابوایوب خالد بن زید برادر بودند، ابوحذیفة بن عتبه و عَبّاد بن بشر برادر بودند، عمار بن یاسر و حذیفة بن الیمان برادر بودند. [توضیح: گفته شده است: بلکه ثابت بن قیس بن شماس و ابوذر و المنذر بن عمرو برادر بودند، اما واقدی این را رد کرد، زیرا ابوذر در مدینه حضور نداشت و گفت: او در بدر، احد یا خندق حاضر نبود، بلکه پس از آن به (مدینه) آمد. او طُلیب بن عُمیر و المنذر بن عمرو را نیز به عنوان برادر داشت]. (بازگشت به ابن اسحاق): و حاطب بن ابی بَلتَعه و عُوَیم بن ساعده برادر بودند، سلمان فارسی و ابوالدرداء برادر بودند، بلال و ابوروَیحه عبدالله بن عبدالرحمن خثعمی برادر بودند. به روایت سُنَید بن داوود، در ارتباط با آنچه ابو عمر به او خبر داد، برادری میان ابومرثد و عُبادة بن صامت، سعد و سعد بن معاذ، عبدالله بن جحش و عاصم بن ثابت بن ابی الأفلح، عُتبة بن غَزوان و ابودجانه، ابوسلمة بن عبدالأسد و سعد بن خیثمه، و میان عثمان بن مظعون و ابوالهیثم بن التَّیِّهان برقرار شد. دیگران افزودند: و میان عُبیدة بن حارث و عُمیر بن الحُمام، طُفیل بن حارث (برادر عُبیده) و سُفیان بن نَسر بن زید از بنی جُشَم بن حارث بن خزرج، حُصین (برادر دیگرشان) و عبدالله بن جُبیر، عثمان بن مظعون و عباس بن عُبادة بن نَضله، صفوان بن بیضاء و رِفاعة بن مُعَلّی، مقداد و ابن رواحه، ذوالشِّمالین و یزید بن حارث از بنی حارثه، عُمیر بن ابی وقاص و خُبیب بن عدی، عبدالله بن مظعون و قُطبه بن عامر بن حدیده، شماس بن عثمان و حنظله بن ابی عامر، ارقم بن ابی الأرقم و طلحه بن زید، زید بن خطاب و معن بن عدی، عمرو بن سُراقه و سعد بن زید از بنی عبدالأشهل، عَقیل بن بُکَیر و مُبشِّر بن عبدالمنذر، عبدالله بن مَخرَمه و فَروه بن عمرو بیاضی، خُنَیس بن حُذافه و المنذر بن محمد بن عُقبة بن أُحَیحه بن الجلاح، صُبرة بن ابی رُهم و عُبادة بن خشخاش.] مصعب بن عُثمان و زید بن المُزَیّن، عُکاشہ بن محصن و المُجَذَّر بن ذِیاد، که همپیمان انصار بود، عامر بن فُهَیرہ و حارث بن الصِّمّہ، و میان مُهَجّع، آزادشدهٔ عُمر، و سُراقہ بن عَمرو بن عَطیّہ از بنی غَنَم بن مالک بن النجار. همهٔ این افزودهها از ابوعُمر است، و گفته شده: شمارشان صد نفر بود؛ پنجاه نفر از مهاجران و پنجاه نفر از انصار. (یادداشت: نام زید بن المُزَیّن، چنانکه ابوعُمر روایت کرده، «المُزَیّن» نوشته شده، ولی ابن مَفُوز «المِزیان» و ابن هِشام «المُزَنی» گفته است.) ابن اسحاق گفت: هنگامی که عُمر بن خطاب دیوانها را در شام ثبت کرد، جایی که بلال پیشتر رفته و بهعنوان مجاهد مستقر شده بود، عُمر به بلال گفت: «دیوان خود را به نام چه کسی ثبت میکنی؟» او پاسخ داد: «به نام ابورُوَیحہ؛ هرگز از او جدا نمیشوم، به سبب برادریای که رسول خدا ﷺ میان من و او برقرار کرد.» و دیوان حبشه را به خَثعم افزود، بهسبب جایگاه بلال نزد ایشان، و این پیوند تا امروز در شام میان خَثعم باقی است. (پس از ذکر کامل سلسلهٔ راویان) ابوأمامه گفت: «هنگامی که پیامبر ﷺ میان مردم عقد برادری بست، میان خود و علی پیمان برادری برقرار کرد.» (پس از ذکر کامل سلسلهٔ راویان) انس بن مالک روایت کرد: «عبدالرحمن بن عوف به مدینه هجرت کرد، و رسول خدا ﷺ میان او و سعد بن ربیع پیمان برادری بست. سعد به او گفت: "ای عبدالرحمن، من از ثروتمندترین انصارم و مال خود را میان ما تقسیم میکنم. دو همسر دارم و یکی از ایشان را طلاق میدهم، و چون عدّهٔ او به پایان رسید، میتوانی با او ازدواج کنی." او پاسخ داد: "خداوند خانواده و مالت را برکت دهد."» بخاری آن را از حمید از انس، با روایتی مفصلتر از این، نقل کرده است.
عبدالله بن محمد بن عمر بن علی از پدرش نقل کرده که گفت:
The following came stated in “Tarikh Dimashq” by Ibn ‘Asakir (30/94): Abdullah bin Muhammad bin ‘Umar bin ‘Ali related from his father saying: